Great minds discuss ideas; Average minds discuss events; Small minds discuss people.

Hadis

2011-01-23T03:51:00.001-08:00

Cenâb-ı Allah, ilim tahsil etmek maksadıyla yola çıkan kimseyi sonu
varıp Cennet'e ulaşan yollardan birine dahil eder. Melekler, ilim
tâlibinden öyle memnun olurlar ki, onun önünde kanatlarını yerlere
sererler. Yerde ve göklerdeki bütün varlıklar ve hatta denizlerdeki
balıklar âlim için istiğfar eder, Allah'tan rahmet dilerler. Âlimin
âbide üstünlüğü dolunaylı gecede kamerin diğer yıldızlara üstünlüğü
gibidir. Şüphesiz, âlimler peygamberlerin vârisleridir. Peygamberler,
ne dinar ne dirhem miras bırakmışlardır, onların mirası ilimdir. O
ilimden nasibini alan insan, büyük bir bereket ve hayır kaynağına
ulaşmış olur.

{Ebu Davud, İlm 1, (3641); Tirmizi, İlm 19, (2683); İbnu Mace,
Mukaddime 17, (223)}

Güzel Söz

2010-12-02T22:52:00.001-08:00

Zaman paradan değerlidir. Biraz daha para bulabilirsiniz, ama biraz daha zaman bulamazsınız. John Rohn

Hadis

2010-10-28T00:07:00.001-07:00

İnsanların çoğunun kıymetini bilemedikleri ve aldandıkları iki nimet
vardır ki, bunlar, sıhhat ve boş vakittir.

(Buhari, Rikak, 1,60; Tirmizi, Zühd, 1; İbn Mâce, Zühd, 15; Müsned,
1/344)

Hadis

2010-09-27T05:59:00.000-07:00

İbn-i Ömer ve Sehl ibn-i Sa'd (radıyallâhu anhümâ) hazretleri,
Efendiler Efendisi'nin şöyle buyurduğunu naklederler:

Nasıl istersen öyle yaşa, fakat bil ki, bir gün mutlaka öleceksin.
Kimi seversen sev ama unutma ki, bir gün ondan ayrılacaksın. Dilediğin
gibi davran, lâkin şu da her zaman hatırında olsun ki, her yaptığının
karşılığını mutlaka göreceksin.

Hâkim, Müstedrek, 4/360; Taberânî, Mu'cemu'l-Evsad, 4/306; Heysemî,
Mecmeu'z-Zevâid, 2/252

Dilek Türkan - Sensiz

2010-05-18T23:52:00.001-07:00

Hadis

2010-04-17T15:00:00.000-07:00

Muaz b. Cebel (radiyallahü anh)'ın rivayet ettiği bir hadis-i şerifte
Peygamberimiz Efendimiz (sallalahü aleyhi vesellem) şöyle buyurmuştur:

Kim başkasında gördüğü bir ayıbı kınarsa, o ayıp onun da başına
gelmeden ölmez.

(Tirmizî, Kıyame, 53)

Ataol Behramoğlu'ndan

2010-03-14T01:10:00.000-08:00

Değişir rüzgarın yönü
Solar ansızın yapraklar;
Şaşırır yolunu denizde gemi
Boşuna bir liman arar;
Gülüşü bir yabancının
Çalmıştır senden sevdiğini;
İçinde biriken zehir
Sadece kendini öldürecektir;
Ölümdür yaşanan tek başına
Aşk iki kişiliktir.

Bir anı bile kalmamıştır
Geceler boyu sevişmelerden;
Binlerce yıl uzaklardadır
Binlerce kez dokunduğun ten;
Yazabileceğin şiirler
Çoktan yazılıp bitmiştir;
Ölümdür yaşanan tek başına,
Aşk iki kişiliktir.

Avutamaz olur artık
Seni bildiğin şarkılar;
Boşanır keder zincirlerinden
Sular tersin tersin akar;
Bir hançer gibi çeksen de sevgini
Onu ancak öldürmeye yarar:
Uçarı kuşu sevdanın
Alıp başını gitmiştir;
Ölümdür yaşanan tek başına,
Aşk iki kişiliktir.

Yitik bir ezgisin sadece,
Tüketilmiş ve düşmüş, gözden.
Düşlerinde bir çocuk hıçkırır
Gece camlara sürtünürken;
Çünkü hiçbir kelebek
Tek başına yaşayamaz sevdasını,
Severken hiçbir böcek
Hiçbir kuş yalnız değildir;
Ölümdür yaşanan tek başına,
Aşk iki kişiliktir.

Özlü Söz

2010-03-14T01:06:00.000-08:00

'Şunu veya bunu yapacağım deme. Ne yapacaksan yap..'
Dale Carnegie

FMS BOOK

2010-02-26T01:54:00.000-08:00

Bir Hayalin Var mi?

2010-01-17T02:59:00.001-08:00

“Hayali olmayanlar başkalarının hayallerinin peşine düşmek zorunda kalırlar. Çocuklarımıza ne olacaksın yerine, ne yapacaksın diye sormalıyız ki, fabrikalar, hastaneler, dernekler kurabilsinler.”
Melih Arat
Yedi yaşındaki Sanat Arat’ın şirin davranışlarını gören ev tatlıları yapan girişimci bir hanım, “Büyüyünce sen ne olacaksın?” diye soruyor. Sanat Arat, biraz düşünceli görünüyor; sonra cevap veriyor. “Biraz zor olacak ama bir uçak fabrikası kuracağım.” diyor. Aynı konuşmalar Sanat ve bir okul arkadaşı arasında geçtikten sonra arkadaşı da projeyi sahipleniyor. Bu sefer aynı konuşmayı Sanat, kendisine ablalık yapan Yasemin ablasına yapıyor. “Bir uçak fabrikası kuracağım, sen de satış müdürü olacaksın.” Yasemin ablası “Neden ortak olmuyorum da, satış müdürü oluyorum?” diye sorunca Sanat Arat cevap veriyor: “Çünkü senin bir hayalin yok.”
Hayali olmayanlar, başkalarının yanında çalışırlar. Küçük bir çocuğun duru görüşüyle yakaladığı derin bir gerçek bu. “Hayali olmayanlar başkalarının yanında çalışırlar.” Çocukluğumuzdan itibaren ilginç bir şekilde bir şeyler yapmaya değil, bir şeyler olmaya yönlendiriliyoruz. Çocuklara “ne yapacaksın?” diye sormuyoruz da, “ne olacaksın?” diye soruyoruz. Aslına bakarsanız, mühendis ya da doktor olmak küçük hedeflerdir. Bir fabrika kurmak bir hayaldir; bir hastane kurmak hayaldir; ama mühendis ya da doktor olmak aslına bakarsanız pek de önemi olmayan hedeflerdir. Çünkü mühendis olursanız bir fabrikada, doktor olursanız bir hastanede çalışırsınız.
Kişisel gelişim kitaplarının birçoğu,” bir vizyonunuz olsun” diyip duruyor. Ama bu vizyonun nasıl bir şey olabileceğine ilişkin net bir tanımlama veren pek yok. Anlaşılan o ki kişisel vizyon, belirli bir meslek sahibi olmanın, yüksek lisans gibi akademik derecelerine, belirli iş pozisyonlarına ulaşmanın ötesinde bir şey olmalı. Yani “master yapacağım, pazarlamada kariyer yapacağım, ilaç endüstrisinde çalışacağım” diye vizyon olmaz. Olur olur da, gerçek bir vizyonla kıyaslandığında bu hedefler küçük kalır. Onun için insanın hayatında kendine sorabileceği en önemli sorulardan biri, “İnsanlık için hizmet ya da üretim cinsinden benim hayalim ne olabilir?” olabilir. Bu sorunun cevabı, bazen bazen bir dernek kurmak, bazen bir işletme kurmak, bazen bir ilçeyi kalkındırmak, bazen bir sanat organizasyonu yapmak, bazen bugüne kadar bulunmamış bir teknolojiyi geliştirmek, bir hastalığı yenmek, insanların okuma hızını artırmak, havayla çalışan otomobil yapmak gibi bir şey olmalıdır.
Hedefleri iş ya da meslek sahibi olmak olan insanlar, hayalleri olan insanların hayallerinin peşinde koşuyorlar. Tanıdığım girişimcilere bakıyorum. Hepsinin ortak özelliği, işleri geçmiş hayallerinin eseri, işlerinin geleceği de şimdiki hayallerinin eseri olacak. Çalışanlarda ya eski hayal için çalışıyorlar ya da gelecek hayal için çalışacaklar. Eğer patronun hayali biterse, işyeri de bitecek.
İş başvurusu için gönderilen binlerce CV, bir başkasının hayalinin mekanizmasının bir parçası olarak gönderiliyor. Bir ülkede iş imkanlarının artması, girişimcilerin kurdukları hayallerin artmasına ve bu hayallerin organizasyon formuna dönüşmesine bağlıdır. Dolayısıyla bir ülke hayal kuran insanlarla gelişir. Kaç kişi yaşadığı ülkenin dünya lideri olacağına inanıyor? Sezdiğim kadarıyla bu sorunun cevabı şaşırtıcı bir şekilde Türkiye dahil, birçok Avrupa, Afrika ve Asya ülkesinde çok düşük. Hayal kurmak aynı zamanda bir özgüven problemidir. Kendine güvenen çocukları ve insanları olmayan uluslar, hayal kuramıyorlar. Hayali olmayanın hizmeti, hizmeti olmayanın da liderliği olmuyor.

Melih Arat'tan alıntıdır.

İş Görüşmesinde Sorulabilecek 100 Soru

2010-01-06T23:04:00.001-08:00

Her ne kadar görüşmelerde karşınıza gelebilecek sorular iş dünyasındaki mülakatçıların sayısı kadar çeşitliyse de her şeye hazırlıklı olmakta fayda var. Bu nedenle sizler için 100 soruluk bir liste hazırladık. Hepsini mi yanıtlamak durumunda kalacaksınız? Hiçbir mülakatçının bu kadar gaddar olmayacağını umuyoruz. Ama muhtemelen bir kısmı karşınıza çıkacak. Hangilerinin sorulacağını önceden bilemeyeceğiniz için hepsine hazırlanmak görüşmelerinizi kolaylaştıracaktır.

1. Bana kendinizden bahsedin.
2. Güçlü yanlarınız nelerdir?
3. Zayıf yanlarınız nelerdir?
4. En sevdiğiniz yöneticiniz kimdi, niçin?
5. Nasıl insanlarla birlikte çalışmayı tercih edersiniz, niçin?
6. Bu işi niçin istiyorsunuz?
7. Beş yıl sonra kendinizi kariyerinizin hangi noktasında görüyorsunuz?
8. En çok gurur duyduğunuz başarınızı anlatın.
9. Bir iş yemeğinde az pişmiş istediğiniz bifteğiniz iyi pişmiş olarak servis edilirse tepkiniz nasıl olur?
10. Size istediğiniz maaşı vermeyi kabul etsem ve önümüzdeki yıl için iş tanımı yazmanızı istesem, ne yazardınız?
11. Tenis topu neden tüylüdür?
12. Takım içinde güvenilirliğinizi nasıl sağlarsınız?
13. Bu sorunun doğru ya da yanlış bir cevabı yok ama şu anda dünyanın her hangi bir yerinde olma şansınız olsaydı nereyi tercih ederdiniz?
14. Sizden daha az bilgili biri için çalışmayı ister miydiniz?
15. Kariyerinizde önemli bir değişiklik yaratan kimse oldu mu?
16. İdeal şirketinizi tanımlayın.
17. Sizi bu şirkete çeken ne oldu?
18. En çok gurur duyduğunuz şey nedir?
19. Kariyer gelişiminiz için beklentileriniz nelerdir?
20. Nasıl bir çalışma kültürü arıyorsunuz, denetimli mi girişimci mi?
21. Neler yapmaktan hoşlanırsınız?
22. Düşündüğünüz ya da gerçekleştirdiğiniz fikirlerinizi anlatın.
23. Asla vazgeçmeyeceğiniz hayalleriniz nelerdir?
24. Kariyerinizde en sonunda varmak istediğiniz nokta nedir?
25. Çalışma tarzınızı nasıl tanımlarsınız?
26. Nasıl bir araç kullanıyorsunuz?
27. Daha önce işinizle ilgili bir sorunu çözmek durumunda kaldınız mı, anlatır mısınız? 28. En son okuduğunuz kitap nedir?
29. Hangi yayınları takip ediyorsunuz?
30. İdeal çalışma ortamınızı tarif edin.
31. Sizi neden işe almalıyız?
32. En son çalıştığınız işte en az hoşlandığınız nokta neydi?
33. Bir önceki patronunuz hakkında ne düşünüyorsunuz?
34. Beni bir mülakatçı olarak nasıl değerlendirirsiniz?
35. Bana sormak istediğiniz bir şey var mı?
36. İşiniz sizi en çok ne zaman tatmin etti?
37. Sizi diğer adaylardan ayıran özelliğiniz nedir?
38. Bir önceki patronunuzun sizin için söyleyeceği üç olumlu şey nedir?
39. Bir önceki patronunuz sizin hangi yönünüzü olumsuz bulur?
40. Bir hayvan olsaydınız, ne olurdunuz?
41. Beklediğiniz ücret nedir?
42. Daha önce ne kadar kazanıyordunuz?
43. Yakın gelecekte çocuk sahibi olmayı planlıyor musunuz?
44. En son çalıştığınız pozisyonda sorumluluklarınız nelerdi?
45. Bu sektör hakkında neler biliyorsunuz?
46. Şirketimiz hakkında neler biliyorsunuz?
47. Önemli bir katkı sağlamanız ne kadar zaman alır?
48. Başka bir şehirde çalışmayı düşünür müydünüz?
49. En son geliştirdiğiniz proje neydi, sonucu ne oldu?
50. Bu işe kabul edilirseniz hangi hedeflere ulaşmaya çalışacaksınız?
51. İşinizde görev alanınızın dışına çıktığınızı hissettiğiniz bir zamanı anlatın.
52. Piyangoda büyük ikramiye size çıksa ne yapardınız?
53. Çalışmalarınızın eleştirildiği bir zamanı anlatır mısınız?
54. Daha önce üzerine düşen sorumluluğu yerine getirmeyen biriyle aynı ekipte çalıştığınız oldu mu? Bu durumun üstesinden nasıl geldiniz?
55. Kişisel kariyer hedefiniz nedir?
56. Zor bir geribildirim vermek durumunda kaldığınız bir zamanı anlatır mısınız? Bu durumla nasıl başa çıktınız?
57. En büyük başarısızlığınız nedir, bundan ne öğrendiniz?
58. Diğer insanlarda en çok neden rahatsız olursunuz, bu durumla nasıl baş edersiniz?
59. En büyük korkunuz nedir?
60. Kariyerinizle ilgili sizi en çok kim, nasıl etkiledi?
61. Bu pozisyonda ilk 30 gün neler yapabileceğinizi düşünüyorsunuz?
62. Okulda öğrendiğiniz en önemli şey neydi?
63. Arkadaşlarınızın sizi tanımlamak için kullandığı üç sıfat nelerdir?
64. Mevcut/geçmişteki işinizle ilgili neyi özlüyorsunuz?
65. Bu görüşmede mülakatı siz yapıyor olsaydınız, adaylarda hangi özellikleri arardınız?
66. Karaktarinizi tanımlayan beş kelime nedir?
67. İş dışında en büyük başarınız nedir?
68. Bana bu kalemi satın.
69. Eğer ben sizin amiriniz olsaydım ve sizden uygun bulmadığınız bir şey isteseydim tepkiniz ne olurdu?
70. Sizce korkulan biri mi daha iyi bir lider olur yoksa sevilen biri mi?
71. Son iki yıl içerisinde verdiğiniz en zor karar neydi?
72. Eğlenmek için ne yaparsınız?
73. Mevcut işinizi neden bırakmak istiyorsunuz?
74. Boş zamanlarınızı nasıl değerlendirirsiniz?
75. Size “hayır” dendiğinde nasıl hissedersiniz?
76. Hayatınızın en zor dönemi ne zamandı, bu zorluğun üstesinden nasıl geldiniz?
77. Çocukluğunuzla ilgili unutamadığınız bir anınız var mı?
78. Yanlış yaptığınız bir şeyi anlatın. Nasıl çözüm buldunuz?
79. Kendinizle ilgili bilmemi istemeyeceğim bir şeyi anlatın.
80. “İyi” ile “sıradışı” arasındaki fark nedir?
81. Lisans bölümünüzü neye gore seçtiniz?
82. Birini iyi ya da kötü bir lider yapan özellikler nelerdir?
83. En büyük pişmanlığınız nedir, niye?
84. Sahip olmadığınız üç olumlu özellik nelerdir?
85. Alt kattaki komşunuz balkonda mangal yapıyorsa ve eviniz duman dolduysa ne yaparsınız?
86. Şirketinizin kanun dışı bir iş yaptığını öğrenirseniz ne yaparsınız?
87. Akrep ve yelkovan gün içinde kaç kez üst üste gelir?
88. Terazi olmadan bir uçağı nasıl tartarsınız?
89. Sizin için çok zor olan bir görev oldu mu, ne yaptınız?
90. Size verilecek ek formasyon konusunda eski amirinize danışsam, bana ne önerir? 91. Bir süper güç seçebilseydiniz ne seçerdiniz, niçin?
92. Bu sene seyrettiğiniz en güzel film hangisiydi?
93. Bir iş günü içerisinde bitiremeyeceğiniz kadar çok işi yapmanız isteniyorsa bu durumun üstesinden nasıl gelirsiniz?
94. İşlerinizi düzenlemek için hangi teknik ve araçları kullanırsınız?
95. Eğer Başbakan olsaydınız, ilk 3 icraatiniz ne olurdu?
96. Gözlerinizi kapatın ve adım adım ayakkabılarınızı nasıl bağladığınızı tarif edin.
97. Seçim yapmanız gerelse, kendinizi ayrıntılara mı önem veren biri olarak görürsünüz, yoksa büyük resme mi?
98. Bu pozisyon için seçilmeniz halinde ilk 90 gün boyunca izlemeyi planladığınız stratejiyi anlatın.
99. Kahramanlarınız kimlerdir?
100. Bir kalemi yazmak dışında kullanabileceğiniz 10 yol nedir?
Thad Peterson

A tribute to Cicek Abbas

2010-01-04T22:30:00.000-08:00

Niceleri geldi,neler istediler...

2009-12-26T13:08:00.001-08:00

Niceleri geldi,neler istediler
Sonunda dünyayı bırakıp gittiler
Sen hiç gitmeyecek gibisin değil mi?
O gidenler de senin gibiydiler…
Ömer Hayyam

Hadis

2009-12-08T10:29:00.001-08:00

Abdullah bin Ömer (radiyallahü anh) hazretleri şöyle demiştir: Peygamber Efendimiz (aleyhissalatü vesselam) beni tuttu ve şöyle buyurdu:

“Dünya gurbetinde olduğunu unutma ve hep bir garip gibi davran ya da bir yolcu gibi yaşa..
Asıl ve ebedî vatanına gideceğine öylesine inan ki, ölmeden önce ölmüş ol ve kendini kabir ehlinden say!”

(Tirmizi, Zühd, 25; İbn Mace, Zühd, 3; Müsned, 2/24, 41, 131)

ezginin günlüğü-sarhoş balık ile topal martı

2009-11-22T09:57:00.001-08:00

Anadolu Kaplanı nasıl Anadolu Eşeği oldu?

2009-10-20T23:34:00.000-07:00

Hiçbir iflas haberi beni önceki gün Denizli'den gelen hikâye kadar etkilemedi.
Amerika'da olsa 35 yıllık sanayici Esat Sivri'nin mücadelesi gazetelerde minik bir haber olarak geçiştirilmez, üniversitelerde "case study" yani "örnek vaka" olarak okutulurdu.
Çünkü Denizli Basma ve Boya Sanayii'nin (DEBA) hikâyesi Türkiye'de ekonominin özellikle de tekstil sanayiinin dönüşümünü anlamak için biçilmiş kaftan.
Her şeyden önce ortada çok ciddi bir insani dram var.
Ama patronun vakarı, sendikacıların körlüğü, bankaların katılığı da var.
Hepsinden öte Anadolu Kaplanları'na özgü muhteşem bir kara mizah var.

En baştan başlayalım.
Denizli sanayiinin duayeni olarak kabul edilen Esat Sivri, DEBA'yı 1973 yılında kurmuş. Yani öyle "sonradan görme" tekstilcilerden değil, sektörün öncüsü.
Dokuma, boyama, basma, pantolon, nevresim ve çarşaf üretiminde uzman.
Öyle ki kısa sürede Hugo Boss, Dockers, Levi's gibi ünlü markalar müşterisi olmuş.
Fakat o, fason üretimle yetinmemiş, Uniqart ve Colossae adıyla markalarını yaratmış.
Kaliteli baskı tesisleri ve markalarıyla tam 22 ülkeye ihracat yapar hale gelmiş.
Anlayacağınız, arkasına aldığı geçici rüzgârla yetinmemiş.
Boya-baskıdan üretime, fasondan markaya sürekli kendisini geliştirmiş.
Ama yine de olmamış.

"Neden olmamış" başlıklı uzun bir tez yazılabilir. Ben size özet geçeyim.
İhracata dayalı çalıştığı için ilk büyük darbeyi 2001 krizinde yemiş.
Dövizin anlık fırlamasıyla şirketinin finansal yapısı bir daha toparlanmamak üzere sarsılmış. Bankasıyla defalarca kredilerin yeniden yapılandırılması için masaya oturmuş.
Tam toparlanmaya, işçi sayısını 1700'e, ihracatını 56 milyon dolara çıkarmışken, 2008 küresel finans krizine yakalanmış.
Bankası krizi atlatması için esnerken, bu kez de sendikaya çarpmış.
Oysa DEBA Denizli'de sendikal örgütlenmenin olduğu birkaç tekstil fabrikasından biri. Yani Esat Sivri, işçisinin hakkını ilk günden itibaren koruyan bir patron.
Ama gelin siz bunu TEKSİF yönetimine anlatın.

Adam maaş ödeyemez hale gelmiş, sendika ikramiye peşinde.
Arabuluculara rağmen en küçük bir taviz yok.
Ve sonunda 36 yıllık sanayici havlu atmak zorunda kalmış. Ama ne havlu.
Yaşadığı sıkıntılar yüzünden by-pass ameliyatı geçirmiş, tam dört damarı birden değiştirilmiş, stent takılmış. Yetmemiş bir de kanser teşhisi konmuş.
Tüm bunlar olurken, onun tek derdi binlerce çalışanını işsiz bırakmamak.
Ama nafile, ne banka ne sendika ne de hükümetin makro ekonomi politikaları en küçük yardımda bulunmuş. Bir de üstüne global finans krizi.

Önceki gün fabrikanın kapısına kilit vurulurken dikkat ettim, 77 yaşındaki duayen sanayici hiç kimseden şikâyetçi değil.
Ne bankasını suçluyor ne de ikramiye peşine düşen sendikayı.
Tek üzüntüsü işçileri, onların son kalanlarıyla birlikte öğle yemeğine oturmuş.
O arada bir gazeteci, bir zamanlar Anadolu Kaplanı olduğunu hatırlatıyor.
Esat Bey o müthiş mizah anlayışıyla şu dramatik cevabı veriyor: "Biz Anadolu Kaplanı değil, Anadolu Eşeği'yiz. Sırtımızda yıllarca yük taşıdık. Bu yaşımızdan sonra da taşımaya devam edeceğiz."
Biliyorum, bu yazı bir "case study" değil ama Türkiye'de onuruyla çalışan sanayicinin dramatik portresi.

Alıntı : Eyüp Can : http://www.referansgazetesi.com/haber.aspx?YZR_KOD=4&HBR_KOD=130139

Ey Bilişim İnsanı !

2009-10-20T22:01:00.000-07:00

Merhabalar,

Sabahleyin çalışma arkadaşım sevgili Erdem Öztürk 'ün mailime ilettiği bir içeriği siz değerli okurlarımla paylaşmak istiyorum. Kendisine bir arkadaşından gelen ve çok beğendiğim mail şöyle başlıyor;
"ABD’nin Denver Eyaleti 'ne master için giden genç arkadaşım ...... bir mail atmış. Bir profesorün mezun etmeye hazırlandığı Bilgisayar Mühendisliği öğrencilerine verdiği son dersi anlatıyor. İlgimi çekti, sizlerle paylaşmak istedim. Aynen şöyle;"

Tam olarak anlatılan olay yaşanmış mıdır kesin olarak bilmek mümkün değil, ancak içerik ve tespitler çok etkileyici. Sözü daha fazla uzatmadan sizi harikulade bulduğum içerikle başbaşa bırakmak istiyorum.

"Bilgisayar Mühendisi arkadaş!

İnşallah iyi bir donanımcı, iyi bir programcı, iyi bir network uzmanı veya iyi bir sistem operatorü olacaksın. Yalnız şu mühim meseleri sakın aklından çıkarma.

Bu kâinatın öyle bir donanımcısı vardır ki, bütü mevcudatı ve içinde yeryüzünü create etmiş (yaratmış), güneşi bir power source (güç kaynağı), ayı bir system clock (sistem saati) yapmış. O power source dur ki kesintiye uğramaz ve o system clock tur ki şaşmaz ve şaşırmaz. O donanımcının ilminin ve sanatının nihayetsizliğini gösterir. Bu zât aynı zamanda öyle yüce bir programcıdır ki, şu muazzam hayat programını yazmış, yüz binlerce yıldan fazladır error (hata) verdirmeden, crash ettirmeden (kesinti veya kırılmaya uğratmadan) çalıştırıyor.

Eğer onun ne kadar iyi bir programcı olduğunu anlamak istersen, önce kendine bak. Gözünle görmediğin küçücük bir hücrene bütün kodunu save etmiş (kaydetmiş) ve yine o küçücük hücrende excute ettiriyor (icra ediyor).

Madem ki DNA’nın bir program olduğu apaçıktır ve bir program programcısız olamaz; demek ki senin programcılığın o büyük zatın programcılığına ancak bir ayna hükmündedir. Yine senin hücrelerinden oluşturduğu networkun içinde hadsiz protokollerle o hücreleri konuşturduğu gibi, seninde diğer insanlarla türlü dillerde ve protokollerde konuşabilmen için gerekli donanımını yanına vermiştir, öylece de gördürüyor, konuşturuyor ve dinletiyor ve sen etrafındaki bütün cisimlerden haber alasın diye ışık, ses gibi türlü medyayı hazırlamış kullandırıyor. Ve sen bunları keşfeder, kullanır, fakat yenisini ekleyemezsin. O halde öyle büyük bir network uzmanı zât vardır ki, senin her türlü ihtiyacını bilir ona göre teçhizatını verir. Senin network uzmanlığın ancak sonsuz ilminden sana verdiği bir küçük parça ve bir büyük nimettir.

Arkadaş aldanma!

Bu güzel dünya hayatı, bir limited trial versiyon (kısıtlı kullanım versiyonu) programdır. Görüyorsun ki elde ettiğin malı mülkü hiçbir suretle save edemiyorsun (saklayamıyorsun). Öyle ise bu kâinat yazılımını yazanı tanı. Hem hiç mümkün müdür ki bir programcı bu kadar güzel bir program yapsın ve yaptığı programda about (programların içine konulan ve programcısını tanıtan açıklama) koyup kendini tanıtmasın. Öyle ise bu kainatın en büyük donanımcısı, programcısı, network uzmanı ve sistem operatorü olan zatın, her yere işlediği about kesimlerini gör, öğren, full versiyonunu (sınırsız kullanım versiyonu) kazanmak için çalış. Unutma ki hiçbir hareketin atlanmadan dikkatlice loglar (kayıtlar) tutuluyor. Bu loglar herşeye gücü yeten o sistem yönetecisi tarafından kontrol edilecektir.

Öyleyse; hangi alanda uzman olursan ol yüce yaratıcının farkında ol, bu farkındalılıkta da uzman ol."

Alıntı : http://blog.idriscin.com/2009/09/ey-bilisim-insani.html

Ezanla namaz arası - - Asım yıldırım

2009-09-23T22:45:00.001-07:00

Can Dündar - yalnızlığa alışmalı

2009-09-23T22:37:00.001-07:00

Mesnevi'den

2009-09-19T10:53:00.001-07:00

Vakit keskin bir kılıçtır. Sufi, vakit oğludur. Yarın demez, anı değerlendirir.

Türk Olmak - Asım Yıldırım

2009-09-19T10:18:00.000-07:00

Hayalleriniz İçin Ne Kadar İleri Gidebilirsiniz?

2009-08-21T23:37:00.001-07:00

Hayalleriniz İçin Ne Kadar İleri Gidebilirsiniz? from Feeder on Vimeo.

Güzel Söz

2009-08-19T10:34:00.000-07:00

Kişi kıyıyı kaybetmediği göze almadıkça ,yeni okyanuslar keşfedemez.

MEVLANA

2009-08-18T00:12:00.001-07:00

cömertlik ve yardım etmede akarsu gibi ol,
şefkat ve merhamette güneş gibi ol,
başkalarının kusurunu örtmede gece gibi ol,
hiddet ve asabiyette ölü gibi ol,
tevazu ve alçak gönüllülükte toprak gibi ol,
hoşgörülükte deniz gibi ol,
ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol.

Peşlerinden gidecek cesaretiniz varsa, bütün rüyalar gerçek olabilir. Unutmayın her şey bir fare ile başladı.

2009-08-08T08:16:00.000-07:00

Walt Disney'in bir hayali vardı, 'Dünyanın En Mutlu Yerini Yapmak'. Bu konuyu dostlarına açtığında dostları neden tutmayacağı hakkında bir sürü ıvır zıvır şey söylediler. Fakat o kafasına koymuştu, tutkusu vardı, bilgisi vardı ve asla vazgeçmeyecekti.

Hayal ettiği yer için bankaları gezdi ve kredi istedi. Sıkı durun, tam 302 banka onu reddetti, onun hayaline inanmadı. Ama vazgeçmediği için nihayet fikrine inanan biri çıktı ve Disneyland'ı kurdular.

Kurulduğu 17 Temmuz 1955'ten bu güne kadar her zaman insanların akınına uğrayan ve insanların 'Dünyanın En Mutlu Yeri' olarak adlettiği Disneyland tek bir adamın hayaliydi ve bu adam hayalinin peşinden sonuna kadar koştu.

Ve bir gün çıkıp şöyle bir söz söyledi;

"Peşlerinden gidecek cesaretiniz varsa, bütün rüyalar gerçek olabilir. Unutmayın her şey bir fare ile başladı." Walt Disney

PROBLEMLERE ODAKLANMAK ile ÇÖZÜMLERE ODAKLANMAK arasındaki fark

2009-08-02T08:57:00.001-07:00

Durum 1:
NASA uzaya astronot gönderdiğinde tükenmez kalemlerin yer çekimi olmayan ortamda çalışmadığını fark etti (yerçekimi olmadığı için mürekkep kağıdın üzerine akmıyordu).

Çözüm 1:
Bu problemin çözümü NASA'ya on yıla ve 12 milyon dolara maloldu. Öyle bir tükenmez kalem ürettiler ki bu kalem, yerçekimsiz ortamda, yukarı yönde, suyun altında ve sıfırın altından 300 C'ye kadar olan sıcaklıklarda yazı yazmaya olanak sağlıyordu.

Çözüm 2:
Peki Ruslar ne yaptı...?? Kurşun kalem kullandılar. )

Durum 2:
Japon yönetim sistemindeki en hatırda kalır çalışmalardan bir tanesi Japonya'daki en büyük kozmetik firmalarından birinde yaşanan boş sabun kutusu problemidir. Müşterilerden birisi firmaya, aldığı sabun kutusunun boş olduğu konusunda şikayette bulunmuştur.

Yetkililer hemen, üretilip paketlenen sabun kutularını sevkiyat birimine gönderen hattı izole ettiler. Bu sırada bir şekilde bir sabun kutusunun hattan içi boş şekilde geçtiği tespit edildi.

Yönetim, mühendislerine problemi çözmesi için talimat verdi..

Çözüm 1:
Mühendisler iki kişi tarafından kullanılan yüksek-çözünürlükte bir X-ışını cihazı tasarlamak için ciddi uğraş verdiler. Bu sayede hattan geçen bütün sabun kutuları izlenebilecek ve boş olmadıklarından emin olunacaktı.

Çözüm 2:
Küçük bir şirketteki sıradan bir işçi aynı problemle karşılaştığında, X-ışını vb karmaşık şeylerle uğraşmadı, onun yerine farklı bir yol buldu. Güçlü endüstriyel bir elektrikli vantilatör alarak hatta doğru yöneltti. Vantilatörü açtığı anda dolu olan kutular hattan geçerken boş olanlar hattın dışına doğru savruldu.

Buradan çıkarılacak ders

* Her zaman basit çözümler arayın
* Problemleri çözmek için mümkün olan en basit çözümü tasarlayın
* Her zaman çözüme odaklanın.

Bir Anı

2009-07-28T02:48:00.000-07:00

Ünlü basketbolcu Hidayet Türkoğlu, Eminönü'nde eşiyle birlikte geziyordu. Yeni Cami'nin önünde simit satan bir çocukla karşılaştılar. Türkoğlu, yaklaştı ve "Simidin kaça... Koç?" diye sordu.
- 30 kuruş ağabey... çıtır çıtır...
- Kaç simit var?
- 70-80 tane var herhalde.
- Hepsini alsam ne tutar?
- 24 lira...
- Al sana 30 lira. Farz et ki hepsini aldım.
Ünlü basketbolcunun eşi şaşırmıştı; eşine usulca sordu: "Niye böyle yaptın? Yemediğimiz simitlerin parasını neden verdin?"
- Boş ver sorma...
Ama hanımı ısrarlıydı. Bu yüzden, Hidayet Türkoğlu açıklamak zorunda kaldı:
-Tablanın kenarı dikkatini çekti mi? İyice baksan görecektin. Köşeye bir isim kazınmıştı.
- Ne ismi?
- Hidayet...
- Yoksa?
- Evet o tezgâh eskiden benimdi.

http://www.sabah.com.tr/Yazarlar/ilicak/2009/07/26/bir_ani

Ömer Hayyam dan

2009-07-28T01:05:00.001-07:00

"Sünneti tut, farzı yerine getir
Bir lokmayı başkalarına da yedir
Kimsenin malına canına dokunma,
Sana cennet benden, durma, şarap getir"

{ listen to my HEART }

2009-06-05T15:19:00.003-07:00

{ listen to my HEART }
Originally uploaded by P r e s t i g e ™

Flickr

2009-06-05T15:19:00.001-07:00

This is a test post from , a fancy photo sharing thing.

Rubailer (205)

2009-05-24T15:37:00.001-07:00

“Madendeki inciyi aradıkça madensin

Ekmek lokmasına heves ettikçe ekmeksin

Şu kapalı sözü anlarsan, anlarsın her şeyi;

Neyi arıyorsan osun sen…. “ (Rübailer, 205)

Erken kalkmak

2009-05-18T15:35:00.001-07:00

‘De ki: Sabahın Rabbine sığınırım.’ (Felak Suresi, 113)

Bereket sabah başlar. Gün ortasında uyanmak, neredeyse günü bitirmek, zamanı tüketmek demektir. Tüm canlılar sabahın ilk ışıklarında uyanıp yiyecek aramaya, yani çalışmaya başlarlar. İnsanların da rızıklarını kazanmak için, erken kalkma zorunlulukları vardır. Aksi takdirde bereketsiz ve şevksiz bir hayat sürmeleri kaçınılmazdır.

Geceyi eğlence alemlerinde geçirip, günü yarım yaşayanların, yaradılışa aykırı olan bu tavır ve davranışlarından ötürü, tüm hayatlarında bir bereketsizlik hakim olur. Ayrıca toplumun büyük çoğunluğunun yaşadığı olayları ve haberleri de, hep geriden takip ederler.

“O sabahı yarıp çıkarandır. Geceyi bir sükun (dinlenme), güneş ve ay'ı bir hesap (ile) kıldı. Bu, üstün ve güçlü olan, bilen ALLAH'ın takdiridir.” (En’am Suresi, 96)

Yüce ALLAH, yarattığı tüm varlıkları ve kainatı, ayetin ifadesiyle, bir sistem, hesap ve düzen içinde tertiplemiştir. Geceyi dinlenme, gündüzü çalışma olarak, insanları da bu sisteme uygun şekilde yaratmıştır. Günün ilk saatleri olan sabahı uykuda geçirerek yaradılışa aykırı davranıldığında, her şeyde olduğu gibi, burada da bir çok olumsuzlukları beraberinde getirmektedir.
Erken kalkıp günü en başından yaşamak, hem daha zinde olmamızı sağlar, hem de verimli çalışarak gün içinde yapılacak işlerin bir çoğunu, henüz gün yarılanmadan bitirmemize sebep olur.

“Doğrusu gece neşesi (gece ibadeti, insanın iç dünyasında uyandırdığı) etki bakımından daha kuvvetli, okumak bakımından daha sağlamdır. Çünkü gündüz, senin için uzun uğraşılar vardır.” (Müzzemmil Suresi, 6-7)

Ayette Yüce ALLAH, ibadetleri, sessizliğin ve konsantrasyonun yoğun olduğu zaman olan, gece yapılmasının daha makbul olacağını bildirmektedir. Dolayısıyla geceleri uyku ve ibadetle geçirmemizi tavsiye etmektedir. Daha sonra “gündüz için uzun uğraşlar vardır” ifadesiyle, insan yaradılışına en uygun olan bu durumu bildirmektedir.

‘…Yarattığı şeylerin şerrinden, Karanlığı çöktüğü zaman gecenin şerrinden,’ (Felak Suresi, 113)

Yukarıdaki ayette, “gecenin şerrinden Sana sığınırım” bilgisi, buradan gece yaşantısının insanın yaradılışına uygun olmayan bir zaman olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısıyla bu zaman diliminin uykuda ve ibadetle geçmesi, insanlar için en hayırlı olanıdır.

Bir başka ayette ise, “Ve nefes almaya başladığı zaman, sabaha;” (Tekvir Suresi, 18) ifadesiyle sabahın sağlık açısından da önemine dikkat çekilmektedir. Bilindiği gibi oksijenin en bol olduğu saatler sabah saatleridir. Tüm yeşil bitkiler, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte kendi besinlerini üretmek üzere, karbondioksiti alarak oksijeni havaya vermeye başlarlar. Güneş battıktan sonra ise, tıpkı bizler gibi solunum yapmaya, yani oksijeni alıp karbondioksiti dışarı vermeye başlarlar. Görüldüğü gibi Yüce ALLAH, bir lütuf olarak sabah saatlerinin çalışmaya başlamak için en uygun zaman olduğunu ayetler doğrultusunda haber vermiştir. Bu durumun daha bilmediğimiz sayısız hikmetleri olduğu da bir gerçek.

Erken kalkmak tüm yaratılmışlarla beraber uyanmaktır. Ayette dediği gibi “nefes alan sabahı” yakalamaktır. Güneşin muhteşem doğuşunu, izleyerek güne başlamak, bu heyecanı ve şevki yaşamakla beraber, insanları bekleyen ışıl, ışıl yeni günü müjdelemektedir. Bu durumu alışkanlık haline getirip, yaşam boyu hayata geçirip yaşayanlar, genç ve dinç yaşlanarak, moralleri daima yüksek olup, yaşamlarına huzur ve bereket hakim olur.

Kaynak : http://www.hayatinrengi.net/faydali-bilgiler/34496-erken-kalkmanin-faydalari.html

Rıfat Ilgaz - Uçurtma

2009-05-17T01:55:00.000-07:00

Çocuklarımız neleri sevmiyorlar ki...
Uçurtmayı seviyorlar söz gelişi,
Bir havalandı mı uçurtmaları
Daha da güzelleşiyorlar.
Maviliklerde gözleri
Özgürlüğü yaşıyorlar
Uçurtmalarla birlikte.

Koparıp da iplerini hele
Bir kurtuldular mı ellerinden,
öylesine seviniyorlar ki,
Gidiş o gidiş, bile bile...

Kızalım mı umursamayışlarına?
Kendi yaşamlarını izliyorlar boşlukta.
Onlar da birer uçurtma değil mi?

Bizim de ne süslü uçurtmalarımız vardı,
Alıp başlarını gitmediler mi?
Gözümüzden bile esirgerdik
Hangi birinin ipi kaldı elimizde?

Özlü Söz

2009-01-28T11:09:00.001-08:00

Kaplumbağaya dikkat et. Ancak kafasını çıkarıp risk aldığında ilerleyebiliyor.

Siirt -Şirvan

Affan dededen kalan... (CAN DÜNDAR'DAN ALINTI)

2008-12-08T13:23:00.000-08:00

Affan dededen kalan...
8 Aralık Pazartesi 2008

Geçenlerde Bursa’da hediye edilen bir kitap, beni çocukluğumun haylaz bayram sokaklarına götürdü; mazinin sadece güzellikleri gösteren perdesine dalgın bakakaldım.
Araştırmacı yazar Yılmaz Akkılıç’ın Bursa Belediyesi’nce basılan kitabı, “Sokak Oyunları” adını taşıyordu.
Sayfaları çevirdikçe, sanki “Affan dedeye para saydım/ sattı bana çocukluğumu...”
Çiçekleri solmuş, betona boğulmuş eski bir “arsa”da oyuna daldım.
* * *
Asırlardır sokakta, arsada, bahçede büyüyen çocukluk, bir kuşak içinde eve, odaya kapanıp bilgisayar başına hapsolduğundan, bizim oyunlar da onlarla birlikte tarih sahnesinden çekilmiş, yenileriyle yer değiştirmişti.
Akkılıç, buna direnmek için, eski kuşak Bursalılara çocukken oynadıkları oyunları anlattırmış, bu anlatımları yazıya ve fotoğrafa döküp kitaba basmış.
Her bir sayfa bana, yeniden sokağa çağıran bir ıslık gibi geldi.
Hafızaya gömülmüş bir kent mirasının nostaljik kazısı...
Toza bulanmış renkli bir bayrağın, hayalleri ekrana sığmış bir kuşağa devir teslim töreni...
Bazılarınıza yabancı da olsa, beni kuyruğuna takan bu güzelim uçurtmayla sizi de uçurmak istedim bir süre...
Bayramdan istifade...
Mazinin oyun bahçelerinde...
* * *
“Uzun eşek”i, “çanak çömlek”i, “birdirbir”i, “körebe”yi, “köşe kapmaca”yı, “kukalı saklambaç”ı, “istop”u geçiyorum. Bunlar kısmen de olsa yaşamayı, hatırlanmayı başaranlar...
Ama “lik” hepten yok oldu mesela...
“Misket”e, “bilye”ye para yetmediğinde bakkalın arka bahçesinden toplanmış gazoz kapaklarıyla oynanan “baş”lar, “tumba”lar tarihe karıştı.
“Misket”i olanlar da “müselles”i unuttu (ki bunun “üçgen” anlamına geldiğini biz de bilmezdik o zaman...)
Ya “çivi”... “kuyu”?
Her yere asfalt dökülünce onlar da toprak oldu.
* * *
Kızlar “üçtaş”ı, “beştaş”ı hatırlar belki...
Ama onlar da “ayak ipi”nden vazgeçti. 2 metre arayla karşı karşıya duran iki kızın bilek hizalarından başlayıp kademeler halinde bel hizasına dek yükselttikleri lastik bir ipe basarak söylenen tekerlemeler duyulmaz oldu.
Neyse ki hâlâ okul bahçelerinde “sek sek”in tebeşirle çizilmiş 8 karesini görüyorum.
Bazen hafıza tazeler gibi, rakamları üzerinde tek ayak zıplıyorum.
* * *
Üç tekerlekli bisikletler, çemberler, tornetler...
Saha darlığından icat edilmiş “Japon kale”ler...
İç içe geçmiş patlak plastik toplar, uzun direksiyonlu tel arabalar, urganla kırbaçlanan topaçlar, bilek morartan laklaklar, eski okul çantalarından kızaklar, barut kokulu çatapatlar, sesi mecburen bizim ağızlarımızdan çıkan uyduruk tabancalar...
Birlikte yattığımız, atmalara, satmalara kıyamadığımız, hatta tamiratını da kendimiz yaptığımız gösterişsiz oyuncaklar...
Tabii ki zaman geçip nesiller yenilendikçe unutulacaklar.
Ama yerlerine geçen “playstation”ların, “psp”lerin dehşetini gördükçe, “Sims”i takıp kendi başına “evcilik” oynayan kızları izledikçe, sokağı tanıyamadan eve kapanmış, alışveriş merkezi dışında gezecek yeri kalmamış yeni kuşağın bu hali, “yakan top” yemiş gibi yakıyor içimi...
O yüzden bu bayram günü, “kapı hakkı” neyse verip “Bezirgânbaşı” köprüsünden geçiyorum.
Mazinin o tozlu arsalarında keyifle dolaşıyorum.
Hepinize çocukluğumun bilyeleri kadar rengârenk bir bayram diliyorum.

iŞLERİ KÜÇÜMSEMEYELİM, TEMBELLİK ETMEYELİM.

2008-11-27T01:19:00.000-08:00

Email ile gelen bir yazıyı paylaşmak istiyorum.
Üzeyir Garih ten bir yazı, sanırım kitaplarından birisinden, hangisi olduğunu gönderen olursa yayınlamak isterim. Benim okuduğumda değildi.
Güzel bir kişisel gelişim yazısı.
1951 yılının Temmuz ayında 17 arkadaşımla birlikte İTÜ Makine
Fakültesi'nden başarılı bir öğrenci olarak mezun oldum.O gün hayatımın en mutlu günlerinden biriydi. Sınavlara hazırlanmaktan para getirebilecek işleri altı aydır ihmal etmiştim. Parasızdım. Ancak Yüksek Mühendis diplomasını kazanmış olmaktan dolayı mutluydum.O sabah motor dersi hocalarımız, ikisi de asistan olarak çalışan Prof. Necmettin Erbakan ve Prof. Hakkı Öz'ün karşısında başarılı bir motor sınavı ve mezuniyete hak kazanmıştım. Bu olayı kutlamak için bir arkadaşımla Moda'da yazın ilk deniz banyosunu yapmayı ve kendimize bir ziyafet çekmeyi kararlaştırdık. Mayolarımızı yanımıza almıştık.Arkadaşı m Moda'ya gitmeden önce yeni inşa edilen Levent Mahallesi'nde otobüsle bir tur atıp Türkiye'de o gün için yepyeni bir olay olan bir uydu villa kenti gezip görmeyi teklif etti. Merakla kabul ettim. Levent,alt yapısı tamamlanmış villaları toparlar görünümdeydi.Yolları o zamanlar pek ender rastlanan bir şekilde tamamen asfalttı. Otobüsten inip merakla yürürken bir villanın kapısının önünde villa sahibi ile bir amelenin yüksek sesle tartışmalarına tanık olduk. Merakla yaklaştık.
Bizi gören villa sahibi sanki içini dökmek ister gibi bize dönerek:
-Burada temizlenecek bir su deposu var. Tam yevmiye veriyorum yapmıyor.Ne ister bilmem ki, diyordu.
Amele ise;
-Bu iş geceye kadar sürer, kurtarmaz! Kahveye gidip yarına kadar uygun iş ayarlarım, diyordu.
Arkadaşımla aynı şeyi düşünmüş gibi bakıştık. İkimiz de parasız sayılırdık. Amele yevmiyesi ise 6 lira idi. Bizim o günkü ihtiyacımızın hemen hemen iki misli.
Villa sahibine bu işi yapmaya hazır olduğumuzu söyleyince,
amele homurdanarak
-Canınız çıksın da anlayın halimizi, diyerek uzaklaştı.
Mayoları mızı giydik. Deponun pırıl pırıl temizlenmesi bir saat sürmemişti. O sıcak yaz gününde bahçede hortumla duşlandık. Havlu fabrikası sahibi olduğunu sonradan öğrendiğimiz ev sahibi,kim olduğumuzu anladıktan sonra altışar lira ile birer havlu hediye ederek ve birer gazoz ikram ederek uğurladı.Bu işte kanımca tek kaybeden 'Kurtarmaz!' diyen amele olsa gerek. İş mi çoktu? Insanlar mi tembeldi? Neyi 'kurtarmaz' idi? Bu güne kadar da anlamis degilim
Uzeyir GARİH
Dr. Üzeyir Garih eserlerine bu linkten ulaşabilirsiniz.
http://www.uzeyirgarih.alarko.com.tr/baskankitap1/BBatkitap.htm

Devrim Otomobil öyküsü (Devrim Arabaları)

2008-11-25T23:41:00.000-08:00

Yıl 1961. Ordunun binek otomobil gereksinimini karşılamak için, cumhurbaşkanı Cemal Gürsel otomobil üretilmesini ister. 16 Haziran 1961’de Devlet Demiryolları Fabrikaları ve Türk mühendislerine görev düşer. Tamamen Türk mühendislerince, Türk yapımı bir otomobil yapılmasına karar verilir. Yapılan üst düzey toplantılarda alınan kararla, dört buçuk ay gibi bir zamanda Devrim Otomobil’in tamamlanması gerekmektedir. Otomobil 29 Ekim 1961 Cumhuriyet Bayramı’na yetişmelidir. Ödenek, bir milyon dört yüz bin Türk Lirası’dır.

İnanılmaz şey gerçekleştirilir, Türk mühendisleri gece gündüz, büyük bir özveri ve azimle Devrim Otomobil’i yetiştirirler. Eski bir altı silindirli Chevrolet motorunun iki silindiri kesilerek kalıp yapılmış, motor gövde ve başlığı Sivas Demiryolları Fabrikası’nda dökülmüştür. Ankara Fabrikası’nda işlenmiştir. Segman, piston Eskişehir’de yapılıp, Ankara Fabrikası’nda monte edilmiştir. Gücü kırk BG'dür. Şanzımanlar tamamen yerli olarak Ankara Fabrikası'nda yapılmıştır. Orijinal jantlarında ve kaputta “Devrim” yazmaktadır. Ön panel kadranları Türkçedir; yani “yağ”, “benzin”, “hararet”.

Devrim Otomobil’in son eksiklikleri Eskişehir-Ankara arasında trende giderilir. İki otomobil vardır trende; cilalanır, tehlikeye karşılık benzin koyulmaz. Cumhuriyet Bayramı törenine cumhurbaşkanı bu otomobille gitmek istemektedir. Törene cumhurbaşkanını götürecek otomobile zamanında benzin koyulması unutulur. Yüz metre sonra otomobil durur… Direksiyondaki mühendisin benzin bitti demesi üzerine cumhurbaşkanı; “Batı kafasıyla otomobil yaptınız, Doğu kafasıyla benzin koymayı unuttunuz,” der. İkinci otomobile benzin koyularak yola devam edilir ancak; “Devrim Otomobil” basının diline düşmüştür artık…

Ertesi gün bütün basın, arkasına yerli ve yabancı işbirlikçi güçleri alarak "Devrim"e saldırırlar. Türk mühendisleri ve Türk otomobili yerden yere vurulur. Hiçbir yerde, hiçbir otomobil bu kadar karalanmamıştır. Kimileri modeli çalıntı der, kimileri Türk mühendislerinin yetersizliklerini eleştirir. Öteki otomobil ile Anıtkabir’e gidildiğinden hiç söz edilmez. Bunca paranın boşa gittiğinden bahsedilir ancak; mekanize duruma geçmekte olan Türkiye’nin, at yetiştirmek için yirmi beş milyon TL harcamasından hiç söz eden olmaz… Bu duruma, 27 Mayıs 1960 devrimine bir tepki (darbe de diyebilirsiniz) nedenlerden biridir. Bir diğer neden, “devrim” sözcüğüne duyulan alerjidir. Süleyman Demirel devrim sözcüğünden nefret eder… Seri üretime 1964’te geçilmesi planlanırken maalesef proje rafa kaldırılır.

Seri üretimi devam etseydi, belki de gelişip zenginleşen bir otomobil sanayiimiz olacaktı. Çünkü, bakıyoruz da o zamanlar otomobil sanayi diye bir şeyi olmayan Japonya ve Güney Kore nerelere varmışlar… Çıkarları zedelenenler, bu durumu engellemek için ellerinden geleni yaptılar, hala da yapmaktalar. Bugün yabancı patent sahiplerinin ekmeğine yağ sürmekteler.

Bütün bulara karşılık “Devrim Otomobil” hala ayaktadır. Üretilen dört otomobilden bir “devrim” Eskişehir TULOMSAŞ bahçesine yapılan özel garaj müzesinde sergilenmektedir ve çalışır durumdadır.

Kaynak : http://www.hafif.org/yazi/devrim-otomobil-oykusu

Tasarım Kalıpları Makale

2008-11-25T03:15:00.000-08:00

Interface ve soyut sınıflar , Tasarım kalıpları ile ilgili makale ve kitaplar.

http://www.kurumsaljava.com/2008/11/24/tasarim-prensipleri/

Şiir (Cemal Süreyya)

2008-10-08T23:27:00.000-07:00

“Son kötü günleri yaşıyoruz belki/
İlk güzel günleri de yaşarız belki/
Kekre bir şey var bu havada/
Geçmişle gelecek arasında/
Acıyla sevinç arasında/
Öfkeyle bağış arasında...”

Bayram öncesi (Hakkı Yalçın - Alıntıdır)

2008-09-28T01:15:00.000-07:00

Bayram öncesi

Yazdığımız mektuplar vardı, adreslerini yitirdiğimiz. Bayram kartlarımız vardı.
Cep telefonlu teknik çağa yenik düştükten sonra, hepsinin anlamını da yitirdik.
Yeniden icat ettiğimiz kurallarla, sevgisizliğin hangi sokaklarında dolaşıyoruz kim bilir! O yüzden ölümler sıradanlaştı.
Saygısızlık ülke sınırlarını aştı.
Her bayram öncesinde, neler kaybettiğimizi daha iyi anlıyoruz.

***

El örgü kazaklarımız vardı, şimdi tel örgüler arkasında düşlerimiz var.
Ağzı bozulmuş politikanın.
Sadece paranın dediği oluyor.
Demokrasi sizlere ömür.
Cep telefonları sevgi ve saygı haramisi.

***

Televizyon reklamlarında, torununa şimdiki Ramazanlar'ın güzelliğini anlatan dede, örnek olarak "bonusu" gösteriyor.
Tüketimin getirisini.
Gösterecek başka bir güzelliği yok çünkü!
Dünü de kendine çekiyor sistem, yarını da.
Dedeleri de yanına çekiyor, torunları da...

***

Mektupları yitirmekle, neleri yitirdiğimizi fark etmedik. Ihlamur kokusunu unuttuk, poşetli çaylara yenik düşerken.
Kalplerin içinde kalan, fotoğraflı kalp kolyelerin dışında kaldık.
Bir masaldık o mektuplarda.
Birimiz hepimiz içindi, hepimiz birimiz için...
Şimdi cebinizdeki telefona sorun bakalım, böyle bir cömertliğe izin verecek mi?
Televizyonlara akıl danışın bakalım, sabah programlarında hayatınızın hikayesi kaç para ediyor?

***

Sizleri iliğinize kadar sömürenler, içinizdeki sevgileri bile kuruttular da, haberiniz yok.
Sizin sadece telefonlarınız var.
Kire batmış televizyonlarınız.
Bizim mektuplarımız hala duruyor.
Telefonda mesajlar yerine, bayram kartlarımızı kullanıyoruz inatla.
Bizler mazi gazileriyiz.
Hala aşktan yaralı, hala bayramlarda el öpecek büyüklerini arayan...

***

Kadir Gecesi'nde ne çok kandil mesajı çekildi...
Sizler büyüklerinizin kandilini mesajla kutlarken, telefon şirketleri ikiye katladı kazancını...
Giden sadece para olsa neyse...
Geleneklerimiz gitti...
Mektuplar gibi... Saygılar gibi...

http://www.takvim.com.tr/yaz1206-3140-117.html

How To Demo Your Startup

2008-09-01T23:39:00.000-07:00

Jason Calacanis’ most recent post to his email mailing list is particularly relevant to our audience. He’s spoken with 200 companies in ten minute increments as they give their pitch to be a part of the upcoming TechCrunch50 conference. I agree with all of his thoughts below based on my own experience getting pitched from thousands of startups over the last three years. If you are pitching a company to the press, a conference, a potential employee or an investor, bookmark this. You’ll be glad you did.

The best chance for success of course is to have a killer product to show. In which case it doesn’t really matter if you show up late to the call and do it from a cell phone while sitting in an underground parking garage with the music playing. But on the margin advice like this is hugely valuable because it helps the listener understand exactly what your product is, and how clearly you understand the challenges ahead of you.

The full text of Jason’s email is below. You can request to join the mailing list here.

For the past 10 days I’ve sat through 200 company demos for the TechCrunch50 conference. These demos are mostly done over the phone for 10 minutes using the phone and web conferencing software like WebEx or Adobe’s wonderful new “Connect” service.

After doing 2,500 minutes of demos (40 hours) this year and many more last year for the conference, I’ve learned a lot about what makes for a great demo and what makes for a horrible demo. Since demoing your idea is a key to your success as an entrepreneur, I thought I would share everything I know in a few simple bullet points.

These tips are applicable to presenting in front of an investor, a partner as well as a demo style conference. Of course, every situation is different so consider these loose guidelines.

Background: The TechCrunch50 conference is taking places on September 8-10th in San Francisco and you can find more information here: www.techcrunch50.com. Mike Arrington of TechCrunch.com and I started the event last year as a place where fifty startup companies could launch their products without having to pay a fee (i.e. the incumbent conference called DEMO charges $18,500 to launch a startup company–that’s really low/abusive in my book). Google, Microsoft, Yahoo, Sequoia Capital and a bunch of other fine partners have joined us in hosting the event.

1. Show your product within the first 60 seconds
——————————————-
Most folks start their presentations with information like the size of the market they are tackling (tens of billions, we only need 1%!), their inflated corporate bios, the philosophical approach they’re
taking, and boring Powerpoint graphics explaining some convoluted workflow of their product.

The longer it takes for you to show your product, the worse your product is. Folks who have a kick-ass product don’t spend five or ten minutes “setting the stage” or “giving the background.” Folks with killer products CAN’T WAIT to show you their product. Their demos start with their homepage and quickly jump into the users experience. If a picture tells a thousand stories, then a product demo tells a million.

Show your product immediately, and if you don’t have a product to show don’t take the meeting.

2. The best products take less than five minutes to demo
——————————————-
The greatest tech products over the past 10 years would take no more than five minutes each to demo. For example:

a) Larry and Sergey could demo Google search in less than five minutes. Here’s a box, type something in and you get a huge reward.

b) Steve Jobs could demo the iPod in less than five minutes. Plug it in, put in your CDs and it syncs your music. Turn it on and use the wheel to select what songs you want to listen to.

c) Chris DeWolfe could demo MySpace in less than five minutes. Sign up, fill out your profile, and add your friends. For bonus points add some widgets to your page.

I think you get the idea: the better the product the LESS time it takes to demo. If your product demo takes more than five minutes to demo, it probably sucks. All the tiny little features that matter to
you are of course important–God is in the details–however, when presenting your company, you don’t have to show them. Larry and Sergey wouldn’t open up the advanced search tab and the list of operators you can use in Google during a demo.

Steve Jobs does take the demo details to a fairly detailed level, but you and I are not Steve Jobs. There is only one Steve Jobs and there is only one Apple. You’re never going to build something as cool as Steve, and as such there is no need for you to talk about your product for five or ten minutes.

3. Leave people wanting more.
——————————————-
If you take my advice in point two, then folks should be either blown away or intrigued by your core product. If they are not somewhere in that spectrum, you need to rebuild your core product.

When I pitched Mahalo to investors, I had five sheets of paper with different search results on each. I put them on a table and said which one is the best. Obviously I knew my result was the best, and that
simple demonstration lead to MASSIVE discussion: how was the page built? how long did it take to build? what would it cost to make that page? how often do you need to update it? how can you scale that business? how many pages can you create before it breaks even?

It’s best for folks to discover the merits of your product for themselves, and it’s up to you to make such a compelling core product that they are intrigued enough to explore it.

4. Talk about what you’ve done, not what you’re going to do.
——————————————-
Weak startups and their leaders seem to immediately start talk about “what’s next,” as opposed to focusing on the core product. Anyone can say we’re going to add: a mobile version, collaborative filtering, an advertising network, visualizations, a marketplace, a browser plugin, a browser and a social network to their product. In fact, given the amount of open source and off the shelf software out there, combined with the large number of developers in the world, anyone can bolt these things on to their service in a week or three.

Who cares what you’re going to bolt on to your startup? What really matters is the core functionality of your startup.

Steve Jobs has become at once the world’s greatest salesman and product developer because he only announces Apple’s achievements. He doesn’t waste time on what Apple’s going to do: he talks about the here and now. Microsoft’s old strategy was to talk about products that were coming and that put them in the horrible position of having to backpedal when they changed their mind about a product.

5. Understand your competitive landscape–current and historical.
——————————————-
This year I’ve had three companies show me group SMS messaging products, and most of them did not know what UPOC.com was (Gordon Gould’s group SMS messaging service that was five years ahead of its time). I’ve had three or four companies over the past two years of TechCrunch50 conferences pitch me on Third Voice–the controversial “web annotation” service from Web 1.0. [Side note: I loved the concept of Third Voice so much I considered starting a company like it and even bought the domain name annotated.com.]

When I pitched the idea for Weblogs, Inc. to Mark Cuban, Yossi Vardi and Jeff Bezos, I understood all the niche email marketing and newsletter companies from the early and mid-nineties cold. I researched why they worked and why they failed, and I knew which ones were sold and bought and by whom. When I pitched Mahalo to Sequoia Capital, I knew the history of human-powered search and directories from DMOZ to Yahoo Directory to LookSmart.

If you don’t know the competitive landscape, and the shoulder’s you’re standing on, folks are not going to be comfortable giving you their money, time or attention.

6. Short answers are best.
——————————————-
When taking questions about your product answer questions shortly. This is a very challenging thing for many people–including myself–to do. If you’re like me, you’ve probably thought out your startup’s
issues a thousand different ways. When I sit at the poker table I play a game where I think out every possible scenario for not only my hands, but the hands of my opponents (this is fairly standard among
advanced poker players from what I understand).

Say I have Ace King and I raised out of position and the button called my raise pre-flop. Then they re-raised me on the flop, which had an Ace. What does that tell me? They could have an ace, they could have two aces and have slow played me, they could have a medium pocket pair and they want to see if I have an ace, maybe they are on a flush or straight draw or maybe they suck at poker. Who the hell knows?!?! You can go insane trying to figure all these things out–that’s why poker
becomes very addictive.

The point is all that inner thinking is chaos when you try to explain it to another person. It’s pure madness after 60 seconds of talking. The best thing to do is answer the question with the most concise answer. For example, when asked “what happens if Google enters your market?” answer quickly and with confidence:

a) Google has entered many markets, but they are only #1 in search and search advertising. They trail in social networking to MySpace and Facebook, in classifieds to Craigslist, in news to Yahoo and AOL, in email to Microsoft, AOL, and Yahoo, and in instant messaging to Microsoft, AOL, and Yahoo.

b) We’re not sure if Google will enter our market, but hopefully we’ll have developed our product enough that it will be a real sustainable business by that time.

c) We think Google might enter our market at some point, and if they do they and their competitors will certainly consider buying us–creating a bidding war for our entrenched position.

d) Google is a very big company right now with a very big cash machine that they have to focus on and protect–they will never do our business with our level of focus. We will out execute them on all
fronts.

These are all amazing answers (I did, after all, come up with them), and you can say them in around a minute. However, if you cram all four of these sentences together you’ve spoken for five minutes.

7. PowerPoint bullet slides are death
——————————————-
Do not make slide after slide explaining your business in bullet points, because it’s really, really boring. Powerpoint/Keynote slides that are not boring include charts, product shots, feature set tables
and the like. Things that explain big concepts with ease and grace are great, but bullet points of obvious facts show that:

a) you don’t have the ability to create a compelling story with data

b) you don’t think that much of the person being presented the information

I’m not a huge fan of “funny slides” or lots of graphics for graphics sake. You’re not pitching your company to get laughs–unless you’re on stage–you’re doing it to raise capital, close a partnership or get on stage at a conference. Keep it focused and to the point.

8. How to use this new device called the phone.
——————————————-
When presenting over the phone use a handset and a land-line… only!

It’s amazing to me that any person doing a business call would conduct it on their mobile phone. Mobile phones sound horrible 95% of the time, and they frequently cut out. If you are presenting your company take it seriously and get yourself to a landline. You have limited time and don’t want folks to miss a single word.

Speakerphones are horrible, and putting the person receiving the demo on speaker phone during a demo is just disrespectful. You can hear all the rustling, side conversations and horrible echos when you’re on speaker phone. When doing a demo pick up the handset and speak. If you go to a Q&A session then use speaker phone. That’s why it exists.

Only use a headset if it is very, very high-fidelity and you have the microphone right up to your mouth. Also, don’t eat, drink or breath heavy into the microphone or you run the risk of sounding like an animal. I use an amazing Plantronics headset, and I like me some Green Matcha tea, but I hit the mute key when I sip!

I know it sounds crazy to have a discussion about how to use the phone, but the majority of these young people actually think it’s acceptable to have two or three drop offs in a call–it’s not. Grow up
and get a land line.

9. How to handle questions you don’t know the answer to
——————————————-
After you do your concise presentation you’re hopefully going to get a lot of questions. Here are some important tips to consider when you don’t know the answer cold:

a) take a moment to think about the question. You can even say “Hmmm… that’s a good question. Let me think about that for a second.” Folks appreciate a little consideration when someone takes a
question.

b) if you don’t have an answer be honest and say you don’t. There are many ways to say this including: “I’m not really sure, I’m going to have to think about that for a bit and get back to you,” or “I’m not sure to be honest. What do you think?”

c) feel free to think out loud and brainstorm with the person. You can do this by saying “I’ve never really considered that. Perhaps you can expand the question a little and we can explore it right now.”

d) if you’re not sure of the answer you can always say you’ll cross that bridge when you come to it. “I’m not sure how we would deal with a sudden spike in the cost of bandwidth, we would have to collect more information and answer that question down the road. It is a manageable risk factor I suppose. ”

The worst thing to do when you don’t have an answer is b.s. the person. No one has an answer for everything, except a b.s. artists. So, feel free to say you don’t know–folks find it refreshingly humble
and honest.

10. Always confirm the time of your meeting/call, and always be 15
minutes early.
——————————————-
People are really busy and meetings get mixed up. Every meeting or phone call I do is confirmed twice: once by email, and once on the day before the meeting. Reconfirming meetings makes you look like a true player and it costs you nothing. You do this by sending a simple email saying “Looking forward to seeing you tomorrow at your offices at 123 Main Street at 3pm. If anything changes you can reach me on my mobile at 310-555-1212.”

Also, be early. Come on. If you’re doing a meeting with someone who might invest in your company, do a business deal with you, etc., you can show a lot of respect by being in their lobby or on hold on the conference call five to 15 minutes ahead of time. Don’t show up more than 15 minutes ahead of time or you’ll look like a stalker. If you get to your meeting 45 minutes ahead of time go to the Starbucks and buy yourself a treat for being so on top of things. :-)

What are your best tips for giving a proper demo of your company on the phone or in person?

In your mind, what are the worst things folks have done during a presentation?

http://www.techcrunch.com/2008/08/09/how-to-demo-your-startup/

Top 10 Concepts That Every Software Engineer Should Know

2008-07-24T02:28:00.000-07:00

Kaynak : http://www.readwriteweb.com/archives/top_10_concepts_that_every_software_engineer_should_know.php

Top 10 Concepts That Every Software Engineer Should Know
Written by Alex Iskold / July 22, 2008 8:21 PM / 38 Comments

The future of software development is about good craftsmen. With infrastructure like Amazon Web Services and an abundance of basic libraries, it no longer takes a village to build a good piece of software.

These days, a couple of engineers who know what they are doing can deliver complete systems. In this post, we discuss the top 10 concepts software engineers should know to achieve that.

A successful software engineer knows and uses design patterns, actively refactors code, writes unit tests and religiously seeks simplicity. Beyond the basic methods, there are concepts that good software engineers know about. These transcend programming languages and projects - they are not design patterns, but rather broad areas that you need to be familiar with. The top 10 concepts are:

1. Interfaces
2. Conventions and Templates
3. Layering
4. Algorithmic Complexity
5. Hashing
6. Caching
7. Concurrency
8. Cloud Computing
9. Security
10. Relational Databases

10. Relational Databases

Relational Databases have recently been getting a bad name because they cannot scale well to support massive web services. Yet this was one of the most fundamental achievements in computing that has carried us for two decades and will remain for a long time. Relational databases are excellent for order management systems, corporate databases and P&L data.

At the core of the relational database is the concept of representing information in records. Each record is added to a table, which defines the type of information. The database offers a way to search the records using a query language, nowadays SQL. The database offers a way to correlate information from multiple tables.

The technique of data normalization is about correct ways of partitioning the data among tables to minimize data redundancy and maximize the speed of retrieval.
9. Security

With the rise of hacking and data sensitivity, the security is paramount. Security is a broad topic that includes authentication, authorization, and information transmission.

Authentication is about verifying user identity. A typical website prompts for a password. The authentication typically happens over SSL (secure socket layer), a way to transmit encrypted information over HTTP. Authorization is about permissions and is important in corporate systems, particularly those that define workflows. The recently developed OAuth protocol helps web services to enable users to open access to their private information. This is how Flickr permits access to individual photos or data sets.

Another security area is network protection. This concerns operating systems, configuration and monitoring to thwart hackers. Not only network is vulnerable, any piece of software is. Firefox browser, marketed as the most secure, has to patch the code continuously. To write secure code for your system requires understanding specifics and potential problems.
8. Cloud Computing

In our recent post Reaching For The Sky Through Compute Clouds we talked about how commodity cloud computing is changing the way we deliver large-scale web applications. Massively parallel, cheap cloud computing reduces both costs and time to market.

Cloud computing grew out of parallel computing, a concept that many problems can be solved faster by running the computations in parallel.

After parallel algorithms came grid computing, which ran parallel computations on idle desktops. One of the first examples was SETI@home project out of Berkley, which used spare CPU cycles to crunch data coming from space. Grid computing is widely adopted by financial companies, which run massive risk calculations. The concept of under-utilized resources, together with the rise of J2EE platform, gave rise to the precursor of cloud computing: application server virtualization. The idea was to run applications on demand and change what is available depending on the time of day and user activity.

Today's most vivid example of cloud computing is Amazon Web Services, a package available via API. Amazon's offering includes a cloud service (EC2), a database for storing and serving large media files (S3), an indexing service (SimpleDB), and the Queue service (SQS). These first blocks already empower an unprecedented way of doing large-scale computing, and surely the best is yet to come.
7. Concurrency

Concurrency is one topic engineers notoriously get wrong, and understandibly so, because the brain does juggle many things at a time and in schools linear thinking is emphasized. Yet concurrency is important in any modern system.

Concurrency is about parallelism, but inside the application. Most modern languages have an in-built concept of concurrency; in Java, it's implemented using Threads.

A classic concurrency example is the producer/consumer, where the producer generates data or tasks, and places it for worker threads to consume and execute. The complexity in concurrency programming stems from the fact Threads often needs to operate on the common data. Each Thread has its own sequence of execution, but accesses common data. One of the most sophisticated concurrency libraries has been developed by Doug Lea and is now part of core Java.
6. Caching

No modern web system runs without a cache, which is an in-memory store that holds a subset of information typically stored in the database. The need for cache comes from the fact that generating results based on the database is costly. For example, if you have a website that lists books that were popular last week, you'd want to compute this information once and place it into cache. User requests fetch data from the cache instead of hitting the database and regenerating the same information.

Caching comes with a cost. Only some subsets of information can be stored in memory. The most common data pruning strategy is to evict items that are least recently used (LRU). The prunning needs to be efficient, not to slow down the application.

A lot of modern web applications, including Facebook, rely on a distributed caching system called Memcached, developed by Brad Firzpatrick when working on LiveJournal. The idea was to create a caching system that utilises spare memory capacity on the network. Today, there are Memcached libraries for many popular languages, including Java and PHP.
5. Hashing

The idea behind hashing is fast access to data. If the data is stored sequentially, the time to find the item is proportional to the size of the list. For each element, a hash function calculates a number, which is used as an index into the table. Given a good hash function that uniformly spreads data along the table, the look-up time is constant. Perfecting hashing is difficult and to deal with that hashtable implementations support collision resolution.

Beyond the basic storage of data, hashes are also important in distributed systems. The so-called uniform hash is used to evenly allocate data among computers in a cloud database. A flavor of this technique is part of Google's indexing service; each URL is hashed to particular computer. Memcached similarly uses a hash function.

Hash functions can be complex and sophisticated, but modern libraries have good defaults. The important thing is how hashes work and how to tune them for maximum performance benefit.
4. Algorithmic Complexity

There are just a handful of things engineers must know about algorithmic complexity. First is big O notation. If something takes O(n) it's linear in the size of data. O(n^2) is quadratic. Using this notation, you should know that search through a list is O(n) and binary search (through a sorted list) is log(n). And sorting of n items would take n*log(n) time.

Your code should (almost) never have multiple nested loops (a loop inside a loop inside a loop). Most of the code written today should use Hashtables, simple lists and singly nested loops.

Due to abundance of excellent libraries, we are not as focused on efficiency these days. That's fine, as tuning can happen later on, after you get the design right.

Elegant algorithms and performance is something you shouldn't ignore. Writing compact and readable code helps ensure your algorithms are clean and simple.
3. Layering

Layering is probably the simplest way to discuss software architecture. It first got serious attention when John Lakos published his book about Large-scale C++ systems. Lakos argued that software consists of layers. The book introduced the concept of layering. The method is this. For each software component, count the number of other components it relies on. That is the metric of how complex the component is.

Lakos contended a good software follows the shape of a pyramid; i.e., there's a progressive increase in the cummulative complexity of each component, but not in the immediate complexity. Put differently, a good software system consists of small, reusable building blocks, each carrying its own responsibility. In a good system, no cyclic dependencies between components are present and the whole system is a stack of layers of functionality, forming a pyramid.

Lakos's work was a precursor to many developments in software engineering, most notably Refactoring. The idea behind refactoring is continuously sculpting the software to ensure it'is structurally sound and flexible. Another major contribution was by Dr Robert Martin from Object Mentor, who wrote about dependecies and acyclic architectures

Among tools that help engineers deal with system architecture are Structure 101 developed by Headway software, and SA4J developed by my former company, Information Laboratory, and now available from IBM.
2. Conventions and Templates

Naming conventions and basic templates are the most overlooked software patterns, yet probably the most powerful.

Naming conventions enable software automation. For example, Java Beans framework is based on a simple naming convention for getters and setters. And canonical URLs in del.icio.us: http://del.icio.us/tag/software take the user to the page that has all items tagged software.

Many social software utilise naming conventions in a similar way. For example, if your user name is johnsmith then likely your avatar is johnsmith.jpg and your rss feed is johnsmith.xml.

Naming conventions are also used in testing, for example JUnit automatically recognizes all the methods in the class that start with prefix test.

The templates are not C++ or Java language constructs. We're talking about template files that contain variables and then allow binding of objects, resolution, and rendering the result for the client.

Cold Fusion was one of the first to popularize templates for web applications. Java followed with JSPs, and recently Apache developed handy general purpose templating for Java called Velocity. PHP can be used as its own templating engine because it supports eval function (be careful with security). For XML programming it is standard to use XSL language to do templates.

From generation of HTML pages to sending standardized support emails, templates are an essential helper in any modern software system.
1. Interfaces

The most important concept in software is interface. Any good software is a model of a real (or imaginary) system. Understanding how to model the problem in terms of correct and simple interfaces is crucial. Lots of systems suffer from the extremes: clumped, lengthy code with little abstractions, or an overly designed system with unnecessary complexity and unused code.

Among the many books, Agile Programming by Dr Robert Martin stands out because of focus on modeling correct interfaces.

In modeling, there are ways you can iterate towards the right solution. Firstly, never add methods that might be useful in the future. Be minimalist, get away with as little as possible. Secondly, don't be afraid to recognize today that what you did yesterday wasn't right. Be willing to change things. Thirdly, be patient and enjoy the process. Ultimately you will arrive at a system that feels right. Until then, keep iterating and don't settle.
Conclusion

Modern software engineering is sophisticated and powerful, with decades of experience, millions of lines of supporting code and unprecidented access to cloud computing. Today, just a couple of smart people can create software that previously required the efforts of dozens of people. But a good craftsman still needs to know what tools to use, when and why.

In this post we discussed concepts that are indispensible for software engineers. And now tell us please what you would add to this list. Share with us what concepts you find indispensible in your daily software engineering journeys.

Hakkari'de bu mevsim (Hakkı Yalçın)

2008-07-22T01:17:00.001-07:00

Hakkari'de bu mevsim

İkisi de bizim topraklarımız, ama felaket bir çelişki var Bodrum'la Hakkari arasında.
Bodrum'da, eğlence şatolarıyla başka gezegenden görüntüler.
Hakkari'de, toprak evleriyle üçüncü dünya şehrinden esintiler.
Bodrum'da, ikinci dubleden sonrasını hatırlamayan kadınların şuh kahkahaları.
Hakkari'de, sütü kesilmiş memelerin suskun çığlıkları.
Bodrum'da Eda Taşpınar diye bir kadın tırnağını kesse haber..
Hakkari'de ölsen, ülkenin ruhu duymaz.

***

Bodrum'da, "Barmen, bana bir viski!"
Hakkari'de, "Anne bir yudum su!".
Bodrum'da şöhret plajındaki züppelerin resmi geçidi.
Hakkari'de gariban siluetler...
Bodrum'da kalbi kasıklarında atan bir düzen.
Hakkari'de ağzı yüreğinde hayat.

***

Bodrum'da transparan ilişkiler, rimeller, ojeler, pahalı parfüm kokuları.
Hakkari'de omuz omuza yaşam, kokusu alın teri.
Bodrum'da çarpık koleksiyon!
Hakkari'de geleceğe kilitli direksiyon!
Bodrum'da damarlara enjekte edilmiş müzikli saatler ve nimetler.
Hakkari'de hayatta kalmanın şükür vakitleri.
Bodrum'da cennet hali, tanıtım filmi.
Hakkari'de cinnet hali, trajik bir arka plan.

***

Bodrum üstü açık Ferrari.
Hakkari at arabası.
Bodrum kimin eli kimin cebinde, ortak alan.
Hakkari kasten yoksul bırakılmış ülkeden arta kalan.
Bodrum gözbebeği.
Hakkari deplasman.
Bodrum'da her yol Ankara!
Hakkari'de ne yol var, ne para!

***

Bodrum öz evladıysa bu ülkenin.
Hakkari iç kanama.
İki ayrı dünyanın insanlarını kardeş sayıyoruz da...
Bodrum'u sevip saydığımız kadar, Hakkari'yi de ülkemizin şehri olarak sayıyor muyuz acaba?

[Yorum - Yard.Doç.Dr. Ahmet T. Kuru] İslam, Hıristiyanlık ve laiklik

2008-07-08T14:07:00.000-07:00

Önceki bölümde, laik birey ve seküler toplum kavramlarını, anayasal laiklik ile farklarını ortaya koyarak inceledik. Bu bölümde ise din ve laiklik ilişkisi konusundaki bir yanlış anlama ele alınacak, son olarak da Türkiye'nin ABD ve Fransa ile laiklik açısından mukayEse edilebilirliği tartışılacaktır.

3- İslam, Hıristiyanlıktan farklı olarak, laiklikle uyuşmaz; bundan dolayı Türkiye'deki laiklik uygulamalarının sert olması kaçınılmazdır.

7 Mart 1989 tarihli kararında Anayasa Mahkemesi, İslam'ın Hıristiyanlıktan farklı olduğu ve böyle bir dinin kontrol edilebilmesi için, dinin sosyal etkilerini yok eden katı bir laikliğin uygulanması gerektiğini iddia etmiştir. Mahkeme'ye göre Batı demokrasilerinde laiklik bu kadar kati uygulanmaz zira o ülkelerde hakim din Hıristiyanlıktır: "Türkiye'de lâiklik ilkesinin uygulanması, rejimleri değişik kimi Batılı ülkelerdeki lâiklik uygulamalarından farklıdır... İslâm ve Hıristiyan dinlerinin özelliklerindeki ayrılıklar gereği, ülkemizde ve Batı ülkelerinde oluşan durumlar ve ortaya çıkan sonuçlar da ayrı olmuştur. Dini ve din anlayışı tümüyle farklı bir ülkede lâiklik uygulamasının, Batı'yla geniş ilişkiler içinde bulunulsa da Batı ülkelerindeki gibi olması, lâikliğin aynı anlam ve düzeyde benimsenmesi beklenemez."

Mahkeme aslında bu iddianın mucidi değildir. Tersine bu fikir oryantalistler tarafından çok uzun bir süredir savunulagelmektedir. Ernest Gellner'e göre İslam'ın, "insan iradesini reddeden katı, değişmez ve toplumu düzenleyen kuralları vardır." Önde gelen oryantalist Bernard Lewis'e göre ise, "Din ve devlet ayrımı Hıristiyanlıkta temel bir esas olmasına karşın İslam'da yer almaz." Zira İncil "Sezar'ın hakkı Sezar'a, Tanrı'nın hakkı Tanrı'ya" demektedir. Samuel Huntington, Lewis'in tezini diğer dinlere uyarlamaktadır: "İslam'da Tanrı, Sezar'dır; Çin ve Japonya'da, Sezar Tanrı'dır; Ortodoks Hıristiyanlıkta ise Tanrı Sezar'ın küçük ortağıdır. Batı medeniyetini şekillendiren kilise ve devlet arasındaki ayrım... başka bir medeniyette yoktur." Bu zaviyeden bakan oryantalistlere göre, Türkiye laik devleti ile İslam dünyasında bir istisna teşkil etmektedir.

Müslüman toplumların din-devlet ilişkileri konusunda tarihte ve günümüzde çok boyutlu uygulamalarını bilen birinin bu aşırı genellemeleri kabul etmesi mümkün değildir. Dünyaca ünlü tarihçi Ira Lapidus'a göre İslam dünyasında dini ve siyasi otoriteler arasında ayrım 8. yüzyıldan beri vardır. Bu tarihte bağımsız Sünni fıkıh okulları, Şii mezhepler ve tarikatlar ile askerî ve idari gücü temsil eden beylerin ortaya çıkması, Halifelik müessesesinin hem din hem devleti temsil etme iddiasını ortadan kaldırmıştır. 2005 yılında ABD Uluslararası Dini Özgürlükler Komisyonu tarafından yayınlanan rapor da Müslüman ülkelerde din-devlet ilişkileri konusunda farklı modellerin mevcudiyetini ortaya koymuştur. Rapora göre "Dünyadaki 1,3 milyar Müslüman'ın yarıdan çoğu devletin laik olarak tanımlandığı veya en azından İslam'ın resmî din olmadığı ülkelerde yaşamaktadır." Cambridge Üniversitesi Yayınları tarafından basılacak olan Secularism and State Policies toward Religion: The United States, France, and Turkey (Laiklik ve Devletin Din Politikaları: ABD, Fransa ve Türkiye) isimli kitabımızdan alınan aşağıdaki tablo bu raporu teyid etmektedir. Tablodaki bilgiler, Türkiye'nin Müslüman topluma sahip tek laik ülke olduğu iddiasını çürütmektedir.

Oryantalizm sadece Müslüman toplumları değil, Hıristiyan toplumları açıklamada da yetersiz kalmaktadır. Bu toplumlarda Hıristiyanlığı tabiatı gereği siyasetten uzak ve kilise-devlet ayrımını isteyen bir din olarak göstermek gerçeklerle bağdaşmamaktadır. Özellikle şu üç nokta Hıristiyanlığın da ne kadar siyasi bir din olabildiğini ortaya koymaktadır: a) Hıristiyan toplumlarda yüzyıllarca süren din savaşları ve kilise ile devlet arasındaki güç mücadeleleri, b) günümüzde Hıristiyan çoğunluğa sahip birçok ülkede din-devlet ayrımının olmaması ve c) değişik ülkelerdeki Hıristiyan akımların ve kiliselerin kürtaj, eşcinsellerin hakları ve evrim teorisi gibi konulardaki siyasi faaliyetleri.

Sonuç itibarıyla İslam ve Hıristiyanlık, diğer birçok dinde olduğu gibi, sosyo-politik çevre şartlarının etkisi altında mensupları tarafından siyasi olarak yorumlanabilmektedirler. İslam'ın bu açıdan Hıristiyanlıktan temel bir farkı bulunmamaktadır. Bu noktanın açığa kavuşması, Türkiye'deki katı laikçi politikaları bir özürden mahrum bırakmaktadır. Bu durum, din farklılıklarına bakılmaksızın, ABD gibi demokratik ülkelerde bulunan geniş dini özgürlüklerin Türkiye'de de olması gerektiğini vurgulamaktadır. Bu tarz bir karşılaştırmaya karşı, sert politikaları savunanlar, Türkiye'deki laikliğin ABD gibi dine müsamaha ile yaklaşan ülkelerle karşılaştırılamayacağını, zira bunların laik olmadıklarını iddia etmektedirler. Bu kişilere göre Türkiye ile karşılaştırılabilecek örnekler Fransa gibi laik olan ve dine karşı yasakçı politikalar üretebilen devletlerdir.

4- ABD laik olmadığı için Türkiye'ye örnek olamaz; Fransa ise laik olduğundan Türkiye'ye benzemektedir.

Amerikan hukuk sisteminde ne federal hükümet ne de eyaletler dini sembolleri genel bir mecburiyet (mesela sağlık veya güvenlik ihtiyaçları) olmadan yasaklayamazlar. Fransa ve Türkiye'de ise devlet bazı sembolleri (mesela başörtüsünü) dini veya siyasi olduğu gerekçesi ile yasaklamıştır. ABD'de dine tanınan bu hoşgörülü tutum laikliğe rağmen değil, laiklikten dolayı vardır. ABD'de laiklik 1791 yılında Anayasa'ya eklenen "Kongre herhangi bir dini resmi din olarak ilan edemez veya yasaklayamaz" ibaresi ile tesis edilmiştir ki bu, Fransa'da 1905 yılında kilise-devlet ayrımını ilan eden kanundan bir asır önce gerçekleşmiştir. 20. yüzyılda Amerikan Yüksek Mahkemesi Everson ve Lemon gibi kararlarla "din ve devlet arasındaki ayrım duvarını" güçlendirmiştir.

Dinî müesseseler ve devlet bütçesi arasındaki finansal ayrım gibi konularda Amerikan laikliği Fransa ve Türkiye'ye göre çok daha net prensiplere sahiptir. ABD'de vergi gelirleri, ibadethanelerin veya dini okulların finansmanı için kullanılamaz. Fransa'da ise devlet 1905 öncesinde inşa edilen kiliselerin hemen hepsinin sahibidir, masraflarını karşılar ve dini gruplara bu binaları kullanabilmeleri için izin verir. Ayrıca Fransız öğrencilerinin dörtte birini eğitmekte olan Katolik okullarının bütçesinin yaklaşık yüzde 80'i merkezi bütçe ve yerel idareler tarafından karşılanmaktadır. Aynı şekilde Türkiye'de, devlet imam maaşlarını Diyanet aracılığı ile ödemektedir ve imam-hatipler devlet okullarıdır. Netice itibarıyla, ABD, laikliği yüzyıllar içerisinde oturaklaşmış bir ülkedir ve oradaki din özgürlüğü, Türkiye'de laikliği evrensel bir prensip olarak savunanlar tarafından dikkatle incelenmelidir.

Öte yandan, Türkiye ile Fransa arasındaki benzerlikleri de abartmamak gerekmektedir. Fransız devleti ne mülkiyetindeki kiliselerin dini içeriğine ne de finanse ettiği Katolik okullarının dini özelliklerine karışır. Türk devlet ise Diyanet ve imam-hatipler aracılığı ile İslam'ı kontrol altında tutmak düşüncesini taşımıştır. Fransa'da öğrenciler kiliseye gidip din eğitimi alabilsinler diye çarşamba günleri okullarda ders görülmez. Türkiye'de ise okullardaki din derslerinde devletin kontrolünde bir eğitim verilirken özel din eğitimi yasaklanmıştır. Fransa'da 1905 kanunundan bu yana, okullarda ve orduda papaz ve hahamlar yer almaktadır ve son zamanlarda bunlara imamlar da eklenmiştir. Türkiye'de okul ve kışlada din görevlisi bulunmaz. Ayrıca dinî grupların Fransa'da örgütlenme ve eğitim konularındaki özgürlükleri garanti altına alınmışken, Türkiye'de bu özgürlükler kısıtlıdır. Mesela Türkiye'de 15 yaşından küçüklerin Kur'an öğretimi sadece yazları serbest iken 12 yaşından küçükler için bu öğretim tamamen yasaktır.

Benzer zannedilen başörtüsü yasağı bile Türkiye ve Fransa'da farklı uygulanmaktadır. Fransa'daki yasak tüm dini sembolleri kapsamakta ve kamuya ait ilkokul, ortaokul ve liseler ile sınırlı bulunmaktadır. Türkiye'de ise yasak münhasıran başörtüsüne uygulanmakta ve devlete ve özel sektöre ait tüm okul ve üniversiteleri kapsamaktadır. Sadece yasağın içeriği değil, toplumsal anlamı ve desteği de iki ülkede farklıdır. Fransa'da başörtüsü eski sömürgelerden gelen bir azınlık dininin mensupları tarafından takılırken, Türkiye'de İslam çoğunluğun dinidir ve bayanların yüzde 61'i bir çeşit örtü ile başlarını örtmektedirler. Fransa'daki yasak halkın yüzde 72'sinin desteği ile Meclis'ten çıkan kanuna dayandırılmıştır. Türkiye'de ise yasak halkın yüzde 78'inin karşı çıkması ve Meclis'in aksi istikametteki çabalarına rağmen mahkemeler tarafından empoze edilmektedir.

Sonuç olarak, ABD laikliğin güçlü bir şekilde yerleştiği ve dini özgürlükler açısından incelenmesi gereken bir örnektir. Fransa ise laikliğin bazı katı uygulamalarına imza atmış olmasına rağmen Türkiye'ye göre dini özgürlüklere karşı çok daha saygılı bir ülkedir. Bu yazıda ele alınan dört iddia, Türkiye'nin sağlıklı bir laiklik anlayış ve uygulamasına engel olan yanlış algılamalardır. Anayasa Mahkemesi on-on beş yıl önce verilen kararlarda değinilmiş olan bu algılamalarla kendini bağlamamalıdır. Mahkeme, laiklik konusundaki yeni kararlarında bu yanılsamaların ötesine geçen yeni açılımlar yaptığı takdirde, tarihi bir rol oynamış ve Türkiye'deki laikliği alaturka olmaktan çıkarıp evrensel standartlara uygun hale getirmiş olacaktır.

[Laiklik ve Yanlış Anlamalar / 1] Birey laik olur mu? YARD. DOÇ. DR. AHMET T. KURU - COLUMBIA ÜNİVERSİTESİ ÖĞRETİM ÜYESİ

2008-07-08T14:05:00.001-07:00

[Laiklik ve Yanlış Anlamalar / 1] Birey laik olur mu?

AK Parti'ye açılan kapatma davası, laiklik konusundaki karşıt argümanları tekrar gündeme getirdi. Konunun sağlıklı bir zeminde tartışılabilmesine engel olan dört iddianın masaya yatırılması gerekmektedir. Bu dört iddia belli kesimlerce benimsenmekte ve laikliğin doğru anlaşılmasına mani olmaktadır.

1- Laiklik bir hayat görüşü ve aynı zamanda anayasal prensiptir.

Necdet Sezer cumhurbaşkanı iken, 20 Eylül 2004'te düzenlenen III. Diyanet Sempozyumu'ndaki konuşmasında şu ifadeleri kullandı: "Laiklik bir yaşam biçimidir... Laik birey, dinsel inançlarıyla bir yurttaş olarak yaşamına ilişkin alanı birbirinden ayıran bireydir. Dinsel inanca ilişkin uygulamalar kişinin iç dünyasındaki kutsal yerinde kalmalıdır. Yurttaş olarak yaşamı ise bireyin tüm dış dünyasıyla ilgilidir. Laik birey, dinsel inancının bu dünyayı etkilemesine kesinlikle izin vermez." Bu konuşma uzun zamandan beri süregelen "laik birey" hakkındaki tartışmanın açıklayıcı bir örneğidir. Turgut Özal'dan Tayyip Erdoğan'a kadar birçok sağ siyasetçi, "Birey laik olmaz, devlet laik olur" şeklinde özetlenen görüşü benimsemişlerdir.

Sağ siyasetçilerin hatası seküler bir hayat tarzını ve dünya görüşünü seçmiş olan bireylerin kendilerini ve tercihlerini "laik" olarak tanımlama ihtimalini reddetmeleridir. Yaşam tarzları ve dünya görüşleri açısından dini vicdanın ötesine çıkarmayan fertler "seküler birey"dirler. Bu bireyler kendilerini "seküler" yerine "laik" olarak tanımlamak istiyorlarsa bunları yok saymaya veya "siz laik değilsiniz" demeye gerek yoktur. Bu anlamda laik birey olabilir.

Öte yandan, Sezer gibi düşünenlerin hatası ise dünya görüşü olan laiklik ile anayasal prensip olan laikliği birbirine karıştırmalarıdır. Laiklik, gerek Türk Anayasası'nda gerekse diğer ülkelerin anayasalarında geçtiği şekli ile, din ile devlet arasındaki ilişkileri belirleyen siyasî bir prensiptir. Anayasal bir prensip olarak laikliğin iki temeli vardır: 1) Laik bir devlette kanun koyucu Meclis ile davalara bakan mahkemeler herhangi bir dinî kural veya kurum tarafından kontrol edilmezler, 2) Laik devlet tüm dinlere ve dinsizliğe tarafsız davranır.

Bireysel hayat görüşü olarak laiklik, şahsın dini, dünya hayatının dışında sadece bir vicdan meselesi veya vicdanda bile olmaması gereken bir olgu olarak görmesidir. Bu manadaki laiklik, evet, bir hayat görüşüdür, fakat birçok alternatif hayat görüşünden sadece bir tanesidir. Laik devlet, dünya görüşü ve yaşam tarzı olarak dini dünya işlerine karıştırmayan bireylere olduğu gibi, hayatlarında dine yer veren bireylere de tarafsız davranmak zorundadır. Hayat görüşü olan laikliği ne Türk devleti ne de başka bir laik devlet resmi olarak kabul edebilir. Edilirse o devlet tarafsızlığını kaybeder.

Bu konudaki en önemli örneklerden birisi Belçika'dır. Bu ülkede laiklik, toplumun ideolojik çeşitliliğinin bir parçası olarak görülmektedir. Belçika devleti dini gruplara para yardımı yaparken kendilerini hayat görüşü açışından laik olarak tanımlayanları da bir grup kabul ederek onlara da maddi destekte bulunmaktadır. Böylelikle Belçika laikliği bir yaşam tarzı olarak ele alan laik vatandaşlarını çeşitli dinî gruplarla eşit bir topluluk olarak kabul etmektedir. Öte yandan Belçika laikliğin resmi ve devlet tarafından dayatılan bir dünya görüşü olmasını reddeder.

Laik devlet vatandaşlarının laik bireyler olmasını sadece "laik devleti savunma ve laiklik karşıtı rejimleri reddetme" anlamında isteyebilir. Başbakan Erdoğan da 14 Mart 2007'de yaptığı açıklamada bu noktayı kabul ederek devletin laik karakterini savunma anlamında kendisini laik bir birey olarak tanımlayabileceğini beyan etmiştir. Bir hayat görüşü olarak laiklik hakkındaki yanlış anlamaların yanı sıra, anayasal prensip olarak laiklik üzerinde de yanlış varsayımlar yapılmaktadır. Özellikle laikliğin sosyal hayatta dinî semboller ile ilişkisi üzerinde çarpık bir genelleme dillendirilmektedir.

2- Laiklik, dinin sosyal hayata etkisine izin vermez.

Anayasa Mahkemesi 16 Ocak 1997 tarihli kararında Niyazi Berkes'e atıfta bulunarak laikliğin din-devlet ayrımı olmadığını iddia etmiştir. Kararda bahsi geçen tanıma göre laiklik din işleri ile dünya işlerini ayıran bir rejimdir. Bu ifade ile anlatılmak istenen, sadece devlet içinde din ve dünya işleriyle, ilgili otoritelerin birbirinden ayrılması değil, aynı zamanda sosyal hayatın eğitim, aile, ekonomi, hukuk, görgü kuralları, kıyafet vb. gibi cephelerinin din kurallarından ayrılarak, zamana ve yaşamın zorunluluklarına, gereklerine göre saptanmasıdır.

Bu tanım Tunus ve Özbekistan gibi otoriter ülkelerde bile eşine rastlanmayacak kadar radikal, dini devlet eli ile vicdanlarla sınırlamayı amaçlayan bir yaklaşımı ifade etmektedir. Tanımda devlete yüklenen sosyal mühendislik misyonu toplumu sekülerleştirmeyi amaçlamaktadır. Halbuki laiklik ve sekülerleşme biribirinden bağımsız iki kavramdır. Sekülerleşme, dinin bireysel tercihler, aile içi ilişkiler ve genel anlamda sosyal hayat üzerindeki etkisinin azalması veya yok olmasını içeren sosyal bir süreçtir. Tabandan tavana, fertten topluma doğru gelişebilen bu tedrici süreç, bireylerin istek ve kararları ile ortaya çıkar veya çıkmaz. Laik devletin bu sürece müdahalesi, tarafsızlığının bitmesi anlamına gelir. Zira anayasal bir prensip olarak laiklik, yukarıda değinildiği gibi siyasî bir prensiptir ve bireylerin veya toplumun değil, devletin karakterini belirler. Laik devlet toplumun dinsizleşmesi veya dindarlaşması konusunda tavır almaz. Bu nedenle, geniş manası ile sosyal hayatta dinî sembol ve söylemlerin yer alıp almaması onu ilgilendirmez. Laikliğin gereği olan tarafsızlığını korumak için devlet, dinî olan veya olmayan arasında tercih yapmaz.

Bu açıdan bir birey veya kurumun laikliği benimseyip benimsemediği ancak şu iki ilkeye karşı tutumu açısından değerlendirilebilir: a) Meclis'in ve mahkemelerin laik karakteri ve b) devletin tüm dinlere ve dinsizliğe karşı tarafsızlığı. Türkiye'de kanun yapma ve muhakemenin laik karakteri üzerinde neredeyse tam bir uzlaşma vardır. Ali Çarkoğlu ve Binnaz Toprak'ın 2006 yılındaki araştırmasına göre genel anlamı ile şeriat hukukuna özlem duyanlar Türkiye'de ancak yüzde 9'luk bir orana sahiptir. O nedenle asıl laiklik tartışması devletin tarafsızlığı noktasında yoğunlaşmaktadır. Tüm dinî ve din dışı grupların eşit vatandaşlık haklarından faydalanmasını savunanlar anayasal laikliği gerçek anlamında savunmuş olurlar. Bu tür bir savunma dinî sembollerin kamusal alandan dışlanması gibi muğlak bir iddiadan daha önemli ve gerçekçidir. Bu tutum liberal demokrasi ile de çok daha uyumludur.

Değişik kararlarında değindiği üzere, Anayasa Mahkemesi Türkiye'deki laiklik uygulamalarının diğer demokratik ülkelerdekine göre daha sert olduğunu kabul etmektedir. Fakat bu katılığı meşrulaştırmak için bazı gerekçeler öne sürmektedir. Bu gerekçelerin en önde gelenlerinden biri İslam ile Hıristiyanlık arasında var olduğu iddia edilen değişmez farklılıktır.

Yazımızın ikinci bölümü bu üçüncü iddiayı detaylı olarak ele alacak ve ardından dördüncü ve son yanılsamanın incelenmesi ile sona erecektir

Darbeciler bölse bile biz birleştiririz... (Ferhat Kentel den Alıntıdır)

2008-07-03T03:26:00.000-07:00

Anayasa Mahkemesi’nin, üniversitelerde eşitliği sağlayan ve başörtüsüne izin veren Anayasa maddesini iptal etmek üzere aldığı son karar işe yaradı. Yasemin Çongar’ın gayet yaratıcı benzetmesiyle ‘Kardinaller Konseyi’ kıvamındaki mahkemenin başvurduğu ‘hukuk’, ‘hukukun üstünlüğü’ gibi sözlerin söylemden ya da toplumdaki eşitsizliği saklayan bir örtüden başka bir şey olmadığı açığa çıktı. Etyen Mahçupyan da mahkemenin vereceği kararın ‘içerik’ (esas) itibariyle mi, yoksa ‘şeklî’ mi olacağı tartışmasının aslında anlamlı olmadığını açık bir şekilde yazdı. Çünkü mahkemenin kararı zaten ‘esas’ olarak ideolojik ve bürokratik bir vesayet rejiminde yaşıyor olduğumuza işaret ediyor. “Onun dışındaki hemen her şey, yani hukuk, demokrasi, laiklik vs. aslen şeklî nitelikte unsurlardır ve halkımızın yargı önünde eşitsiz bir konumda kalmasını garanti eden ilkesel yaklaşımlar niteliğindedir.” (“Mahkeme haklı!”, Taraf, 10.6.2008)

Yani zaten eşitlik kaygısı olmayan, hukuka saygısı olmayan bir takım kurum insanlarının aldığı karar esas olarak bir hukuk meselesi değil. Mesele ‘eşitlik ve özgürlükler’ meselesi ve bu meselenin çözümü için mahkemenin aldığı kararın ötesine, kararın ilişkilendiği darbeci zihniyete bakmak gerekiyor. Ve daha da önemlisi, bir ‘iktidar dili’ni ve sınıfsallaşmış bir zümrenin egemenliğini yansıtan bu kararın (ve onu besleyen zihniyetin) toplum üzerindeki etkilerine bakmak grekiyor.

Mahkeme kararına damgasını vuran zihniyetin uzantılarından biri olan (aslında kim kimin uzantısı çok belli değil ama neyse) Ergenekon davasından tutuklu bulunan Veli Küçük’ün Alman ırkçı subaylarıyla bağlantılı olduğu ortaya çıkmış. Küçük, faşist Gerhard Frey’in gazetesine 2003’te konuşmuş ve “Türkiye uzun yıllar darbe görmüyor. Bu bir hata ama yakında darbe olacak” demiş...

Habire Türkiye’de bazı sivil toplum kuruluşlarına, entelektüellerine “Sorosçu” , “Fethullahçı” yakıştırmaları yapıp, onları yurtdışından para alan hainler olarak suçlayan bir zihniyetin terör örgütünün, aslında kendisinin yurtdışından finansal destek alması kendi başına ilginç bir durum ama uzun süre darbe olmaması da hakikaten ‘anormal’ bir durum! Darbe denilen şeyin belli bir ritmi, periyodu olması lazım. En azından mesela 10 yılda bir olması, süreklilik arzetmesi lazım, çünkü arası uzayınca insanlar gene normal yaşamaya başlıyorlar ve ne yazık ki, ‘düşmansızlaşıyorlar’...

Çünkü darbeciler kendi çıkarlarını korumak için, ‘sahip oldukları düzenin’ bekası için düşmana ihtiyaç duyarlar. Oysa toplumsal aktörler, konuştukça, kendi başlarının çaresine bakıp, sorunlarını çözdükçe varolan düzeni fiilen sorgularlar. İşte darbeciler için bu tahammül edilemez bir durumdur. Zaten darbecilerin şahı Hitler de aynı mantığı vazetmiyor muydu? “Düşman yaratın ve düşmanı ‘tek’e indirin; insanların kafasını karıştırmayın” deyip durmuyor muydu?

Bizim memleketin darbeci zihniyeti de böyle işliyor; düşman yaratıyor, bölebildiği kadar bölüyor, ikiye, üçe, beşe, ona... Bunun için de başvurduğu en güçlü yöntem ‘korku’ atmosferi yaratmak...

“Biliyor musunuz? Bütün dünya Türklere düşmanmış, bütün dünya Türkleri önce parçalayıp, sonra küçük lokmalar halinde yutmaya niyetliymişler; Amerikalılar Türkiye’de dünya rezervlerinin yüzde 70’inin bulunduğu bor madenini ele geçirmek için bizi bölmeye çalışıyorlarmış; ABD Ortadoğu’da egemenlik kurmak için Türkiye’de ‘Ilımlı İslam’ projesini tezgahlamış; Abdullah Gül Amerikalılarla antlaşma imzalamış, ‘Sözde Kürdistan’ kurulacakmış; AB Kürtleri kullanarak, terörü besleyerek Türkiye’yi bölmeye çalışıyormuş; orman yangınlarını Yunanlılar çıkarmışlar; Ermeniler soykırımın tanınmasını sağlayıp, bizden toprak talep edeceklermiş; Yahudiler, gelecekte ‘Büyük İsrail’i kurmak için, güneydoğu bölgemizdeki tarım arazilerini satın alıyormuş; Rum Ortodoks Patrikhanesi ekümenik olma iddiasıyla İstanbul’da bağımsız bir devlet kuracakmış; misyonerler fakir insanları parayla Hıristiyan yapıyormuş; başörtülü kızlar kendilerine para verildiği için başörtüsü takıyorlarmış; yabancılar milli değerlerimizi unutturmak için bize ahlaksızlık öğretiyorlarmış; Türklüğümüzü unutturmak için Ata’mızın heykellerini kaldırmamızı istiyorlarmış; Tuzla tersanesinde işçi ölümleri aslında dünya piyasasında öncü bir yere sahip olan gemi inşa sanayimizi baltalamak için hazırlanan bir komploymuş; İstanbul Bilgi Üniversitesi’ni Soros satın almış; Taraf gazetesi aslında Fethullahçıymış...”

Komplolar, yabancılar, bölücüler, hainler, şeriatçılar... Bütün bu ‘tehlikelerin’ anlamlı olup olmaması, birbirleriyle çelişip çelişmemesi önemli değil... Ancak, Kontrgerilla, Ergenekon, Özel Harp Dairesi, Batı Çalışma Grubu, Cumhuriyet Çalışma Grubu ve daha bilumum ‘Psikolojik Harekat’ örgütlerinin faaliyetleri sonuç yaratıyor. Ve bu toplumun insanları olarak, bu yoğun bombardıman karşısında, psikolojik olarak harekatın parçası oluyoruz. Herkes yukarıda sunulan komplo tepsisinin üzerindeki acı şekerlemelerin hepsini birden alamıyor tabii ki; çünkü hepsini birden hazmetmek zor ama içlerinden bir kısmını, rengi, tadı en çok hoşumuza gideni, meşrebimize en uygun olanı alıp kendi malımız gibi kullanmaya başlıyoruz. Ancak bir kere bu tepsiden beslenmeye başladığımızda arkası geliyor; hem de hiç umulmadık yerlerde hayatımız ve varoluşumuz adeta bu ‘psikolojinin’ işaretleriyle bezenmeye başlıyor. Psikolojik harekatın komplo tasarımlarından ve düşman inşaatlarından üzerimize yapışan ruh haliyle, etrafımızı saran insanları da potansiyel düşmanlar olarak görmeye başlıyoruz.

O zaman da komploların maddi gerçekliklerini tamamlamak üzere malzeme üretmeye başlıyoruz:

“Biliyor musunuz? Boğaziçi, Bilgi ve Fatih üniversitelerine başörtülü öğrenciler giriyorlarmış; üst kat komşumuz gizli Ermeniymiş, alt kat komşumuz Sabetaycıymış; karşı komşumuz Kürt bakkaldan alışveriş yapıyormuş; iki alt komuşumuzun kızı yabancı birisiyle evlenecekmiş; sol çaprazdaki dul komşunun evine bir erkek girmiş; sağ çaprazdaki bekar öğrenciler dün gece alem yapmışlar; liseden dönem arkadaşımız türbana özgürlük bildirisine imza atmış; işyerindeki müdür yardımcısının eşi kapalıymış; sekreter Aleviymiş, gizli gizli oruç yiyormuş; şu evine bayrak asmamış, bunun evinde Atatürk resmi yokmuş...”

Toplumsal hayatımızın üzerinde sürdürülen psikolojik harekatlarla, dayatılan korkularla hayatımız ‘komplo’larla sarılıyor, farklılığı düşman haline getiren dil hayatımızı işgal etmeye başlıyor. Ancak paradoksal bir biçimde, korku inşasından en çok etkilenebilecek muhafazakar kesimlerden belki çok daha fazla, modernist eğitimden geçmiş, “okumuş yazmış” kesimler bu korku politikalarının esiri oluyorlar.

‘Korku gündemine’ uygun bir örneği -başörtüsü sorununu- düşünelim... Örneğin ‘çocuklarda başörtüsü’ meselesini ele alalım. Türkiye’de laik çevrelerde yaygın bir şekilde, ‘küçük yaşta başörtüsüne sokulmuş’ kız çocuklarının gelecek için yarattığı korkudan bahsedilir. Yani buna göre, küçük kız çocuklarının başörtü takması ‘anormaldir’ ve çözülmesi çok zor karmaşıklığa neden olabilecek niteliktedir. Ancak durum çok daha basittir. Küçük yaşta ‘başörtü takmak’, kız çocuğun yaşamış olduğu dindar ve/veya geleneksel aile ve çevrede en basit ifadesiyle ‘normal’dir. Tıpkı, küçük yaşta ‘başörtü takmama’nın (‘başı açık olma’nın), başka bir kız çocuğunun yaşamış olduğu modern-seküler-laik aile ve çevrede en basit ifadesiyle ‘normal’ olması gibi... Aradaki fark şudur: modern-seküler çevreler modernleşmenin bütün ehlileşme operasyonlarından geçmiş ve bu operasyonlar sonunda maruz kaldıkları homojenleştirici yeni ve ithal değerleri ‘normal’ olarak içselleştirmiş; dindar çevreler ise çok daha uzun bir sürecin içinden gelen ‘baş örtme’ pratiklerini ‘normal’ olarak içselleştirmişlerdir. Aslında başörtü takmak, ‘çocuk bedenini ele geçirmeye’ çalışan moderniteden eski, ancak, modernitenin ehlileştirme pratiklerine karşı yeniden rakip olan başka bir stratejinin tezahürlerinden biridir...

Yani diğer bir çok korku unsuru gibi, gerçek zannettiğimiz korkular ‘öğrendiğimiz’ korkulardır. Varolan bir düzenin -yargıç spekülasyonları, çeteler, ya da daha sıradan ideolojik aygıtlarıyla - öğrettiği ve ‘gerçek’ diye pompaladığı, bu topluma ait gerçekliklerdir.

Ve herkes komplo ve paranoya tepsisinden beslenirken, biraz durup mesafe almak gerekiyor. Mahkemeleri mahkeme kararlarıyla, psikolojik harekatçıları harekatlarıyla başbaşa bırakıp, şimdi sosyalistlerin, müslümanların, çağdaşların, Türklerin, Kürtlerin ve tüm bireylerin bakmaları gereken mevzu şu. Her darbe, her darbeci müdahale bizim hayatımızı ‘biz ve onlar’, ‘siyah ve beyaz’ diyerek ikiye bölüyor... Yarattıkları paranoya hayatımızı karartıyor, içiçeliğimizi bozuyor, parçalıyor, bölüyor ve komşumuzu bile düşmanlaştırıyor. Oysa bu bizim hayatımız değil... Parçalanan hayatlarımızı yeniden birleştirmek için öncelikle korkularımızın nasıl bu kadar yaygın olduğunu düşünmek gerekiyor. Belki o zaman, kaybetmekten çok korktuğumuz özgürlüklerimizin önünün açılabileceğini görürüz.

Zaten şimdiye kadar hep öyle olmadı mı?

Kaynak : http://www.gazetem.net/fkentelyazi.asp?yaziid=371

Hz. Ali'den

2008-06-20T00:19:00.001-07:00

Akıl gibi iyi mal, iyi huy gibi dost, edep gibi miras, ilim gibi şeref olmaz.
Hz. Ali

22 yıl sonra, Eureka!..

2008-06-20T00:17:00.001-07:00

1986 Dünya Kupası'ndan bir Meksika Mutfağı âşığı olarak döndüm ama bu ülkede adam gibi bir Meksika Lokantası bulamadım. Gittiklerim dandikti. Bir ara Ortaköy'de çok iyi bir tane açıldı ama, yaşamadı, nedense..
Kulağıma o zamandan çalınırdı.. "Yeşilköy'de mahalle arasında birkaç masalık minik bir lokanta var, çok çok iyi" diye..
Yeşilköy'e yolum pek düşmez. Düştüğünde etrafa baktım, bulamadım. Sordum bilen çıkmadı.. Unuttum gitti..
Tam 22 yıl sonra bir vesile Nebil söyledi. Hatta telefonunu bulup yer de ayırttı. Elimizde adres gittik, gene bulamadık. "Emniyet Müdürlüğünün karşısında" dediler. Ordaki polislere sorduk, bilemediler. Telefon ettik, elimizde telefon tarifi dinleye dinleye nihayet vardık. Emniyet Müdürlüğünün karşısında gerçekten. Elli metre ötede.. Ama polisin bile haberi yok. Biz önünden dört kez geçmişiz, farkında olmadan..
Marmit dünyanın en iyi gizlenmiş restoranı.. Çünkü, herkes gelsin istemiyorlar. Bileni gelsin yeter.. Bileni, tadını çıkaracak olanı..
Nasıl şirin bir minnacık dükkân..
Karı koca Baygınlar işletiyor. Mutfakta da onlar.. Her şey müşteri sipariş ettikten sonra başlıyor. Salata dahil önceden hazır bekleyen hiçbir şey yok.. Lezzetin temelinde o var zaten.. Her şey anında..
Serdar dünya tatlısı bir adam.. Nasıl ahbap olduk.. "Ne istersiniz" dedi.. "Burayı bulmak için 22 yıl bekledim. Sipariş yok, sana teslim oluyorum" dedim..
Yollamaya başladı içerden..
Tanrım bu nasıl bir lezzettir..
Her şey, ama her şey insana parmak yedirecek kadar güzeldi, birini ayırıp adını yazmıyorum..
Son zamanlarda bu kadar çok yediğimi hatırlamıyorum.. Az sonra uçağa binip İzmir'e gideceğim.. "Binerken tartarlarsa ek bagaj parası alırlar" dedim içimden. Öylesi.. Ama midemde zerre ağırlık yok..
Marmit'e tekrar tekrar gideceğim. Tüm dostlarımı da götüreceğim..
İstanbul Caddesi 58, Yeşilköy, adresinde. Telefonu da.. 0 212 573 8581.

kaynak : http://www.sabah.com.tr/haber,30BE441351764C2CAFE25A4B5F2CB103.html

Extraordinary Way To Solve Math Problem.

2008-06-17T07:03:00.000-07:00

Extraordinary Way To Solve Math Problem.

You are fired!

2008-06-12T23:03:00.001-07:00

1. "We're a Microsoft shop we only run Microsoft" (replace with any
vendor)
You've limited all design and architectural decisions down to one
vendor regardless of suitability, cost effectiveness or productivity
pushing up the cost of projects and potentially being left with an
unsuitable solution.

Risking the success of a project by restricting technology choice to
one vendor: you're fired!

2. Prohibiting Open Source Software
Despite the fact that an Open Source product may be the best solution
available a prohibition on OS software has prevented its use on projects.

Dismissing viable solutions with potential benefits to your business:
you're fired!

3. Single language
You've limited the performance of your development by prescribing that
all development be done in one single language. The fact that the
language may not be suitable for the job, will perform poorly or be
more expensive is ignored over complying with an arbitrary 'strategic'
decision to unify all development.

Running up costs because you can't choose the best tool for the job:
you're fired!

4. "I'm a Java developer I don't do Ruby" (replace with any languages)
Your language defines your role and you only work in that one core
language. You have no interest in other languages and believe your
language is the one true language.

I have no place in my development team for one-trick pony developers:
you're fired!

5. Documented not automated
You'd rather produce a 15 page document with screenshots on how to
deploy your application than spend less time automating it. You place
value on creating loads of documentation rather than producing things
that actually work.

Wasting money on something that will be immediately out-of-date and
no-one will read: you're fired!

6. No source control
Projects or critical dependancies have never been added to source
control or even worse there's no source control at all.

This is wholly unacceptable: you're fired!

7. Artifacts built off of developer boxes
Deployment means opening up Visual Studio, pressing F5, zipping up the
dlls and handing them over to IS to install (with a 15 page document).

You are a cowboy, this is simply unprofessional and amateurish: you're
fired!

8. No automated tests
You never write automated tests and simply rely on the old "run and
click about" or the "run the test console and check the results"
methods of testing.

No way of verifying your changes, there's no room for hackers: you're
fired!

9. No CI
There is no visibility of the state of the code base and as long as it
runs on your machine then that's OK by you.

No way of understanding the status of the code base: you're fired!

10. You're an architect
What more can I say? You probably disagree with this whole list
especially because it doesn't come with a Visio diagram and can't be
orchestrated in BizTalk. You're fired!

Source : http://jupitermoonbeam.blogspot.com/2008/06/10-things-that-should-get-devs-fired.html

Şiir (Hakkı Yalçın)

2008-06-10T02:47:00.001-07:00

Karıştırma sayfaları
Yangın söner közden önce
Üzülmem mi sanıyorsun
Yürek ağlar gözden önce
hy

Uyku (Can Dündar - Alıntıdır.)

2008-06-01T23:43:00.000-07:00

Uyku

Bu aralar, özel bir proje için gece gündüz çalışıyorum. Çoğunluğun uyuduğu saatlerde ayakta olduğumdan, gündüz gözlerim ağır...
Uykuyu alt etmeye çalışıyorum; ama nafile...
Vücut, annesinin eteğinden çekiştiren bir çocuk gibi gün boyu gözkapaklarıma asılıp alacağını hatırlatıyor. Ödemezsem gerginleşiyor ya da salıyor kendini...
Vehbi Koç’un herkese önerdiği, İsmet Paşa’nın müdavimi olduğu yöntemi uyguluyorum ben de:
Ne kadar geç yatarsam yatayım erken kalkıyorum. Vücuda borcumu, öğleden sonra şekerlemesiyle ödüyorum.
Yarım saatlik siesta, bütün günü kurtarıyor.
* * *
Malum, zinde kalmak için günde ortalama 8 saat uyumamız tavsiye ediliyor.
Bu, günün 3’te 1’ine eşit...
Yani 60 yıllık bir ömrün 20’sini uykuda geçiriyoruz.
Bu hesapta, insan daha az uykuya alışınca hayat sayacına kontür yüklemiş gibi hissediyor.
Ama uyumama inadının, her daim uyurgezer insanlar yaratma ihtimali de var. Çünkü uykusuzluk, uykuya alışmış vücudun bağışıklık sistemini çökertiyor.
Tam da öğleden sonra kestirmesiyle beynimi 8 yerine 6 saatlik uykuya alıştırma mücadelesi verirken birden 3 saat uykuyla yaşayan bir insanla karşılaştım önceki hafta...
Fransız Cumhurbaşkanı’nın danışmanı, 50 kitabın yazarı Jacques Attali, Berlin’de dinlediğim konferansında günde sadece 3 saat uyuduğunu söyledi.
“Nasıl başardınız?” diye sorduk:
“Ölünce hep uyuyacağız n’asolsa” tadında bir cevap verdi:
“İkinci bir ömrüm olacak mı bilmiyorum. Onun için uykuda fazla vakit geçirmiyorum. Günde 3 saatten fazlasına ihtiyacım olmuyor.”
* * *
“Uyku tarihi”, onu yenen dehaların zafer öyküleriyle dolu...
Çoğu zafer, tanıdık bir yöntemle kazanılmış:
“Böl ve yönet!”
Uyku, yekpare bir blok olmaktan çıkarılıp parçalara bölünüyor ve güne dağıtılıyor.
Örneğin Leonardo da Vinci her 4 saatte bir yarım saat kestirirmiş. Yarım saatin sonunda kendiliğinden uyanır ve yine 4 saat çalışırmış. Böylece günde 3 saatlik uykuyla yaşarmış.
Thomas Edison bu yöntemi her 3 saatte bir 15 dakika olarak uygulamış ve toplam uyku süresini 2 saate indirmiş.
Winston Churchill, Napoleon gibi devlet adamları da bu yöntemle uykuyu azaltmışlar.
* * *
Bir başka yöntemi ise tam bir “uyku kaçkını” olan Nuri Çolakoğlu’ndan öğrenmiştim.
O, her gece 23.00’te yatıyor, 4 saat uyuyup 03.00’te kalkıyor. Dün arayıp bunun sırrını sordum:
“12 yaşımdan beri böyle bu düzen” dedi:
“Gece verimli değilimdir. Ama sabah 3’te kalkar kalkmaz makinenin başına otururum.”
Hatırlıyorum, birlikte çalıştığımız bir dönem, akşamları erken uyku basmaya başladığında, uykusunu her gün 5’er dakika erteleyerek vücudunu eski düzene döndürmüştü.
Leeds Üniversitesi’nin “Uykuyu her gün 5 dakika azalt” yöntemiyle 4 saatlik sağlıklı bir uyku düzeni sağlanabileceğini kanıtladığını da ondan öğrendim.
* * *
Biraz uyku sersemi yazılmış bu yazıyı, malum ama doğru bir klişeyle bitirelim:
“Çok uyanık kalabilmek değil, uyanıkken hayata değer katabilmek önemli...”

Kaynak : http://www.milliyet.com.tr/Default.aspx?aType=YazarDetay&ArticleID=761864&AuthorID=75&Date=02.06.2008&ver=49

Cennet mektupları (62) (Hakkı Yalçın'dan alıntıdır)

2008-05-27T23:16:00.000-07:00

Cennet mektupları (62)

Merhaba Hakkı Baba! Ülkemdeki yüksek gerilim kabloları, cennetteki çocukları bile etkiliyor. Hiç barıştan ve kardeşlikten yana olan bir politikacı göremeyecek mi bizim ülkemiz? Bizleri küçük yaşta öldüren sistem, diğer çocukları rahat bıraksın bari.

***

Anneler Günü'nde melek ablalar izin verdi, annemi uykuda izledim. Ayaklarındaki nasırlara papatya sürdüm. Cennetteki sis tabakasından yaptığım hırkayı örttüm üzerine. Duvardaki çocukluk resimlerime baktım saatlerce. Sonra döndüğümde, cennet aynasının önünde kendime baktım. Amma büyümüşüm.

***

Kuş haftası vardı geçenlerde. Leyleklerle koyu bir muhabbete daldık da onlar sadece doğum günümü hatırlıyor. "Seni biz taşıdık" diyerek, beni kandırıyorlar hâlâ. Kendilerine "leş kargası" denilmesinden rahatsız olan kargalarla akşam yemeği yedik, kuş sütü içtik. Çok zariftiler.

***

Dün gece, gökyüzünden dökülmüş hurda yıldızları topladık. Denizin ortasında onları temizledik ve yeniden gökyüzüne astık. Sonra bir baktık, yakamozlarda uyuyakalmışız.

***

Arada bir Nubar Terziyan'la buluşuyoruz, sana selamı var. Birlikte kitle imha silahlarına karşı bir formül geliştiriyoruz. Bulursak, önce sana haber vereceğiz.

***

Iraklı çocukların hepsi cennete geldiler, ama onlar cehennemin kapısında Amerikalı askerleri bekliyor. Melek ablalar da göz yumuyor, bu yasak bölgeye geçişe. Kimseye söyleme ama Iraklı çocuklara naylon torbalar içinde "tükürük bombası" yaptık. Amerikalı askerlerin yüzüne atacaklar.

***

Anlık yaşayan ikiyüzlü insanları boş ver Hakkı Baba! Gerçek yüzünü gizlemeyenleri bekliyor sonsuzluk. Allah'ın adaletine inananları... Yetimin öksüzün hakkını yediği için değeri yükselen alçakları değil.

***

Çocuklara iyi bak. Kendine de...

Kaynak : http://www.takvim.com.tr/yaz1206-3140-108.html

PR Secrets for Startups

2008-05-27T07:59:00.000-07:00

Editor’s Note: At a time when anyone can broadcast their opinions about your startup to the world, public relations requires a new level of engagement on the part of companies and entrepreneurs. But what are the new rules of PR? Guest author Brian Solis, who earlier this month wrote a post for us on the evolution of the press release, explains how public relations has changed and offers up 12 secrets of PR for startups. Warning: This a lengthy post. Its intent is to help companies navigate through the rough seas of traditional PR as it struggles, forcibly, to evolve and adapt to the new rules set forth by the Web (regardless of version number) .

Solis is the Principal of FutureWorks, a PR and New Media agency in Silicon Valley and also blogs at PR 2.0. Along with Geoff Livingston, Solis recently co-authored Now is Gone, a book that helps businesses learn how to leverage new and social media.

I’ve been overwhelmed with requests from executives and PR professionals to explain how this new media (r)evolution applies to them specifically and how they can make PR more effective and personal during these interesting times. I recently discussed it here and have been doing so for a long, long time. But since conversations and attention is discontinuous and distributed, I asked if I could bring this discussion to a more prominent online epicenter to help reach a wider array of those looking for answers.

The Long Road Back to Public Relations

Public Relations is experiencing a long overdue renaissance and its forcing PR stereotypes out from behind the curtain where they operated comfortably for far too many decades. It didn’t begin this transformation because of Web 2.0 or the latest Social Media wave, but instead in the 90’s when the Web gained mass adoption. Yes, it’s taken that long and it will continue to evolve over the next decade as communications professionals struggle with putting the public back in public relations.

Regardless of what we think we know about PR and the New Media or Social Media revolution, the truth is that we actually may know less about everything than we care to believe. These are times where we can lead and learn in order to improve an industry long plagued by misconceptions and the lack of PR for itself.

PR is now more than ever, something more capable and influential than simply writing and sending press releases to contacts generated by media databases. The media landscape has been completely blown open to not only include traditional media, but also bloggers and most importantly the very people we want to reach, our customers.

PR 1.0

About 100 years ago, Ivy Lee and Edward Bernays created and defined the art and science of modern-day PR. Believe it or not, their philosophies and contributions can still be used to further evolve PR today – especially when it comes to Social Sciences.

Over the years, the PR 1.0 publicity machine lost its way and its spark. We got caught up in hype, spin, buzzwords, and spam, and forgot that PR was supposed to be about Public Relations. But, its still how many companies continue to approach PR today.

Enter Social Media and the democratization of the Web and content. Now media and content producers are pushing back, demanding a more targeted and relevant form of outreach. For those who confuse Social Media with online marketing, Social Media is anything that uses the Internet to facilitate conversations between people – it is not the practice of social marketing. I say people, because it humanizes the process of communications when you think about conversations instead of companies marketing at audiences.

PR 2.0 = Conversational PR

The Web changed everything and this ongoing reinvention of PR has been dubbed PR 2.0 or New PR.

PR 2.0, as I defined it many years ago, is the realization that the Web changed everything, inserting people equally into the process of traditional influence. Suddenly we were presented with the opportunity to not only reach our audiences through media gatekeepers, but also use the online channels where they publish and share information to communicate more directly and genuinely.

At the very least, PR 2.0 is going back to the roots of PR to bring back relating to the public back into the process.

Now it’s about listening and, in turn, engaging influencers and stakeholders on their level. It forces PR to stop broadcasting and start connecting.

It is a chance to not only work with traditional journalists, but also engage directly with a new set of accidental influencers, and, it is also our ability to talk with customers directly.

No BS. No hype. It’s an understanding of markets, the needs of people, and how to reach them at the street level—without insulting everyone along the way. Conversational PR is becoming a hybrid of communications, customer service, evangelism, and Web marketing.

The evolution from PR 1.0 to PR 2.0 will result in more informed, effective, and meaningful Public Relations, without a version number. It’ll just be good PR.

So what does this mean for you?

It means you have to start thinking about things more intelligently, differently, and personally.

The Secrets

Maybe you’re an entrepreneur with a recently funded company in need of users, or perhaps you’re bootstrapped and actively seeking financing and you need a little something that will land you a more attractive term sheet.

Every VC, as well as every successful entrepreneur, will tell you that great PR can make you, whereas bad or mediocre PR can stifle your growth and possibly damage existing and prospective relationships. And, they all have ideas on how you should proceed.

But right now, the main thing that stands between you and success is getting those customers – and good press (traditional and new media) builds the bridge between you and them.

In order to get to the next level, you need to know the secrets of effective PR, especially in today’s competitive Web 2.0 world.

These are critical times for your business and you can’t simply entrust the future of your brand to anyone who knows how to write a press release, place it on the wire, and send it via email.

Secret #1
Understand You’re Not the Only Story in Town

Bloggers and reporters are some of the busiest people you could possibly hope to meet. They’re actively looking for the most interesting, relevant, and linkable stories out there, preferably before anyone else can run with it. But truthfully, they spend most of their time hacking through the weeds of generic or over-the-top inbound emails, press releases, Facebook messages, Skypes, SMSes, Tweets, and IMs. It’s almost a small miracle that anyone can ever get their story told.

At the end of the day, you’re not the only company with a great story. Just because your story is new doesn’t make it newsworthy.

Bloggers and journalists are interested in good stories and the more time you spend developing that story up front, for each person you’re trying to reach, the more you can help them help you.

Secret #2
Pick the Right Person or Team to Lead PR.

Your investors or advisors will tell you one of two things, usually starting with “you need PR.” From there, they’ll usually recommend that you either bring on an agency or consultant, one that they’ve worked with and can highly recommend. Or, they’ll suggest that you need to do it yourself (DIY) in order to build relationships with those who are highly respected in your target markets while conserving cash.

While DIY PR sounds good, you’ll quickly learn however, that it takes more time than you think to reach those people. Besides, you have other things to focus on and any good PR program will place you in a position to build relationships with the influencers that matter to your business.

Anyone can write a press release and blast it to a bunch of people. Remember, sometimes you get what you pay for and other times you just get ripped off. So, it’s important that you find the right solution that you can afford, but at the same time, offer your PR team the ability to deliver on the results that are realistic to what you need now.

When you do meet with PR people, evaluate them based on their ability to tell you succinctly who they have represented and pay attention to how well they summarize each company and what they do. Having existing relationships and the ability to show previous results is not optional.

Also quiz them on whether or not they understand the market, tech, benefits and the challenge as it relates to you specifically. If they can’t sell you on your product, how do you expect them to sell it to skeptical bloggers and journalists.

The two most important things to ask a potential PR consultant or agency are 1) do you have the bandwidth required to help us achieve these defined objectives and – if it’s an agency – 2) who’s going to work on my account and if it’s not you, can I meet the others on the team as well.

Secret #3
Participation is Marketing

You are equally important to the PR process. It doesn’t hurt to introduce yourself to bloggers or reporters offline and online to start building relationships with influencers who will help craft and guide your company across the market adoption bell curve.

Read and comment on their work. Send a brief intro email before you need anything. Attend one of the many tech networking events in your area to build your social capital, meet those who can help you, and those who you, in turn, can help as well.

Participation is marketing and by actively participating in both the online and real worlds, you forge relationships that will help your brand and social capital grow.

Keep in mind, how you participate, both online and in the real world, also contributes to your brand – especially in the realm of social media. Comments, social network profiles, blog posts, pictures you share, etc., are all discoverable in traditional search engines and new media search tools.

Secret #4
Identify The Target Audience For Every Step Of Your Growth

Observe and document where you are in the state of the technology and market adoption and determine realistic goals and objectives that will help your business get to the next step. This is an especially important part as it will reveal who your customers are and where they go for information.

Now more than ever, it’s important to realize that there is no “one” audience for your story. Influence is usually a left-to-right process that picks up momentum and mass attention along the way. It fans out in the process.

This step allows you to identify which voices, blogs or media outlets reach your target audiences right now and at every step of your growth (you’ll see that your audience evolves along with your company).

Secret #5
Don’t Launch on Mondays

Pick a news or launch date, say Thursday at 11:30 a.m. PST, and build in a cushion to start talking to the right people under embargo before you roll out. Mondays and early mornings are usually the most congested. Releasing it later will most likely earn greater attention.

A quick note on embargoes and exclusives. Embargoes are a form of sharing news with media where they agree to not publish the news before an agreed upon date/time. Whereas exclusives require that you give your story to one person, and one person only. Choose carefully, as once someone runs with the story; chances are that other newsmakers will pass.

Embargoes and exclusives are not to be manipulated or taken advantage of. You should respect them and the people you’re working with.

Allowing journalists and bloggers adequate time to prepare is critical. They’re busy and they need more than an hour to digest and write a story. Once a press release or the news is made public, they no longer pay attention anyway. Their job (in an ideal world) is to break news, not to rewrite press releases.

Determine which reporters and bloggers should be part of the initial news discussions (under embargo). I’m a huge proponent of the “less is more” embargo strategy to try to 1) demonstrate appreciation for those you want to work with—it should be different with each type of announcement you feel is truly “newsworthy,” according to which audiences the news is best suited; and 2) to reduce or eliminate the chance that someone might break the embargo by running the story early (usually by mistake—sometimes you learn the hard way though.)

Secret #6
No Two Bloggers or Journalists are Created Equal

Do your homework. Once you’ve identified those whom you’d like to work with before and after the news date, make sure that the PR team researches individual preferences for contact before they reach out.

This is about relationships and creating a value cycle from PR to bloggers, journalists and ultimately to the people you want to reach with your news. This hopefully isn’t the last time you’ll reach out to these influeners, so work with them, their way, in order to earn the opportunity to collaborate again.

Relationships are cultivated and should be mutually beneficial as dictated by the extra time the PR team takes to personalize and package the story and align it with their workflow.

Perception is everything. Do the legwork and the outreach that contributes to the reputation you wish to earn and maintain. Anything less takes away from it.

Secret #7
Measure Success, Not Traffic

Establishing metrics at the beginning is important for setting expectations on both sides as well as establishing the bar for performance. Coverage is important but no one can ever predict or guarantee whether or not the blogs or news media you target will cover a particular story. However, establishing a quantity (based on quality) of coverage to shoot for is healthy, as long as you take into consideration an attrition factor.

PR can also be measured by conversations sparked online due to initial coverage, referring traffic as well as registrations and/or downloads. Analysis and measurement will reveal a path for prioritizing your targets now and in the future.

Be realistic in the number of visitors you establish as a metric. Also, make sure the site’s registration or download process is simple and that the messages around it are short and powerful. PR can bring traffic all day long, but if visitors aren’t reminded as to why they’re there or if the process is at all too cumbersome, the conversion ratio of visitors to users will quickly diminish.

Secret #8
Customize the News For Each Influencer to Make His Or Her Job Easier

I’ve been privy to an uncountable array of company pitches and it never ceases to amaze me just how few can actually summarize what they do and why it matters.

Focus on the elevator pitch and make it compelling, memorable, and relevant. Brevity is key.

Make sure to summarize each news announcement with a couple of statements and bullets to quickly showcase why anyone should care. Package the story differently for each person you’re hoping to reach, as each will have different needs. Take the time to pull relevant screen shots, create user accounts for each person if necessary, customize video demos and screencasts, and anything else someone may need to write a story instead of having to spend precious time doing your work for you.

Yes, it’s time consuming. But this is about building individual relationships and not about broadcasting spam.

Secret #9
Get a Spokesperson

This one breaks my heart each and every time. As I mentioned before, I’ve witnessed thousands of startup presentations and a majority are too painful to endure. Company founders are naturally enthusiastic and passionate about their product, but unfortunately, that doesn’t necessarily make them the best spokesperson.

First impressions are everything, and publicly showcasing your company, on stage, online, in print, or via broadcast media, requires nothing less than a polished, personable, and contagious presentation.

As hard as it is to pass the torch, this is one of those times where you really don’t have much of a choice if you’re not absolutely, 100% the best voice of the company. All hope isn’t lost however. You can embrace media and presentation training, and when tied to a tight elevator pitch and convincing messaging platform, you may indeed emerge as the ideal spokesperson for your brand.

Secret #10
Your Company Blog is More Powerful Than You May Think

I’m sure you’ve all read that having a company blog is critical to maintaining communication with your community.

First, don’t under estimate it. Second, don’t over estimate it. A blog is the voice and the soapbox for thought leadership, vision, solutions, milestones, and advice. At the very least, it contributes to the personality of your corporate brand. The best blogs become a resource and a destination, which helps improve your bottom line. For example, Google’s official blog is number 16 in Technorati’s Top 100 list of popular blogs.

In a world of building relationships with bloggers, reporters, analysts, partners and customers, your strategy simply can’t rely on only contacting everyone when you have news. Relationships require cultivation and nurturing. The company blog can help.

Prior to and in between announcements, make sure you’re out there actively commenting on relevant blog posts. But don’t leave short, irrelevant, kiss-ass, or angry comments. Contribute to the value of the conversation and make sure it links back to your blog. Also host relevant conversations on your blog and link out to your most valuable contacts wherever possible. They do pay attention.

Maybe this goes without saying, but I’m going to mention it anyway. Don’t break your news on your own blog!

Like press releases crossing the wire, breaking news on your blog makes the news less valuable if others haven’t yet had an opportunity to break it for you first. It’s like the new car analogy. The value of the car drops the minute you drive it off the lot. Time your post for after when the news breaks and link to everyone who helped cover the story. (Unless, of course, you are Google, in which case you can do whatever you want)

Secret #11
Blogger Relations Extends from the “A-List” to the Magic Middle

Online conversations are distributed and it now requires PR to identify the relevant silos that reach valuable niche markets.

The best communications strategies will envelop not only authorities in new and traditional media, but also those voices in the “Magic Middle” of the attention curve. The Magic Middle, as David Sifry defined it, are the bloggers who have from 20-1000 other people linking to them. It is this group that enables PR people to reach The Long Tail and they help carry information and discussions among your customers directly in a true peer-to-peer approach. And, in many cases, these bloggers are your prospective customers. Their effects on the bottom line are constant and measurable over time.

Secret #12
Follow the Conversations and Join In

As much as media and blogger relations drive traffic and increase your user base, we can’t overlook the importance of social networks such as Facebook, Twitter, Pownce, Jaiku, Digg, Reddit, StumbleUpon, Delicious, Diigo, FriendFeed, Ning, Mixx, Bebo, Get Satisfaction, Google and Yahoo Groups (among many, many others). When executed and managed correctly, and genuinely, the referring numbers can outperform the best articles and posts and the relationships that you create within these networks will prove incredibly valuable throughout the life of your company.

This isn’t about promotion or social network spam. This is about dialog driven by the insight you garner from listening to and reading the people who are talking about your company – with or without your direct participation.

Try searching for your company, product, or competitor’s name in any of the above networks or any other social network, to see how they’re being discussed. By researching individual conversations, threads, and/or groups, you’ll find strategic points of entry across the board. This does take time, and may prove too overwhelming for you to run individually. Hiring a community manager or empowering your PR team to do so is a great place to start, that way they can point you to the conversations that require your attention or handle them directly.

Listening is as important as publishing. The best listeners make the best conversationalists. Make sure to keep a Google Alert for your company, spokespersons, and products. Reading and responding is critical to managing perceptions, sharing expertise, and building loyalty.

There’s no question, you have to compete for attention and in order to do so effectively and genuinely, you need someone who can help tell your story, the right way, through the people who reach your customers. It’s not an overnight process and it’s not something to “be gamed.” It’s a process of investing in, building and leveraging relationships now and in the long term. And yes, if you do things right, bloggers, reporters, and analysts will want to talk to you about your company and vision along the way.

source : http://www.techcrunch.com/2008/05/25/pr-secrets-for-startups/

Hadis

2008-05-26T23:17:00.000-07:00

Essalâtu vesselâmu aleyke Yâ Rasûlallâh...
Allah Rasulü Hazret-i Muhammed (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki :
Eğer dünya Allah nazarında bir sivrisineğin kanadı kadar bir değer taşısaydı tek bir kafire ondan bir yudum su içirmezdi.

Tirmizi

Mevlana'dan arkadaşlık üzerine

2008-05-22T14:39:00.001-07:00

Genç adamın biri,
Dermiş babasına her gün;
'Benim de dostlarım var, sendeki dost gibi'
Baba, itiraz eder,
Olmaz öyle çok dost, hakikisi
Belki bir, belki iki,
Fazlasını bulamazsın gerçek, hakiki...
Devam eder durur konuşma...
Aralarında başlar bir tartışma,
Karar verirler bir sınava,
Dostun hakikisini anlamaya...
Bir akşam bir koyun keserler,
Ve koyarlar çuvala.
Baba der ki oğluna,
'Hadi al bu çuvalı, şimdi götür dostuna'.
Çuvaldan kanlar damlamakta,
Sanki öldürmüşler de bir adamı,
Koymuşlar çuvala,
Dıştan böyle sanılmakta.
Delikanlı sırtlar çuvalı,
Gider en iyi bildiği dostuna,
O dost, bakar ki bir çuvala
hem de kanlı,
Kapar hızla kapıyı delikanlının suratına,
Almaz içeri arkadaşını,
Böylece tek tek dolaşır delikanlı,
Kendince tanıdığı, sevdiği dostlarını.
Ne çare, hepsinde de sonuç aynıdır.
evlat geriye döner.
Ama içten yıkılır...
Babasına dönerek; haklıymışsın baba ' der.
Dost yokmuş bu dünyada ne sana, ne de bana.
Baba 'hayır Evlat 'der, benim bir dostum var bildiğim.
Hadi, çuvalı alda bir kerede git ona.
Genç adam, çuvalı sırtlar tekrar.
Alnından ter, çuvaldan kanlar damlar...
Gider, baba dostuna. Kabul görür, sevinir.
O dost, delikanlıyı alır hemen içeri.
Geçerler arka bahçeye.
Bir çukur kazarlar birlikte,
Çuvaldaki koyunu gömerler adam diye,
Üzerine de serpiştirirler toprak.
Belli olmasın diye
dikerler sarımsak...
Genç adam gelir babasına;
'Baba, işte dost buymuş' diye konuşunca,
Babası; 'daha erken, o belli olmaz daha.
Sen yarın git O'na, çıkart bir kavga,
Atacaksın iki tokat, hiç çekinmeden ona,
işte o zaman anlaşılacak, dostun hakikisi.
Sonra gel olanları anlat bana...'
Genç adam, aynen yapar babasının dediğini,
Maksadı anlamaktır dostun hakikisini,
babasının dostuna istemeden basar iki tokadı!
Der ki tokadı yiyen DOST;
'Git de söyle babana, biz satmayız Sarımsak tarlasını böyle iki tokada'!

Sevilecek biri olmadığın zamanlarda bile Seni Sevmeli...

Sarılacak biri olmadığın zamanlarda bile Sana Sarılmalı...

Dayanılmaz olduğun zamanlarda bile Sana Dayanmalı...

Dost dediğin; fanatik olmalı;

Bütün dünya seni üzdüğünde Sana moral vermeli.

Güzel haberler aldığında seninle dans etmeli,

Ve ağladığında, seninle ağlamalı...

Ama hepsinden daha çok;

Dost matematiksel olmali;

Sevinci çarpmalı...

Üzüntüyü bölmeli...

Geçmişi çıkarmalı...

Yarını toplamalıi...

Kalbinin derinliklerindeki ihtiyacı hesaplamalı...

Ve her zaman bütün parçalardan daha büyük olmalı...

İşi bitince seni bir tarafa atmamalı...

Mevlana

Google Backers Back Aster Data Systems. It’s All About The Clusters.

2008-05-20T02:14:00.000-07:00

Google Backers Back Aster Data Systems. It’s All About The Clusters.
Erick Schonfeld 6 comments »
Clusters are the way to go. Google and Yahoo run their Websites on distributed databases spread across vast clusters of servers. Now Aster Data Systems, a startup that is coming out of stealth mode today, is offering a clustered database for Web analytics to any large website. One of its first big customers is MySpace, which is running the database on a cluster of 100 server nodes to analyze what songs and videos are going viral, what features are becoming popular, and what content is being consumed on its service. That comes to more than one terabyte of new data every day that needs to be analyzed. CEO and co-founder Mayank Bawa explains:

Google and Yahoo had to build this infrastructure for themselves. Others don’t have this. So we will give them a very scalable database, and keep costs low by running it on commodity hardware.

Bawa and his co-founders were Ph.D students at Stanford when they founded the company in July, 2005. They raised an angel round of about $1 million in November, 2005 from Stanford computer science professor David Cheriton, Josh Kopelman at First Round Capital, Anand Rajaraman (founder of Junglee and Kosmix), and uber-angel Ron Conway. Cheriton was also one of the early angel investors in Google. Another Google investor, Sequoia Capital, took the entire A round in May, 2007. The company is not disclosing that round, but it is believed to be around $5 million.

Kopelman explains why he invested:

AsterData give companies deep insights on massive data by transforming off-the-shelf, commodity hardware into a powerful, self-managing, and scalable analytic database. Data analysis that previously took days to run (or were impossible to run) now routinely finish in minutes/hours. They already have paying customers today and Aster is in production managing billions of events per day.

It’s a data driven world, and the old-style databases just can’t keep up.

www.asterdata.com

Yıkın Heykellerimi - Gazi Üniversitesi Akademi Kültür ve Şiir Klübü

2008-05-17T06:37:00.000-07:00

Hakkı Yalçın (Cennet mektupları (61) 09-05-2008 Alıntıdır.)

2008-05-14T00:00:00.001-07:00

Cennet mektupları (61)

Sana uzun zamandır yazamadım Hakkı Baba!
Ben Cennet'te toprak kokusunu içime çekerken, senin öfkeni suladığını biliyorum.
O haksızlık cehenneminde!

***

Geçen hafta Cennet'te uçurtma şenliği vardı, tarla kuşlarından uçurtma yaptım.
Gelinciklerin gelin olma bayramına katıldım.
Cennet'e bahar erken geldi.
Ama bakıyorum da bizim ülkemizde eşkıya bir bahar havası esiyor.

***

Böbrekleri çalınmış Iraklı çocukları getirdiler Cennet'e...
Bir görsen ağlardın.
Melek ablalar güneş sütü içirdiler.
Hepsinin yüzüne renk geldi.
O gece, onların gülümseyen gözlerinde taradık saçlarımızı.
Bu çocukların katillerine, ülkemizin insanlarından çıt çıkmıyor ya.
İnsanların utanmadığı bir memlekette, tarih utanır bir gün.

***

Beyaz bulutlar, bizim köyün üzerinden geçmiş de...
Simsiyah döndüler.
Utanarak temizledim üstlerini.

***

Saçları dökülmüş bir kız çocuğuyla karşılaştım önceki gün.
Annesi öğretmenmiş, babası işçi.
Aydede'nin uyumasını seyrederken, içini döktü bana.
Ona bir gözyaşı şişesi armağan ettim, içini doldurdu.
Acının harflerinden bir alfabesi vardı kızın.
Saçlarının neden döküldüğünü sordum, harika bir cevap aldım.
"Devlet babanın suçları dökülürken, çocukların da saçları dökülür!"

***

Vicdanımın nasihatler kitabını okuyorum her gece.
Dünyadaki resimlerime dokunuyorum.
Hala yemeğe başlamadan önce ekmeği öpüyorum.
Sarıldığım herkes annem oluyor, ama gerçek annemin kokusu başka...
Anneler Günü için melek ablalardan izin aldık.
Yeryüzüne merdiven uzatacaklar.
Belki sana da uğrarım.
Kendine iyi bak Hakkı Baba!
Çocuklara da...

***

Senin kaderin ölene kadar çocukların yanında durmak.
O ihanet kiracılarına söyle de çocukları rahat bıraksınlar.
Memleketin kanını emdikleri yeter!

Hadis

2008-05-13T22:58:00.000-07:00

Essalâtu vesselâmu aleyke Yâ Rasûlallâh...
Allah Rasulü Hazret-i Muhammed (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki :

Kişinin malı sadaka sebebiyle eksilmez. Bir kula haksız zulüm yapılır o da sabrederse, Allah onun izzetini (dünya ve ahirette) mutlaka artırır.

Tirmizi, 2326

Hadis

2008-05-11T22:36:00.000-07:00

Essalâtu vesselâmu aleyke Yâ Rasûlallâh...
Allah Rasulü Hazret-i Muhammed (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki :

Her kim ilim öğrenirse, geçmiş günahlarına kefaret olur.

Tirmizi, İlim 2

Psikolojik harbin yarattığı psikolojik vakalar - Ferhat Kentel (gazetem.net alıntıdır.)

2008-04-30T01:13:00.000-07:00

Psikolojik harbin yarattığı psikolojik vakalar
Ben “YouTube”ta gördüm; belki siz de bir yerlerde görmüşsünüzdür. “Üniversite mezunu” mu yoksa “üniversitede çalışan akademik kadınlar”dan mı oluştuğunu anlamadığım “Üniversiteli Kadınlar Derneği” adlı bir derneğin toplantısından enstantaneler geçiyor video klipte (http://www.youtube.com/watch?v=xCJZCR1Twao)... Görüntülerden anlaşıldığı kadarıyla 50-60 kişilik bir salonun yarısı dolu... Sahnedeki masada 4 döpiyesli kadın sırayla konuşuyorlar; ayrıca ayağa kalkıp konuşan dinleyiciler arasında “Ahlak Felsefesi” adını taşıyan profesörlük tezini üç ayrı İngilizce kitaptan tercüme yoluyla -kaynak belirtmeden!- derleyerek hazırlamış olan, geçen senenin Cumhuriyet mitingleri organizatörü Necla Arat da var...

Konuşmacıların hepsi çevrelerindeki islami tezahürlerden dert yanıyor: “Ezan.. hadi ezan (“hadi ezan neyse, kabul ettik diyelim” vurgusuyla söylüyor)... Ama bir de 11.00 civarında Kuran okunmaya başlandı... ve her gün...”

Başka bir konuşmacı parmağını sallayarak konuşuyor: “Türban için başa bağlanan, o Kuran'da adı geçmeyen baş sargısı için beyaz çarşaf giyiyor ve ortaya çıkıyorlar.. Bu ne utanmazlıktır arkadaşlar! (...) O kafalarına saten pırıl pırıl başörtüleri takıp başları dik bir şekilde yanımızdan geçişlerini hazmedemiyorum...” (Belli ki başörtüsünün pırıltısına bayılmış ama serde “laik olmak” var, hazmedemiyor!)

Başka biri anlaşılan başörtüsünün para verilerek genç kızlara taktırıldığı masallarına iyice inanmış ki, aynı taktiği, çocukları İmam-Hatip liselerinde okuyan aileleri bundan vazgeçirmek için uygulamaya niyetlenmiş: “Biz oralara gittiğimiz zaman bunlarla (başörtü işareti yapıyor) birlikte oluyoruz... Dedim ki, 'Arkadaş, çocuğunu (İmam-Hatip'ten) alalım, biz üstleniyoruz. Biz onu koyalım normal liseye. Bursunu da bağlayalım'.... Döndüremeyeceğimizi anlayınca bursu da kestik.”

Bir başkası ise “ayakların baş olması” gibi bir durumdan (Başbakanımızın kulakları çınlasın!) çok şikayetçi: “Yanımda çalışan kadının bile (seçimin) ertesi günü 'AKP'ye oy verdim abla'... 'Niye evladım AKP?'... 'Köprülerde yazıyor ya, 'şunu yaptık bunu yaptık'; istikrar var'... 'İstikrar senin neyine Vesayet? (Anlaşılan çalışan kadının adı Vesayet, ve sanki Vesayet salondaymış gibi kürsüden ona kızgınlıkla sesleniyor) İstikrar senin neyine!'”

Çağdaş kadınlarımız, “bunlar” (!) karşısında çok şikayetçi... Şikayet ne kelime! “Bunlar” dedikleri insanlar hem “başörtülü” hem “başları dik” hem de AKP'ye oy verip “istikrar”dan bahsediyorlar... Üstelik “bunların” parayla satın alınabilme ihtimali de kalmamış! Yani çağdaş kadınlar dayanılmaz bir saldırı altındalar! Altüst olmuş dünyalarında nirengi noktalarını kaybetmiş durumdalar; kültürleri ve çağdaş yaşam tarzları arkasında saklı kalmış sınıfsal egemenlikleri derin bir sarsıntı yaşıyor... Bu sarsıntı, derin psikolojik bir travma yaratıyor; kişilikleri derin bir “psikolojik vaka” olarak ortaya çıkıyor...

Nasıl bir psikolojik vakadır bu?

7 Haziran 2007'de gazetem.net'te yazdığım bir yazıda (“Dolaşıma eksik sokulan bir ihanet belgesi”) gayet “seçkin” insanların haberleştiği bir internet yazışma grubuna aktarılmış bir “gizli belge”den söz etmiştim. “Belge” adı takılan “şey”, kendini kısaca “ATAK” olarak tanıtan “Atatürkçü Kadınlar Hareketi” adlı bir yerden aktarılmıştı gruba... AKP'nin “gerçek yüzünü göstermeye” ve oy vermemeye çağıran o “şey”de Abdullah Gül ile ABD Dışişleri Bakanı Colin Powell’ın 2003’te imzaladıkları gizli bir anlaşmayı yansıtan bir “vatan hainliği belgesi” ifşa ediliyordu. O “şey” çok ilginçti; çünkü zeka seviyesi düşük bir beyinin (ya da beyinlerin) ürünü olduğu o kadar belliydi ki, adeta bir mizah klasiği kıvamına ulaşıyordu. Mesela söz konusu “ihanet belgesi”nde Gül ve Powell şöyle bir maddeyi de imzalamışlardı:

“Irakin kuzeyinde kurulmus olan ve sozumona “Kurdistan” adi verilen Kukla Devlet, resmen ilan edildikten sonra, Turkiye tarafindan da resmen taninacak.”

Mizah yapacağım diye ağzım bir kere yandığı için (sebebi aşağıda), her ihtimale karşı açık ve seçik olarak yazayım: “Belge”ye göre, “Türkiye'ye ihanet ettiği” söylenen iki Bakan ilginç bir şekilde kurulmasını istedikleri “Kürdistan”ın adını “açık seçik” kullanmak yerine, tam da “ihanet ettikleri” ülkenin dilini (“sözümona 'Kürdistan' adı verilen Kukla Devlet”) kullanıyorlardı! Yani her şeyiyle düzmece olduğu belli olan bu “belge” belli ki, “psikolojik harp” yapmak üzere bina edilmiş “yerli” bir yapılanmanın içinde üretilmişti. Ama üretenler doğru dürüst bunu bile becerememişlerdi, çünkü başkalarına atfederek yazdıkları “belge”ye bile “bölücüler gibi konuşmama” gayretlerini ifşa eden kendi kelimeleri sinmişti...

İşin bir başka komik ve de acıklı tarafı, bu “belgeyi” “seçkin” bir kişi anlaşılan çok ciddiye almış, “inanmış” ve işin saçmalığını düşünmeden yazışma grubuna aktarmıştı. Ama işin daha da komiği (ağzımın yanma sebebi), benim bu “belge”yi abartarak -yeni uçuk kaçık maddeler ekleyerek- genişleterek yazdığım “mizahi” yazı da birçok kişi tarafından ciddiye alınmış, gayet ulusalcı sitelerde “ilaveli yeni gerçek belge” olarak yer bulmuştu.

ATAK adlı şeyin bu “ilk” faaliyetinden sonra başka bir faaliyetine rastlamadım. Ama psikolojik harp, bu “belge” hikayesi öncesinde olduğu gibi, sonrasında da devam etti. “Şeriat geliyor, laiklik elden gidiyor!” tamtamlarıyla yapılan psikolojik harpte ne Abdullah Gül ve Recep Tayyip Erdoğan'ın Yahudilikleri kaldı, ne “gizli kamerayla” çekilmiş ve servise sunulumuş “okulda namaz”, “hastanede başörtülü hemşireler” görüntüleri, ne de AKP'yi kapatmak için hazırlanan ve laikliği “yaşam tarzı” olarak anlatmaya çalışan siyaset bilimi ve hukuk fakiri iddianameler kaldı... “Bölünüyoruz!” tamtamları ise çok daha tehlikeli bir hal aldı... Ne Kürtlerin hırsızlıkları, çok çocuk yapmaları, şehirlerimizi istila etmeleri kaldı, ne Nevrozlarda kuşanılan kırmızı-yeşil-sarı renklerin kullanılması, ne de DTP'ye karşı açılan savaş kaldı... Bütün bunlara ilaveten, 301 gibi kabus niteliğindeki “kanun” maddeleri ve onların sokaktaki dışavurumu Ergenekoncu çeteler, birlikte toplumu terörize etmek, psikolojisini darmadağın etmek için bilfiil faaliyet gösterdiler...

Böylesine psikolojik bir harp hangi durumlarda başarıya ulaşır? Psikolojisi bozulmuş insanların çok olduğu yerde... Kendi statülerini, sosyal konumlarını kaybetme korkusu yaşayan, kendine ve sahip olduğu ortalama kültüre güven duygusunu kaybeden insanların çok olduğu yerde... Psikolojik harp, psikolojisi bozuk insanların psikolojisini daha da bozar; onların bozuk psikolojilerini -her türlü yalan ve provokasyonla- siyasal tavır almaya yöneltir. Bugün olduğu gibi, gayet apolitik insanlardan sıkı devrimciler, solcular, kemalistler bile üretilebilir. Futboldan, işten, paradan, tüketim arzularından başka bir şey düşünmeyen insanlardan vatan-millet savunucuları bile üretilebilir.

Üretilebilir ama işte bu kadar üretilebilir... O beğenmedikleri ve hiç anlamadıkları insanlar Kayseri'de, Konya'da yepyeni ve alternatif bir modernliğin temellerini atarken; Diyarbakır'dan İstanbul'a yepyeni özgürlük taleplerini dile getirirken, onlar içine düştükleri ve esir oldukları travmatik kişilikleri ile, sahip oldukları askeri, medyatik ve kanuni megafonlarla hâlâ çok önemli olduklarını -sadece- zannetmeye devam edebilirler...

Ve bu arada ayaklar baş olur ama kıyamet falan da kopmaz...

24 Nisan 2008, Perşembe

ilginc degil mi?

2008-04-21T07:24:00.001-07:00

ilginc degil mi?

Ilginc,
insan egerki 10 milyonu sadaka verecek olsa bu miktari cok bulur ama,
10 milyon ile magazadan birsey almaya gitse alacak birsey bulamaz...
Ilginc,
insan 10 dk zikir edecek olsa bu zamani cok bulur ama,
bir film veya mac olsa bir bucuk saatlik zaman onun icin hemen geciverir...
Ilginc,
bir futbol macinin uzamasi insanin hosuna gider ama,
Cuma namazinda hutbenin birkac dk uzamasi hic de hosuna gitmez...
Ilginc,
insan duydugu dedikoduya hemen inanir ve kabullenir ama,
kesin dogru oldugunu bildigi birseyi inat ederek hemen kabullenmez...
Ilginc,
insan modayi her an takip eder ama,
Peygamberimiz (s.a.v ) sunnetini moda gibi bilmez veya bilse de uygulamaz...
Ilginc,
insan camide bir saat ibadet ederek vakit gecirecek olsa onun icin zaman gecmek bilmez ama,
televizyona bakarken zaman onun icin cabucak gecer...
Ilginc,
insan namaz kilarken, ibadet esnasinda dunyevi konulari dusunmeyi sever ama,
normalde Islamiyet'i dusunmekten kacinir...
Ilginc,
insana bir sureyi veya surenin anlamini okumak zor gelir ama,
bir romani okumak onun icin kolaydir...
Ilginc,
insan konserde ilk siralarda olmak icin caba sarfeder ama,
camide ilk siralarda olmak icin caba sarfetmez.
Aksine namazin sonunda hemen cikip gideyim diye son siralarda olmak ister...
Ilginc,
bir ayet ya da hadis ezberlemek insanin zoruna gider ama,
muzik listesi top 10'da olan sarkilarin hepsini ezbere bilir...
Ilginc,
insan ajandasinda bir dini toplanti icin zaman bulamaz ama,
dunyalik isler icin cok zaman bulur.
Ilginc,
insan Islami konulari dinlemeyi ve anlatmayi zor bulur ama,
dedikodulari dinlemeyi ve anlatmayi cok sever...
Ilginc,
insan CENNET'e gitmeyi ister ama hicbir sey yapmadan...
Ilginc,
insan hergun birilerinin olum haberini alir ama,
yine de kendisinin de birgun olecegini dusunmez...
Ilginc,
insan hergun birgun curuyecek vucudunu daha formda tutmak icin
yediklerine dikkat eder, cildine bakim yaptirir ama,
asla curumeyen ruhu ve kurtulusu icin hic dikkat etmez...
Sizce de ilginc, degil mi?

Mülakat İçin Gerilla Rehberi

2008-04-16T01:31:00.000-07:00

Joel Spolsky,
23 Mart 2000, Perşembe

Bu makalenin orijinali İngilizce olarak The Guerrilla Guide to Interviewing başlığıyla yayımlanmıştır.

Serkan Utku Öztürk tarafından çevrilmiştir

Fog Creek Software için doğru kişiyi işe almak son derece önemli bir iştir. İşimizde, üç tip insan vardır. Terazinin bir ucunda, bu işi yapmak için gereken en temel yeteneklere bile sahip olmayan vasıfsız insanlar bulunur. Genellikle, özgeçmişlerini inceleyip, süratle bir kaç soru sorarak bu insanları ortaya çıkarıp, elemek kolaydır. Bir diğer uçta ise, haftasonunda zevk için Palm Pilotuna Assembler'da lisp derleyicisi yazan süper yıldızlar bulunur. Tam ortada ise, bir şeylere katkıda bulunabilme ihtimali olan, çok sayıda "belkiler" vardır. Marifet, süper yıldızlar ile belkiler arasındaki farkı ayırt etmektir, çünkü biz Fog Creek Software'e sadece süper yıldızları almaktayız. Burda, bunu yapmak için gereken bazı yöntemleri bulacaksınız. Herşeyden önce, Fog Creek'te işe alınmak için ilk önemli kriter:

Zeki ve
İş Bitirici olmak
Bu kadar. Aradığımız sadece bu. Bunu ezberle. Her gece yatağa gitmeden önce kendi kendine tekrarla. Amacımız, belirli becerilere sahip birini değil, öğrenme ve anlama yeteneği olan kişiyi işe almak. Kişiyi işe alan belirli beceriler, bir kaç senede teknolojik olarak eskimiş olabilir, her ne olursa olsun, herhangi yeni bir teknolojiyi öğrenebilen kişiyi işe almak, şu anda SQL programlamayı bilen birini işe almaktan daha iyidir.

Zeki'yi tanımlamak zordur, ama muhtemel mülakat sorularını inceledikçe bunu ortaya çıkarmanın yollarını göreceğiz. İş Bitiricilik önemlidir. Zeki fakat İş Bitirici olmayan insanlar genellikle doktoraya sahip ve büyük şirketlerde çalışan fakat tamamiyle pratikten yoksun oldukları için kimse tarafından sözleri dinlenmeyen insanlardır. Bir problemin soyut kısmı üzerinde derin derin düşünmeyi, bir şeyi zamanında teslim etmeye tercih ederler. Böyle kişiler teşhis edilebilirler çünkü birbirinden çok farklı iki kavram arasındaki teorik benzerliği ortaya çıkarmaya bayılırlar. Mesela, "Hesap çizelgeleri programlama dillerinin özel bir halidir" diyebilirler, ve sonra bunun üzerine bir hafta uğraşıp, hesap çizelgelerinin programlama dili olarak hesapsal dilbilim özellikleri hakkında heyecan veren, nefis bir makale yazabilirler. Gösterişli, ama kullanışlı değil.

İş bitirici ama Zeki olmayanlar anlaşıldığı kadarıyla yaptıkları şey hakkında düşünmediklerinden ahmakça şeyler yaparlar, ve daha sonra birileri arkada bıraktıkları karışıklığı temizlemek zorunda kalır. Bu onları şirket için bir engel yapar, çünkü herhangi bir katkıları olmadığı gibi yardımsever insanların zamanlarını emerler. Bunlar, fonksiyon yazmaktansa etraftan büyük miktarlarda kod kopyalayan insanlardır, çünkü bu işlerini halleder ama akıllıca bir yolla değil.

Mülakat için en önemli kural:

Karar Verin
Mülakatın sonunda, aday hakkında net bir karar vermeye hazır olun. Bu kararı vermek için yalnızca iki adet seçenek vardır: İşe Alın ya da İşe Almayın. Bilgisayarınızı açın ve hemen bir geribildirimde bulunun. E-postanın konu kısmında adayın adı bulunmalı. E-postanın ilk satırı da İşe Alın ya da İşe Almayın olmalı. Daha sonra, kararınızı desktekleyen yaklaşık iki paragraf yazmalısınız.

Olası başka bir cevap yoktur. Asla "Alın ama benim grubuma değil." demeyin. Bu kabadır ve bu adayın sizinle çalışacak kadar zeki olmadığı anlamına gelir, fakat belki de diğer gruptaki kaybedenler için yeteri kadar zekidir. Eğer kendinizi "Alın ama benim grubuma değil." demeye meyilli halde buluyorsanız, bunu mekanik olarak "İşe Almayın"a çevirin ve kendinizi iyi hissedin. Belirli bir işi harika yapan ama diğer gruplarda çok iyi olmayan bir adayınız varsa, bu bir İşe Almayındır. Durum çok sık ve hızlı olarak değişmekte, bu yüzden her yerde başarılı olabilecek insanlara ihtiyacımız var. Eğer bir sebepten dolayı SQL konusunda gerçekten çok çok iyi ama bunun dışındaki herhangi bir konuyu öğrenmekte yeteneksiz bir ahmak bulduysanız, İşe Almayın. Böylelerinin Fog Creek'te bir gelecekleri yok.

Asla "Belki, bilemiyorum" demeyin. Eğer bilemiyorsanız, bunun anlamı İşe Almayındır. Bu gerçekten düşündüğünüzden daha kolaydır. Bilemiyor musunuz? Sadece hayır deyin. Benzer olarak, eğer ikilemde kaldıysanız, bunun anlamı İşe Almayındır. Asla "Uygun, işe alabiliriz, sanırım, ama .... konularında bazı kaygılarım var." demeyin. Bu da İşe Almayın demektir.

Mülakat ile ilgili akılda tutulması gereken önemli şey şudur: İyi bir adayı reddetmek, kötü bir adayı kabul etmekten çok daha iyidir. Kötü aday, çok para ve emeğe malolour ve diğer insanların zamanlarını hatalarını düzeltmek için harcar. Her neyse, herhangi bir şüpheniz varsa eğer, İşe Almayın.

Mülakatı yönetirken çok kişiyi reddediyorsanız, Fog Creek işe alacak kimseyi bulamayacak diye endişelenmeyin. Bu sizin probleminiz değil. Bu işe alım ajansının sorunudur, insan kaynaklarının sorunudur, Joel'in sorunudur ama sizin sorununuz değildir. Kendinize hangisi daha kötüdür diye sormaya devam edin - kokoşlarla dolu berbat bir yazılım şirketi olmamız mı, yoksa küçük ama yüksek kalitede kalmamız mı? Elbette, iyi adayları bulup çıkarmak önemlidir ve herkes bunu misyonunun bir parçası olarak görmeli ve iş bitirici, zeki insanları işe almalıdır. Ama gerçekten biriyle mülakat yaparken, Fog Creek'in yeteri kadar yetenekli adayı varmış gibi yapın. Yetenekli aday bulmak ne kadar zor olursa olsun asla standartlarınızı düşürmeyin.

Fakat bu zor kararı nasıl vereceksiniz? Mülakat boyunca kendinize sormaya devam edin sadece: Bu kişi zeki mi? Bu kişi iş bitirici mi? Bunu bilmeniz için, doğru soruları sormak zorundasınız.

Sadece zevk için, işte size dünyanın en kötü mülakat sorusu: "Oracle 8i'de varchar ile varchar2 arasındaki fark nedir?" Bu korkunç bir sorudur. İşe yaramaz bir ıvır zıvırın belirli parçasını bilen bir insanla, Fog Creek'in işe almak istediği insan arasında akla gelen hiç bir ilişki yoktur. Farkın ne olduğuna kim aldırır ki? Yaklaşık 15 saniyede anında bulabilirsiniz!

Aslında, daha da kötü sorular vardır. Buna ileride tekrar döneceğim.

Öyleyse şimdi zevkli kısma geldik: Mülakat soruları. Mülakat sorularımın listesi, Microsoft'taki ilk işimden gelmektedir. Aslında meşhur yüzlerce Microsoft mülakat sorusu mevcuttur. Herkesin gerçekten sevdiği bir takım sorular vardır. Siz de İşe Alma/Almama'ya yardım edecek belirli bir takım sorular ve üslup geliştireceksiniz. İşte size kullanmış olduğum, başarıya ulaşmış bazı teknikler.

Mülakattan önce adayın özgeçmişinin üzerinden geçerim ve mülakat planımı bir parça kağıda not alırım. Bu sadece sormak istediğim soruların bir listesidir. İşte bir programcıyla görüşmek için plan:

Giriş
Adayın en son çalışmış olduğu proje hakkında soru
İmkansız soru
C fonksiyonu
Yazdığı kod sizi memnun etti mi?
Tasarım sorusu
Meydan Okuma
Başka sorunuz var mı?
Mülakattan önce, aday hakkında beni önyargılı düşünmeye itecek herşeyden sakınma konusunda çok çok dikkatliyimdir. Eğer bir kişinin odaya girdiği sırada, sadece MIT'den doktorası var diye zeki olduğunu düşünüyorsanız, bir saat içinde söylediği hiçbir şey baştaki önyargınızı değiştiremez. Eğer ahmak olduğunu düşünüyorsanız, hiçbir şey ilk izleniminizi yıkamaz. Mülakat çok çok narin bir teraziye benzer -- bir insanı bir saatlik bir mülakatı baz alarak yargılamak zordur ve kazananı kaybedeni olmayan bir savaşa benzer. Ama önceden aday hakkında azıcık bir bilginiz varsa, terazinin bir kefesinde büyük bir ağırlık varmış gibi olur, ve mülakat işe yaramaz. Bir keresinde, mülakattan biraz önce, personel alma memuru ofisime geldi, ve "Bu genci seveceksin." dedi. Bu beni çılgına çevirdi. Söylemem gereken, "İyi, eğer onu çok seveceğimden bu kadar eminsen, mülakatla zaman kaybetmektense neden işe almıyorsun?" olmalıydı. Ama genç ve toydum, onunla mülakatı yaptım. Zekice şeyler söylemediğinde bile, kendime "İstisnalar kaideyi bozmaz" dedim. Söylediği herşeyi pembe gözlüklerle baktım. Beş para etmez bir aday olduğu halde İşe Alın sonucuna vardım. Ne oldu biliyor musunuz? Benim dışımda onunla mülakat yapan herkes İşe Almayın dediler. Yani: Personel alma memurlarını dinlemeyin; mülakattan önce kişi hakkında etrafa sorular sormayın; ve asla, diğer mülakatçılarla aday hakkında bağımsız bir karar vermeden konuşmayın. Bu bilimsel bir yöntemdir.

Mülakatın Giriş kısmı adayı rahatlatmak içindir. Yaklaşık 30 saniyemi kişiye kim olduğumu ve mülakatın nasıl olacağını anlatmak için harcarım. Herzaman, gerçek sonuçtan çok problemi nasıl çözdüğüyle ilgilendiğimizi söyleyerek adaya güven veririm. Bu arada, mülakat yaparken, masada adayın karşısında oturmadığınıza emin olun. Bu resmi bir engel yaratarak, adayın rahatlamasını engeller. Masayı duvara karşı taşımak ya da masanın diğer ucuna gidip adayla beraber oturmak daha iyidir; bu adayın gevşemesini sağlar. Gerginlikten daha az etkilenileceği için, daha iyi bir mülakatla sonuçlanır.

Bölüm 2 adayın son çalıştığı proje ile ilgili bir sorudur. Üniversiteli gençlerle mülakatta, eğer varsa, bitirme projeleriyle ilgili ya da aldıkları dersin içinde geçen zevk alarak yaptıkları uzun bir proje hakkında soru sorun. Mesela bazen, "Son dönem aldığınız derslerden en sevdiğiniz hangisiydi? Bilgisayarla ilişkili olması şart değil." diye sorarım. Aslında, bilgisayar dışı bir ders seçtiklerinde genellikle bir hayli mutlu olurum. Bazen ders programlarına baktığınızda, alınması gereken asgari sayıdaki Bilgisayar Bilimleri dersini aldıklarını, ama tüm seçmeli derslerinin müzikle ilgili olduğunu görürsünüz. Sonra, en favori derslerinin Nesneye Dayalı Veritabanları olduğunu söylerler. Evet, doğru. Yağ çekeceklerine, müziği bilgisayardan daha fazla sevdiklerini itiraf etseler daha mutlu olurdum.

Tecrübeli adaylarla görüşürken, geçmiş işi ile ilgili konuşabilirsiniz.

Bu konuda, sadece bir şeye bakarım: tutku. Kişinin son çalıştığı bir proje bulduğunuzda, şunlar iyiye işarettir:

Bunun hakkında konuşurken çok heyecanlanırlar; daha hızlı konuşma ve canlanma eğilimindedirler. Bu bir şeye ilgi duyduklarında, ona tutkuyla bağlandıklarını gösterir. Bir şey üzerine çalışan ama bu veya şu şekilde bununla ilgilenmeyen bir çok insan vardır. Eğer nefret ediyorlarsa bile, bu iyiye bir işarettir. "Önceki işverenim için, Foo Bar Mark II kurulumu yapıyordum, ama o öylesine salaktı ki." Bunlar işe almak istediğimiz iyi adaylardır. Kötü adaylar aldırmazlar ve tüm mülakat boyunca herhangi bir heyecan göstermezler. Bir şey hakkında konuşurken, bir an için mülakatta olduklarını unutuyorlarsa, bu adayın bir şey için tutkulu olabileceğini gösteren gerçekten iyi bir işarettir. Bazen aday mülakatta bulunurken sinirleri gerilir -- bu olağandır, bu yüzden bunu görmezden gelirim. Fakat daha sonra Hesapsal Tekrenkli Sanat konusunda konuşmaya yönlendirdiğinizde, son derece heyecanlanırlar ve sinire ilişkin hiç bir belirti kalmaz. Güzel. Gerçekten umursayan tutkulu insanları severim. (Hesapsal Tekrenkli Sanatın bir örneğini görmek için monitörünüzü çıkartmayı deneyin.)
Bir şeyleri açıklama konusunda dikkatlidirler. Bir önceki projelerini anlatırken, normal insanın anlayamayacağı şekilde anlattıkları için adayları reddettim. Mühendislik büyükleri, genellikle Bates Teorisi ya da Peano Aksiyomu'nun herkes tarafından bilindiğini varsayarlar. Eğer bunu yapmaya başlarlarsa, onları bir dakika için durdurun ve "bana bir iyilik yapıp da, egzersiz olsun diye, büyük ninemin anlayabileceği bir şekilde açıklayabilir misin lütfen." deyin. Bu noktada, bir çok insan hala teknik dili kullanmaya devam eder ve anlaşılabilir olma konusunda tamamen yetersiz kalırlar. GONG!
Eğer proje bir ekip projesiyse, lider bir rol alıp almadığının belirtilerine bakın. Aday "Biz X üzerine çalışıyorduk, fakat patron Y, müşteri ise Z dedi." diyebilir. "Peki sen ne yaptın?" diye sorarım. Buna iyi bir cevap "Ekibin diğer üyelerini topladım ve bir teklif yazdım..." olabilir. Kötü bir cevap ise "Yapabileceğim hiç bir şey yoktu. Dayanılmaz bir durumdu." olabilir. Hatırlayın, Zeki ve İş Bitirici. Bir kişinin İş Bitirici olduğunu söylemenin yolu, geçmişte iş bitirme eğiliminde olup olmadığını bakmaktan geçer. Aslında, geçmişte lider bir rol alıp, iş bitirdiği bir örnek vermesini doğrudan doğruya sorabilirsiniz -- kurumsal uyuşukluğun üstesinden gelmek, mesela.
Listedeki üçüncü madde İmkansız Sorudur. Burası zevklidir. Buradaki düşünce, cevaplaması mümkün olmayan bir soru sorup, sadece onu nasıl çözmeye çalıştığını görmektir. "Seattle'da kaç tane göz uzmanı vardır?" "Washington anıtı kaç ton çeker?" "Los Angeles'ta kaç tane benzin istasyonu vardır?" "New York'ta kaç tane piyano tamircisi vardır?"

Zeki adaylar sizin, onun bilgisini yoklamadığınızı farkederler ve kabataslak bir cevap bulmak için hevesle atlarlar. "Evet, LA'in nüfusunun 7 milyon olduğunu varsayalım; LA'deki her kişinin 2,5 tane arabası olsa..." Elbette, temelden yanlış bile olsa sorun yok. Önemli olan soruna hevesle atlamış olmaları. Benzin istasyonunun kapasitesini hesaplarlar. "Hmm, bir depoyu doldurmak 4 dakika alsa, benzin istasyonunun 10 tane pompası olsa ve günde 18 saat açık kalsa..." Alanı hesaplarlar. Bazen yaratıcılıklarıyla sizi şaşırtırlar, ve Los Angeles'a ait sarı sayfaları isterler. Hepsi iyiye işaret.
Çok zeki olmayan adaylar telaşlanır ve tedirgin olurlar. Sanki Mars'tan gelmişsiniz gibi size öylece bakarlar. Onlara yol göstermeniz gerekir. "Peki, Los Angeles büyüklüğünde bir şehir inşa edecek olsaydın, içine kaç tane benzin istasyonu koyardın?" Küçük ipuçları verebilirsiniz. "Benzin deposunu doldurmak kaç dakika sürer?" Orda aptalca oturan ve sizden onları kurtarmanızı bekleyen zeki olmayan adaylara dahi yol göstermeniz gerekir. Bu insanlar problem çözücü değildirler ve bizim için çalışmalarını istemeyiz.
Program sorusu olarak, adaylara C ile küçük bir program yazmalarını isterim. İşte, sorabileceğim bazı tipik sorular:

Bir dizgiyi yerinde ters çevirmek
Bağlı listeyi ters çevirmek
Bir bayt içindeki tüm açık bitleri sayma
İkili arama
Dizgi içindeki aynı elemandan oluşan en uzun diziyi bulma
atoi
itoa (Harika, çünkü yığın ya da strrev kullanmak zorundalar)
5 satır koddan daha fazla tutan bir problem vermek istemezsiniz; bunun için zamanınız yok.

Bunların bir kaç tanesini ayrıntılı olarak inceleyelim. #1: Bir dizgiyi yerinde ters çevirmek. Hayatım boyunca mülakat yaptığım her aday, ilk seferinde bu soruya yanlış cevap vermiştir. İstisnasız hepsi, başka bir tampon bellek ayırıp dizgiyi bu bellekte ters çevirmeye çalıştılar. Sorun, tampon belleği ayıran kim? Tampon belleği boşaltan kim? Bu soruyu onlarca kişiye sorarak, ilginç bir gerçeği keşfettim. C'yi bildiğini sanan çoğu insan, gerçekte bellek ve işaretçilerden anlamıyorlar. Aslında kafa yormuyorlar. Şaşırtıcı olan, bu insanlar programcı olarak çalışıyorlar ve gerçekten de öyleler. Bu soruyla, işte size adayı değerlendirmenin bazı yolları:

Fonksiyonları hızlı mı? strlen'i kaç kere çağırdıklarına bakın. strrev için O(n) çalışması gerekirken, O(n^2) çalışan algoritmalar gördüm, çünkü strlen'i döngü içinde tekrar tekrar çağırmışlar.
İşaretçi aritmetiği kullanmışlar mı? Bu iyiye işarettir. Bir çok "C programcısı" işaretçi aritmetiğinin nasıl çalıştığını bilmez. Şimdi, normalde, belli bir beceriye sahip olmadığı için bu adayı reddetmemeliyim. Bununla birlikte, C'de işaretçi mantığını anlamanın bir beceri değil, doğal bir yetenek olduğunu keşfetmiş bulunmaktayım. Bilgisayar Bilimi bölümünün ilk yılında, dönem başında 4 yaşındayken BASIC'le Atari800 leri için karmaşık macera oyunları yazmış yaklaşık 200 öğrenci her zaman vardır. Pascal öğrenirler, başarılıdırlar; ta ki bir gün profesör imleçleri anlatana kadar, birden kavrayamaz olurlar. Artık daha fazla bir şey anlamazlar. Sınıfın %90'ı kaçar ve Uluslararası İlişkiler okur, ve sonra da arkadaşlarına bölüm değiştirmelerinin sebebi olarak da Bilgisayar Bilimleri sınıfında karşı cinsten çekici birinin olmamasını söylerler. Kimi sebeplerden dolayı, bazi insanlar beyinlerinin imleçleri anlayan kısmından yoksun olarak doğarlar. Bu bir beceri değil, doğal bir yetenektir - bazı insanların yapamadığı dolaylı düşünmenin karmaşık bir biçimini gerektirir.
3'te, C'de bit operatörlerini ne kadar iyi öğrendiklerini görebilirsiniz... fakat, bu bir beceridir, doğal bir yetenek değildir, bu yüzden bu konuda onlara yardımcı olabilirsiniz. İlginç olan, adayı bir bayt içindeki tüm açık bitleri sayan bir metod yazarken izlemek, ve daha sonra bunu daha hızlı daha hızlı hale getirmelerini istemektir. Gerçekten zeki olan adaylar, sadece bir kez oluşturmaları gereken bir lookup tablosu(nihayetinde, 256 tane giriş vardır) yaratırlar. İyi adaylarla, farklı bellek/zaman kombinasyonları hakkında gerçekten ilginç muhabbetler edebilirsiniz. Daha da üzerlerine gidin: Başlangıçta lookup tablosu yaratmak için hiç zaman harcamak istemediğinizi söyleyin. Zeki adaylar, bitlerin ilk kullanımda sayıldığı ve lookup tablosuna atılıp, bundan sonraki kullanımlarda sayılmadığı bir önbellek tasarımında bulunabilirler. Gerçekten çok zeki olan adaylar ise bit desenlerinin avantajından yararlanıp, bunların tablonun yaratılmasında kısayol olarak kullanılmasını planlayabilirler.

Kod yazan birini gözlemliyorsaniz, işte size yararlı olabilecek bazı teknikler:

Adaya, editör olmadan kod yazmanın zor olduğunu bildiğinizi söyleyerek güvence verin, ve kağıdının düzensiz olması halinde bunu önemsemeyeceğinizi belirtin. Aynı zamanda derleyici olmadan hatasız kod yazmanın zor olduğunu gözönüne alın.
İyi programcının bazı belirtileri: İyi programcıların {'i yazdıktan sonra sayfanın sonuna gidip } yazıp, daha sonra aradaki boşluğu doldurmak gibi iyi alışkanlıkları vardır. İlkel bile olsa, değişken adlandırmada bazı alışkanlıklara sahiptir... İyi programcıların döngü indekslerinde kısa değişken isimleri kullanmak gibi bir meyilleri vardır. Eğer indekse GecerliSayfaPozisyonuDonguSayaci diye isimlendirmişlerse, hayatlarında çok fazla kod yazmadıklarına emin olabilirsiniz. Ara sıra, C programcılarının if (0==strlen(x)) seklinde yazdıklarını, sabiti =='in soluna koyduklarını görürsünüz. Bu gerçekten iyiye işarettir. Bu = ile == 'i bir çok defa karıştırmaktan dolayı canlarının yandığını ve kendilerini bu tuzaktan kurtarmak için böyle bir alışkanlık edindiklerini gösterir.
İyi programcılar yazmadan önce bir plan yaparlar, özellikle işin içine işaretçiler girdiğinde. Örneğin, bir bağlı listeyi ters çevirmelerini istediğinizde, iyi adaylar her zaman kenarda küçük bir çizim yaparlar, tüm işaretçileri ve gösterdikleri yeri çizerler. Bunu yapmak zorundadırlar. Bağlı listeyi ters çeviren kodu, küçük kutular ve oklar çizmeden yazmak imkansızdır. Kötü programcılarsa hemen kod yazmaya başlarlar.
Kaçınılmaz olarak, kodda hata bulursunuz. Öyleyse geldik 5. soruya: Bu kod sizi tatmin etti mi? "Tamam, hata nerde o zaman?" diye sormak isteyebilirsiniz. Önemli bir Cehennemden Gelen Açık Uçlu Soru. Tüm programcılar hata yapar, bunda bir yanlışlık yok, sadece bu hataları bulabilmeleri gerekir. Dizgi fonksiyonlarıyla çalışırken, yeni dizginin null ile bittiğini çoğu zaman unuturlar. Hemen her fonksiyonda, Off-By-One hatası yapabilirler. Bazen noktalı virgül koymayı unuturlar. Fonksiyonları 0 uzunluklu dizgiler için yanlış çalışabilir, veya malloc başarısız olursa Genel Koruma Hatası verebilir... Çok nadiren, ilk seferde hatası olmayan bir adaya denk gelebilirsiniz. Böyle durumda, problem daha eğlenceli hale gelir. "Kodda bir hata var." dediğinizde, kodlarını çok dikkatlice incelemelerini, ve kodlarının kusursuz olduğunu nazik bir yolla belirtip belirtmediklerini gözleyebilirsiniz... Genelde, devam etmeden önce adaya yanıtından memnun olup olmadığını sormak iyi bir fikirdir.

Bölüm 6: tasarım sorusu. Adaydan bir şeyler tasarlamasını isteyin. Jabe Blumenthal, Excel'in orijinal tasarımcısı, bir ev tasarlamalarını isterdi. Jabe'e göre, hemen beyaz tahtaya gidip ve bir kare cizen adaylara rastlamış. Bir kare! Bunlar acilen İşe Almayınlardandır. Tasarım sorularında, ne ararsınız?

İyi adaylar, sizden problem konusunda daha fazla bilgi almaya çalışırlar. Ev kimin için? ilke olarak, evin kim için olduğunu sormadan tasarıma atlayan birini işe almam. Çoğu zaman o kadar kızarım ki, yarıda keserek "Aslında, sormayı unuttunuz ama bu ev 14 metre uzunluğunda kör zürafa ailesi içindi." derim.
Çok zeki olmayan adaylar tasarımı yağlıboya resim yapmak zannederler: Boş bir tahta alırsın ve üzerine istediğini yaparsın. Zeki adaylar, tasarımın bir dizi değiş-tokuşlardan oluştuğunu bilirler. Müthiş bir tasarım sorusu: Cadde köşeleri için bir çöp tenekesi tasarlayın. Tüm ihtimalleri düşünün! Boşaltması kolay, ama çalınması imkansız olmalı; içine bir şeyler rahatça konabilmeli ama rüzgarlı havalarda içindekiler kolayca dışarı çıkamamalı; sağlam olmalı ama pahalı olmamalı; bazı şehirlerde, teröristlerin içine bomba yerleştirememesi için özel olarak tasarlanmalı.
Yaratıcı adaylar ilginç, bulunması öyle kolay olmayan cevaplarla sizi şaşırtırlar. En çok beğendiğim sorulardan biri de Kör İnsanlar İçin Baharat Rafı Tasarımıdır. Kaçınılmaz olarak, adaylar baharat şişelerinin üstünde bir yere Braille yazısı koyarlar ve 100 soru sorduktan sonra anlayacağınız üzere bu yazı genellikle kapağın üstünde olur. Adaylardan biri, baharatları çekmeceye koymanın daha iyi olacağını, çünkü parmak ucuyla yatay olarak Braille okumanın, dikey olarak okumaktan daha rahat olduğunu söyledi. (Deneyin!) Bu öylesine yaratıcıydı ki beni şaşırttı -- yapılan onlarca mülakatta, bu cevabı daha önce hiç duymamıştım. Bu, problemin sınırlarını aşan bir sıçrama oldu. Bu cevabın tek başına verdiği güçle, adayı işe aldım ve o Excel takımının en iyi program yöneticilerinden biri oldu.
İşin sonuna bakın. Bu İş Bitiricilikle ilgilidir. Bazen adaylar, bir ileri bir geri giderler, kesin bir karar veremezler, veya zor bir soru sormaktan kaçınırlar. Bazen de güç bir kararı cevapsız bırakırlar ve devam ederler. Bu iyi bir şey değildir. İyi adaylar, siz onları geri çekmeye çalışsanız bile, ileri gitmeye yönelik doğal bir eğilim gösterirler. Muhabbet dönüp dolaşıp aynı yere geliyorsa, aday genellikle "Tamam, bunun hakkında bütün gün konuşabiliriz, ama yapmamız gereken bir şeyler var, öyleyse X kararıyla devam edelim." derler. Bu gerçekten iyi bir işarettir.
Gelelim #7'ye, Meydan Okuma. Bu eğlencelidir. Mülakat boyunca, adayın mutlak doğru ve tartışılmaz bir şey bulması için uğraşırsınız. Sonra "bir dakika, bir dakika" deyip, iki dakika boyunca şeytanın avukatını oynarsınız. Haklı olduklarına emin olana kadar tartışın.

Zayıf adaylar pes ederler. İşe Almayın
Güçlü adaylar sizi ikna etmek için çözüm ararlar. Sizi mat etmek için tüm Dale Carnegie yöntemlerini kullanırlar. "Sizi yanlış anlamış olabilirim," derler. Ama mevzilerini korurlar. İşe Alın.
Kabul etmek gerekir ki, bir mülakatta, iki taraf da aynı güçte değildir. Siz daha güçlü bir konumda bulunduğunuz için adayın sizle tartışmaktan korkma riski vardır. FAKAT, iyi adaylar tartışmada ateşli olma eğilimindedirler, ve bir an için de olsa mülakatta olduklarını unuturlar, sizi ikna edebilmek için ellerinden geleni yaparlar. Bu tip insanlar işe almak istediklerinizdendir.

Son olarak, adaya sorusu olup olmadığını sorun. Bazıları, mülakat kitaplarındaki standart yöntemlerde anlatıldığı üzere, zekice bir soru sormalarını beklerler. Kişisel olarak, ne sorduklarına bakmam; o noktada, çoktan kararımı vermiş olurum. Güç olan, adaylar bir günde 5-6 kişiyle görüşmek zorundadırlar, ve 5-6 tane farklı, güzel soru sormak zordur, bu yüzden eğer soruları yoksa, problem değildir.

Her zaman ama her zaman, mülakatın sonundaki 5 dakikayı Fog Creek'i pazarlamak için kullanırım. İşe almayacak olsanız bile bu çok önemlidir. Gerçekten iyi bir aday bulacak kadar şanslıysanız, Fog Creek'e gelmesi için o noktada yapılabilecek herşeyi yapın. Kötü aday olsalar bile, şirketten iyi bir izlenimle ayrılması için, Fog Creek hakkında heyecan uyandırın. Şu şekilde düşünün: bu insanlar sadece potansiyel çalışan değil, aynı zamanda potansiyel müşteridirler. Bizim işe alma çabamız için birer satıcıdırlar; eğer Fog Creek'in çalışmak için iyi bir yer olduğunu düşünürlerse, arkadaşlarını da başvurmak için cesaretlendirirler.

Hıh, size sormaktan kaçınmamız gereken sorular hakkında örnek vereceğim sözümü şimdi hatırladım.

Her şeyden evvel, yasadışı sorulardan kaçının. Irk, din, cinsiyet, ulusal köken, yaş, askerlik yapabilme durumu, deneyim, cinsel tercih, veya fiziksel engel konularına ilişkin herşey yasadışıdır. Özgeçmişleri 1990 yılında orduda olduğunu yazıyorsa, mülakatı yumuşatmak için bile olsa, Körfez Savaşında olup olmadıklarını sormayın. Bu yasaya aykırıdır. Eğer özgeçmişleri Haifa'da Technion'da görev aldığını söylüyorsa, İsrailli olup olmadığını sormayın. Bu yasaya aykırıdır. Burda neyin yasal olmadığına dair oldukça iyi bir tartışma bulabilirsiniz. (Sitedeki diğer mülakat soruları çok saçma.)

Bir sonraki madde, ayrımcılığa dayanan, biz önem veriyormuşuz gibi görünen, ama aslında çok da önem vermediğimiz sorulardan kaçınmak. Sanırım, buna en iyi örnek birisine çocuğu olup olmadığını ya da evli olup olmadığını sormaktır.Bu, çocuklu insanların işlerine yeteri kadar zaman ayıramayacaklarını ya da gebelik izni alıp kaçacaklarını düşündüğümüz izlenimini uyandırır.

Son olarak, 6 eşit kibrit çöpünden birbirinin aynısı 4 tane eşkenar üçgen yapmak gibi muzip sorulardan kaçının. Bu bir "oha!" sorusudur, bu size "zeki/iş bitirici" olduğu konusunda herhangi bir bilgi sağlamaz.

Mülakat yapmak bilimden çok bir sanattır, ama eğer Zeki/İş Bitirici prensibini aklınızda tutarsanız iyi durumda sayılırsınız. Eğer fırsatınız olursa, iş arkadaşlarınıza en beğendikleri soruların ne olduğunu sorun, ve ne tür cevaplar aradıklarını öğrenin. Bu Redmond'da Building 16 kafeteryasında öğle yemeklerinin değişmez sohbet konularından biridir.

http://local.joelonsoftware.com:80/mediawiki/index.php/Mülakat_İçin_Gerilla_Rehberi dan alıntıdır.

Ferhat Kentel (10.04.2008) - Gazetem.net ten alıntıdır.

2008-04-13T10:03:00.001-07:00

Şiddetin oyununu bozmak
Geçen Şubat ayının sonları... Türk Silahlı Kuvvetleri'nin Kuzey Irak'a sınır ötesi operasyonu... Aynı sıralarda Akdeniz Üniversitesi'nde “Toplumsal barış ve uzlaşma” konulu bir panel... Cengiz Güleç bir psikiyatrist gözüyle, ben sosyolog gözüyle “nasıl olacak bu barış ve uzlaşma?” sorusuna cevap(lar) aramaya çalışıyoruz. Ben “Kurgular, kimlikler ve gündelik hayat” başlıklı sunuşumda aşağı yukarı şunları anlatıyorum: İktidar dilini belirleyen güçlü kurgular ve dayatılan egemen kimlik tanımlamaları gündelik hayatı esir alıyor, sömürgeleştiriyor. Hayatın içinde barış var, ancak o hayat üzerinde egemenlik kuran dil savaş mantığı içeriyor. Uysal bedenler yaratmaya çalışan iktidar dilinin bizzat kendisi çatışmacı. Çünkü kendi formatına, “teorisine” uymayan insanlık hallerini kendisine uydurmak için her türlü yolu mübah görüyor; uymayan durumları “felaket” olarak tanımlarken, aslında kendi teorisi bir “felaket” halini alıyor. Bu “felaket” karşısında, gündelik hayattaki her türlü yaratıcılığın yok edilmesine ve empoze edilen kimliklere karşı insanlar direnebilmek ve kendileri olarak kalabilmek için alternatif kimlikler -yani kurgular- inşa ediyorlar. İşte bu yeni kurgular egemen dil tarafından çatışma nedeni olarak kabul edilip, kendi çatışmacılığına -kutup arzusuna- meşru zemin yaratıyor. Kutuplaşmanın bu kısır döngüsünden çıkmak lazım. Yani, barış için tam da gündelik hayattaki potansiyele, “içiçeliklere” yani insanların “başkalarındaki varlıklarıyla” sahip oldukları öznelik hallerine dayanmak ve güvenmek; tekleştirici savaş diline karşı, kurguların altındaki mütevazı insanlık hallerini görünür kılmak, çoğulluğun dilini güçlendirmek gerekiyor...

O panelde bunları anlatıyorum ama bu çok önemli değil; burada anlatmak istediğim başka bir şey var...

Sunuşlardan sonra sorular geliyor... Vakitten tasarruf etmek, tansiyonu yüksek bu memleket meselesinde potansiyel gerilimlere yol açmamak için sorular yazılı olarak alınıyor... Onlarca soru; bana sorulanların çoğu Kürt meselesine ilişkin... Henüz bir ay sonraki Newroz'un kayıtlara düşmediği Kürt meselesine ilişkin... Ama bir soru var ki, diğerlerinin hepsini kuşatıyor; gerilimi engellemek adına soruları “yazılı” almanın yani insanları “konuşturmamanın” anlamını (ya da anlamsızlığını) ortaya koyuyor:

“Ben sorularımı, içerisine ses tonumu, mimiklerimi ve heyecanımı katarak sormak isterdim. Siz benim oturduğum koltukta bulunsaydınız, cümlenin sansürü karşısında ne yapardınız?”

Doğru dürüst cevap veremiyorum. Çünkü ne yapardım, tam olarak bilmiyorum... Herhalde konuşmaya çalışırdım, elimden geldiği kadar...

Ya da şu soru: “Şırnak'ta panzerle çocuğu eziyorlar. Bir Kürt genci olarak ne yapmam gerekiyor? Halkım asimilasyona uğruyor, kültürleri gelecekleri gasp ediliyor. Bir Kürt genci olarak ne yapmam gerekiyor?”

İsmini önce yazıp, sonra -neme lazım başına bir şey gelmesin diye- karalamış bu gencin ne yapması gerekir onu da tam olarak bilmiyorum. Daha doğrusu belki bir şeyler biliyorum ama “onun adına” bilemiyorum. Ben sahip olduğum akademik meşruiyete, yaşımın sağladığı korunağa dayanarak “konuşuyorum” ve bir “barış ve uzlaşma” dili üretmeye çalışıyorum... Ama o konuşamıyor... Ve konuştuğu zaman, tam olarak ne anlatacağını, benim “dilimin” onun için ne kadar anlamlı olduğunu bilemiyorum... O salondaki gençleri, o üniversitedeki gençleri, diğer birçok üniversitedeki gençleri duymam mümkün değil... Duymuyoruz, duyamıyoruz...

Panelden sonra yanıma geliyor bazıları. İçlerinde kalanları konuşmak istiyorlar. Ama biz “büyükbaşların” zamanı sıkışık... İki arada bir derede kalıyorum...

İçim daralıyor...

Ve bugün o iç daralması dört nala geri geliyor... O gün Akdeniz Üniversitesi'ndeki o konuşamayan gençler -konuşmamaya devam etmeleri için- saldırıya uğruyorlar... Siyah takım elbisesi ve içinde beslediği katilin nişanesi olarak alnındaki kara lekesiyle bir adam silahını boşaltıyor gençlerin üzerine... Başörtüsüyle girilemeyen üniversiteye silahıyla giren (silah, “siyasi sembol” olmadığı için) siyah takım elbiseli adam yalnız değil; çünkü onunla birlikte başkaları da satırlarıyla girmekte bir engelle karşılaşmamışlar...

Ankara Üniversitesi'ndeki Dil Tarih Coğrafya Fakültesi'nde olduğu gibi... İstanbul Üniversitesi Merkez Kampüs yemekhanesinde olduğu gibi... Ankara Üniversitesi Tandoğan Kampüsü'nde olduğu gibi...

Konuşmak isteyen genç insanların üzerine salınmış, polis korumasında “organize satırlı birlikler”... Öğrenci avına katılıyorlar...

Ne yapılabilir bu durumda? Bana “ne yapması gerektiğini” soran genç, çoğulluğun dilini nasıl hayata geçirecek? En güçlünün bir altındakini konuşturmamaya yemin ettiği bir siyasal atmosferde, hiç konuşmasına izin verilmeyen genç nasıl “çoğulluğun dili”ni sahiplenecek?

Adeta bir din gibi algıladıkları laikliği bir “yaşam tarzı” olarak topluma empoze eden, bu yüzden aslında “laikliğe aykırı” davranan odaklar bir siyasal partiyi susturmaya çalışırken çoğulluğun dili nasıl konuşacak?

Bu tür bir baskıya maruz kalan bir siyasal parti, Kürtlerin kendilerini anlatmak için oy verdikleri bir parti üzerindeki baskılara ortak olurken nasıl konuşacak bu dil?

Dinselleşmiş bir laiklik anlayışının mağduru olan bir hükümetin Başbakanı kendisine dertlerini anlatmaya gelmiş, Kürtçe talebini dile getirmiş bir sivil toplum kuruluşunun sözcüsünü “Ana dilde eğitim sadece azınlıklar içindir. Onlara da kurs açılır” diye terslerken; sözcü itiraz edince de “Yalan konuşuyorsun, sen dürüst değilsin” diye hakaret edip fırçalarken nasıl üretilecek bu çoğulluğun ve demokrasinin dili?

Askeriyle, yargısıyla, medyasıyla, partileriyle, sokak çeteleriyle fiziksel ya da sembolik şiddetin ve tehditlerin elden bırakılmadığı bu siyasal kültürde Akdeniz Üniversitesi'nin gençleri nasıl konuşacaklar?

Konuşamayacaklar; çünkü onların konuşmamaları ve savaşa girmeleri isteniyor. Çünkü bu memleketin bütün insanları savaşa sokulabildiği ölçüde en güçlü savaş ve yaptırım teknolojilerine sahip olanlar kazanacaklarını biliyorlar....

İşte bu yüzden, gücün ve şiddetin bu oyununu bozmak gerekiyor...

İşte bu yüzden, şimdilik tek çare gibi görünen yolu güçlendirmek gerekiyor... Yani o şiddetperverleri taklit etmemek, onların şiddetlerinin ellerinde patlamasını sağlamak yani toplumun, gündelik hayatın içinde, “başkalarındaki varlığımızı”, barışımızı inatla aramak gerekiyor...

10 Nisan 2008, Perşembe

Hadis

2008-04-13T09:53:00.001-07:00

Essalâtu vesselâmu aleyke Yâ Rasûlallâh...
Allah Rasulü Hazret-i Muhammed (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki :
Ensar (ra)'dan bazı kimseler, Resulullah (sav)'dan bir şeyler talep ettiler. Aleyhissalatu vesselam da istediklerini verdi. Sonra tekrar istediler, o yine istediklerini verdi. Sonra yine istediler, o isteklerini yine verdi. Yanında mevcut olan şey bitmişti; şöyle buyurdular: "Yanımda bir mal olsa, bunu sizden ayrı olarak (kendim için) biriktirecek değilim. Kim iffetli davranır (istemezse), Allah onu iffetli kılar.Kim istiğna gösterirse Allah da onu gani kılar. Kim sabırlı davranırsa Allah ona sabır verir. Hiç kimseye sabırdan daha hayırlı ve daha geniş bir ihsanda bulunulmamıştır." [Rezin rahimehullah şu ziyadede bulunmuştur: "İslam'a girip, yeterli miktarla rızıklandırılan ve verdiği bu miktara Allah'ın kanaat etmeyi nasip ettiği kimse kurtuluşa ermiştir."]

Buhari, Zekat 50, Rikak 20; Müslim, Zekat 124

Global Or Die: Is There A Future For Local Startups?

2008-03-14T13:36:00.000-07:00

When the commercial Internet emerged in the early nineties, the first startups were very local, addressing their local markets. Take search for example: we had search engines all across Europe using different technologies, different names and indexing local content in their local language.

None of them have survived; they were all acquired or killed first by companies like Yahoo, and then later by Google. It reminds me how fast an established leadership such as the one Yahoo had, can disappear in a record time. French or Germans were mostly looking at French or German sites and not so much outside. We had hundreds of auction sites like EBAY. How many are left now?

This is all over, startups have to think globally now, unless they want to just sell for cheap. Look at the Internet in Europe: how many world class Internet leaders there? We had Skype, it is now Ebay owned. We had the leading european travel site LastMinute.com, it is now owned by Sabre. I could go on and on - most european companies that could become world leaders are now American owned. This is sad but just a fact. Of course there are exceptions like the dating site Meetic that many tried to acquire and remains European, but there aren’t many like these.

Here is my advice to startups just starting to think about their product and target market:

1. Think global as you create the business

It is very difficult because our natural tendency is to think local, to eat lunch and dinner with people around where we live and think in our own language. I lived in Paris most of my life and I was naturally addressing the French market first. Moving yourself and your family to a very international city like London, NY or San Francisco helps

2. Move to Silicon Valley

Talking about a move, that is clearly the best environment in the world for a startup. It is where you can gather the best team and the best partners. It increases your chances to get big faster. The European video site Dailymotion was launched before YouTube, was not a copy cat, but YouTube became larger more quickly and was sold for over a billion to Google while Dailymotion still keeps raising funds.

3. Create an original product: new and different

Digg or Twitter have created new social relationships and even though they have hundreds of copycats, they will remain the originals. The best way to succeed is definitely an original and great product.

4. Do not create a copycat, unless your goal is only to get acquired

Do not do copycats, even if you are in a remote market and even if it is tempting, unless you are just here to create a company and sell it quickly to the leader, which is a business model that some entrepreneurs have become masters about. Why not partner with the mothership and launch them where you are instead of copying ? Innovate, do not copy, life is too short for that.

5. Try to raise funds from world-class VCs

They will help you become world-class, but if you are not based in Silicon Valley you have a lower chance that they invest in your company. If you go for local VCs, always take the most international ones.

6. Hire people from all nationalities as much as possible

Americans hire Americans. French hire French. Spanish tend to hire Spanish people. Even if it is easier, you should hire as much as possible a team with as many cultures and languages as possible. Cultural cross pollination is a wonderful way to stoke creativity.

7. Register your domain names in the key countries you are interested in (and the large ones you are not interested in)

A common mistake made by most startups. Very difficult given how rare good domain names have become but you would absolutely try.

8. Protect your brand Worldwide

do not wait to sort out trademark in the key regions

9. Make a site that is language ready day one, even if you launch in English

More non-English content is posted every day on the web than in English. It is ok if you localize when you have built the product, but at least make it very easy to do by separating the language text files of the interface. Obvious? Yes. Do not forget that many languages have words much longer than english words and they tend to break the interface, take Finnish or German and you will see what I mean.

10. gather an international community since day 1

International starts the first day you launch the company. Having members from all around the World will give you different perspective and different uses of your own product. We have not even launched Seesmic yet but we have users from more than 20 countries who came and used it. We learnt each time.

11. Talk to the most active members of the community to help you understand their market and become evangelists there

these active members can be very powerful evangelists in the different countries, they can also help you get introductions to potential partners

12. Create an application that lets your community translate the site by themselves

the way Facebook translated its site in many languages using an application where members could do inline translation and then vote when there was a discussion on the best term to use. This was a brilliant way to come back with high quality and fast translation. It also helps you have languages you would have not even thought of launching. Do not forget what it takes to maintain them though.

13. Languages are not the same in all the countries they are spoken

French in France is different than French in Quebec so is Spanish different in Mexico and in Madrid. Words may not even be understood the same. email for example is “email” in French (it’s just as often the english word) and “courriel” in French canadian. Use “courriel” or “pourriel” (for spam) in France and some people will laugh at you. Same for “chat” which is “clavardage” in quebecois and just “chat” in France…

14. Do not think that Europe is the U.K.

Most US companies launch from the U.K. thinking they are launching in Europe. There are more than 20 languages in Europe, and the cultural differences between a Danish, an Italian and a Portuguese are huge. Succeeding in the U.K. does not mean you will succeed in the Netherlands.

15. Manage costs properly

Going international by creating your own office or dealing with a partner is expensive. Think about incorporating the company in a country you do not know, respecting social and work local laws, accounting, reporting… In some countries work is not flexible, if you had to close the office and fire your team it could cost you up to a year of payroll…

16. Never do a 50/50 deal with anyone

The famous “golden share” is very important. If you do 50/50 deal nobody has control and it leads to a mess most of the time. The best is of course to be in control of your own business.

17. Do key partnerships with large local players

A great way to go international is what LinkedIn has just done in France by partnering with the largest human resource organization, APEC. APEC’s established position on the market will guarantee LinkedIn initial volume and branding.

18. Never trust that if the partner is large your service will be a success

Partnering the the largest ISP or portal in a Country does not mean they will heavily promote you. You are likely to end up as the service #867 promoted on a page nobody watches. They would never do that to you? I experienced this many times… You would better partner with a small site in your space which will really feature your service than a large one where it will be lost like in a Christmas tree.

19. Create an international reseller program

Sharing a nice % of the business with your partners or resellers is a good way to get them motivated. Web hosting companies have been good at establishing worldwide presence by offering reseller programs, partner conferences, joint marketing, etc.

20. Kill your local copycats

Despite all your efforts, you will have copycats in many markets if your product is successful. Try to kill them first, if you are the leader you should have more traction and means

21. Buy your local copycats if you can’t kill them

Can’t kill them Buy the best ones to grow, if they are copycats they do not have that many exits possible, most of the time they were created for you to buy them. Think about making sure the team will stay in place and not only the founders…

22. Be very pragmatic

In some markets it could be a joint venture, in others it could be a partnership with a large player, and other places just creating your own team works

23. Do not apply any of this to Asia

I do not know the Asian market enough to judge what is happening there but it seems that most large US sites that launched in China pulled back or were not successful. The Japanese market has its own leaders, but I wont’ risk an opinion on an area I do not know enough, I would just be very cautious there.

24. Do not apply any of this to Russia

Everybody forgets the Russian Internet market, it is huge and growing fast, the leaders there are local and operated by russians. They even buy American startups - LiveJournal was bought from Six Apart by Sup.

25. This advice only applies to Internet startups

My experience extends only to Internet startups. Other young companies may find that much of this advice does not apply to them.

Kaynak : http://www.techcrunch.com/2008/03/13/global-or-die-is-there-a-future-for-local-startups/

Çinli Filozof Chang Ying Yue'dan

2008-03-13T06:21:00.000-07:00

Her kim gün boyunca arı kadar aktif, bir boğa kadar güçlü, bir at kadar çalışkan olduğu halde, akşam olunca bir köpek kadar bitkin eve dönüyorsa; bir veterinere görünmelidir. Çünkü eşek olması, kuvvetle muhtemeldir.

How to save money running a startup (17 really good tips)

2008-03-08T13:38:00.000-08:00

How to save money running a startup (17 really good tips)

[ UPDATE: This post caused some big debate over at TechCrunch. I respond here with the blog post titled "can you work at a startup and have a life?" I updated #11 to make my point a little less harsh, more true to my true feelings ]

The HowTo team at Mahalo has been an amazing surprise effort. We didn't plan on making howto articles, but when we built various how to search pages we realized that many howto articles were, well, lacking. So, we started building select ones where we thought we could help. This one on how to save money is very good.

I've got a bunch of tips on how to do this for business. Among them:

Buy Macintosh computers, save money on an IT department

Buy second monitors for everyone, they will save at least 30 minutes a day, which is 100 hours a year... which is at least $2,000 a year.... which is $6,000 over three years. A second monitor cost $300-500 depending on which one you get. That means you're getting 10-20x return on your investment... and you've got a happy team member.

Buy everyone lunch four days a week and establish a no-meetings policy. Going out for food or ording in takes at least 20-60 minutes more than walking up to the buffet and eating. If you do meetings over lunch you also save that time. So, 30 minutes a day across say four days a week is two hours a week... which is 100 hours a year. You get the idea.

Buy cheap tables and expensive chairs. Tables are a complete rip off. We buy stainless steel restaurant tables that are $100 and $600 Areon chairs. Total cost per workstation? $700. Compare that to buying a $500-$1,500 cube/designer workstation. The chair is the only thing that matters... invest in it.

Don't buy a phone system. No one will use it. No one at Mahalo has a desk phone except the admin folks. Everyone else is on IRC, chat, and their cell phone. Everyone has a cell phone, folks would rather get calls on it, and 99% of communication is NOT on the phone. Savings? At least $500 a year per person... 50 people over three years? $75-100k

Rent out your extra space. Many folks have extra space in their office. If you rent 5-10 desks for $500 each you can cut your burn $2,500 to $5,000 a month, or $30-60,000 a year. That's big money.

Outsource accounting and HR---such a no brainer.

Don't buy everyone Microsoft Office--it's too much money. Put Office on three or four common computers and use Google Docs.

Use Google hosted email. $50 or free per user.... how can you beat that?!?! Why screw with an exchange server!?!?

Buy your hardest working folks computers for home. If you have folks who are willing to work an extra hour a day a week you should get them a computer for home. Once you get to three hours of work a week from home you're at 150 hours a year and that's a no brainer. Invest in equipment *if* the person is a workaholic.

Fire people who ~~are not workaholics.~~ don't love their work... come on folks, this is startup life, ~~it's not a game~~. don't work at a startup if you're not into it--go work at the post office or stabucks if you're not into it ~~you want balance in your life. For realz.~~

Get an expensive, automatic espresso machine at the office. Going to starbucks twice a day cost $4 each time, but more importantly it costs 20 minutes. Buy a $3-5,000 Jura industrial, get the good beans, and supply the coffee room with soy, low fat, etc. 50 people making one trip a day is 20 hours of wasted time for the company, and $150 in coffee costs for the employees. Makes no sense.

Stock the fridge with sodas---same drill as above.

Allow folks to work off hours. Commuting sucks and is a waste of time for everyone. Let folks start at 6am or 11am and you'll cut their commute in half (at least in LA).

Go to each of your vendors every 6-9 months and ask for 10-30% off. If half of them say yes you'll save 5-15% on fixed costs. People will give you a discount if they think they are going to lose the business.

Don't waste money on recruiters. Get inside of linkedin and Facebook and start looking for people--it works better anyway.

Really think about if you need that $15,000 a month PR firm. Perhaps you can get a PR consultant to work on 2-3 projects a year for $10-15k each and save 75%. More PR firms are wasted half the year while you build up your product anyway.

{I'm going to add a couple more of mine as I remember them }

Outsource to middle America: There are tons of brilliant people living between San Francisco, Los Angeles, and New York who don't live in a $4,000 one bedroom apartment and pay $8 to dry clean a shirt--hire them!

Anyone else have startup money saving tips? I will post them below as they come in...

Peter Rojas of RCRDLBL: You probably don't need to rent an office, at least not at first. It's really easy to collaborate online, and unless you have a really compelling reason for everyone being in the same place at the same time, you should save your money for as long as you can get away with it. Plus it'll force you to hire people who don't need to be micromanaged.

Pat Phelan gives a ton of advice including: a) No company cars, b) put your HQ in the burbs to save 50% on rent, c) Blog instead of hiring a PR firm, d) let one person book flights since it's an art, e) keep conference calls to a minimum (amen to that!).

Mar 7th 2008 1:53PM
Permalink
Email this
Linking Blogs
Comments [91]

Reader Comments

(Page 1 of 5)

1. In my experience cutting corners on human assets loses more in cultural capital than it saves on actual costs.

'Always be splurging' or at least give the appearance thereof when it comes to people you have hand-selected to share your wonderful journey on.

Your biggest saving will always come from servers, software, bandwidth, and energy.

1. Never buy new servers from a Top3 vendor. Refurbish fire sale hardware from imploding startups or roll your own to spec. Newegg is your friend.

2. Always use open source and free software when its feasible. Leverage your dev talent in growing homebrew solutions for CRM and infrastructure. Look for third party alternatives to the money pit of enterprise solutions packages.

3. Instead of buying dedicated bandwith you don't need 24/7, buy redundant pipes from multiple vendors, then consildate using a load balancing router bought at a fire sale. Then supplement with burstable cache provider for those critical moments. Also S3, etc.

4. Be a total power conservation nazi at every juncture of your endeavor. Hibernate machines after 5min of non use. Flourescent bulbs. Recycle waste heat. Telecommute. Seeing your energy bill drop even 10% is like winning the lottery.

Posted at 2:40PM on Mar 7th 2008 by djibouti

2. What is your opinion of outsourcing development?

Posted at 2:44PM on Mar 7th 2008 by Sean Ammirati

3. Jason, maybe the best post you've written that I've read. Coming from a true entrepreneur who sees the REAL world.

I especially love #11. Spot on!

Posted at 2:46PM on Mar 7th 2008 by Kenneth Holland

4. Doesn't it strike you as ridiculous that people still need to be told these things.?

Posted at 2:50PM on Mar 7th 2008 by kerry morrison

5. Your point about Microsoft office is great. I would add to that by saying you can do this with a lot of big ticket software. Then you can setup up Remote access to those computers. That way everyone has their own login/remote desktop on those machines - so they have their own settings... and they do not have to get up from their work place.

Posted at 2:52PM on Mar 7th 2008 by Matthew R. Miller

6. "Outsource to the sweet spot middle America" - did I hear it from you before? :-)

Posted at 2:53PM on Mar 7th 2008 by Subhankar Ray

7. Excellent post, Jason. I especially liked the tip about giving staff excellent chairs.

Posted at 3:02PM on Mar 7th 2008 by Siamak

8. We have one phone that's shared amongst 20 or so people. It's used maybe 5 times a day. Imagine the waste of putting one on every desk...

Posted at 3:14PM on Mar 7th 2008 by Nathan B

9. Great set of tips, Jason. What employee wouldn't love working for a place like that? (particularly 11 and 12 - gotta have caffeine) I know I would.

Posted at 3:31PM on Mar 7th 2008 by Joey

10. This is small but the numbers are so striking I gotta point it out:

Don't buy whiteboards at an office store. Just buy white "wallboard" at home depot. Its a little bit less easy to clean off, but a 4'x8' wallboard is about $8. A comparable offical "whiteboard" is $400. Multiply that by all your conference rooms...

Legal fees are highly negotiable. So is their payment plans. Just cause people have a nice office and wear suits doesn't mean they don't haggle as much as hack limo drivers.

If you MUST get a phone system, consider the following:
- Centrex. Its cheap and it works with normal phones
- Second hand. You can buy a whole generation-or-two ago phone system (phones and all) for $100. Some nerd in your office will think this is a fun sunday project to set up.

Get a Seamlessweb account for your whole office and make dinner free if you stay after 8. People leave cause they are hungry, you get AT LEAST another hour/half hour where they are groovin' waiting for the food to come.

You can get really nice furniture from companies that are expanding to larger offices and don't want to deal with moving or are doing big redesigns and want everything to match. The best companies for this are the image-conscious ones: design studios, marketing firms, ad agencies, architects.

On basic internet connectivity, get two totally different systems. Rather than getting some ridiculously overpriced T1 with a useless SLA or "business class DSL", get whatever the cheapest cable you can get is and the cheapest DSL you can get is (or directv satellite if you can't get both of those.) hook it up with one of those auto-failover boxes. The additional internet service will be $100. Think about the savings in lost productivity from periodic cable company power outages. INSANE. And so, so much cheaper than high-end data service and more reliable.

A good follow-up post would be where NOT to cut, what's worth spending on (engineering staff, hosting, etc.)

Posted at 3:33PM on Mar 7th 2008 by Never Mind That

11. How about hiring an IT guy with a warez connection. I worked at a startup where most of the software was warez. Saved a lot of early capital (Photoshop aint cheap). The only downfall was when the company was going to be acquired, all those licenses had to be paid for.

Posted at 3:37PM on Mar 7th 2008 by magnusdopus

12. If your employees aren't worried about their desks you could even skip the kitchen tables and go straight for the plastic fold-up tables from Costco. It would be economical and would free up space in a second for reorganization of the office.
Imagine folding up the tables and using the floor to have yoda classes with Veronica....
We also all know how much Jason loves Costco!

Posted at 3:50PM on Mar 7th 2008 by Oliver Baddeley

13. "Get an expensive, automatic espresso machine at the office."

Even though I do like Jura machines and have one myself, I don't completely agree with 20 minutes for someone to go and get a cup of coffee close by to be such a waste... you need breaks between your work. People can't be productive all the time sitting at the desk... they need to get up and go for a walk every so often - unless they are superhuman :)

Posted at 3:58PM on Mar 7th 2008 by Lukas

14. Lots of good ones there Jason!
How about:

*Zoho
*Open Office
*iChat/Skype for video conferencing
*None traditional office space

Posted at 4:01PM on Mar 7th 2008 by ET

15. If you're just starting out, don't bother hiring an image consultant or graphic design firm. Just go onto one of the many photoshop forums and start a competition to design your corporate logo with a few hundred dollars to the winner. You'll end up with alot of varied designs and you can hire the winner to do the rest of your graphics on a per job basis.

Posted at 4:06PM on Mar 7th 2008 by Adam Cains

16. Given the ribbing you are taking on TechCrunch and elsewhere, you might want to rethink #17.

Or at least have someone with some common sense preview your blog posts before you hit "publish".

Posted at 4:19PM on Mar 7th 2008 by Deano

17. I agree with some of your points, like the second one. But in general, I think, they are horrible! You deal with humans not horses. When people go out of the office to take a cup of coffee from Starbucks, they actually refresh their mind, get air and get relaxed. This is not Newton mechanics, this is psychology. Humans are advanced machines and can't be controlled with such linear equations.

Posted at 4:46PM on Mar 7th 2008 by Emre Sokullu

18. Best post you have written in a while! I would never know this stuff without a post like this.

Posted at 4:58PM on Mar 7th 2008 by Bruce Prokopets

Başörtüsü ve özgürlük ya da topluma bakmak... (Ferhat Kentel - Kaynak:gazetem.net)

2008-02-16T01:21:00.000-08:00

Başörtüsü ve özgürlük ya da topluma bakmak...

Üniversitelerde kılık kıyafet özgürlüğüne ilişkin olarak Anayasa'da yapılmaya çalışılan değişikliklerle bağlantılı olarak, son günlerde akademik dünyadan çıkan dört tane bildiri saydım. Bunlardan birincisi benim de 'tereddüt' etmeden imzaladığım oldukça basit bir bildiriydi. Bildirinin talebi esas itibariyle “hiçbir din, inanç, düşünce, ırk, grup ve cinsiyet ayrımı yapılmaksızın, kılık-kıyafet serbestliğinin bütün öğrencilere tanınması”ydı. Ve imzacılar “üniversitelerin düşünce, ifade, din ve inanç özgürlükleri ile eğitim ve öğretim gibi en temel insan hakları karşısında yasakçı değil özgürlükçü bir tavır alması” ve “özgürlüklerle ve bilim üretimiyle anılan” kurumlar olması gerektiğini dile getiriyorlardı...

İkinci bildiri, “Üniversite Konseyleri Derneği”nin öncülüğünde başlatılan ve “Gericiliğe İzin Vermeyelim!” başlığıyla tavrını oldukça 'net' koyan bir bildiriydi. Savaşkan ve öfke dolu kelimelerini esirgemeyen bu bildiride “gerici ve liberallerin 'türbana özgürlük' ittifakının Türkiye üniversitelerinin yüz karası” olduğu; “türbanın, AKP gericiliği ve piyasacılığının ABD emperyalizmiyle ortaklaşa Türkiye’yi İslam cumhuriyetine dönüştürme” niyetini örttüğü ileri sürülüyor ve imzacılar “türbanın aklın ve kadının esareti olduğunu, gericiliğin hakim kılındığı yerde bilim yapılamayacağını”, dolayısıyla “üniversitede türbana izin vermeyeceklerini” ve “ülkemizi ve üniversitemizi gericiliğe teslim etmeyeceklerini” ilan ediyorlardı. Bu ifadeler bende en ufak bir 'tereddüt' uyandırmadı, imzalamadım...

Analiz gibi görünen fakat daha çok 'hezeyan' halindeki retoriği, özgürlükler konusundaki faşizan tavrı karşısında en basit ifadesiyle 'insaf' dedirten, insanda tartışma arzusu bırakmayan, yıllardır bu memleketin duyduğu ezber türüyle akrabalığı nedeniyle sıkıntı ve bıkkınlık uyandıran bu bildiriyi ciddiye almamak mümkün... Ama bu bildiriye sinmiş olan zihniyet bir 'savaş' istiyor... Bu zihniyet altındakilerin, herşeyi kendilerinin bildiklerini düşündükleri için, 'türban' diye adlandırmaya devam ettikleri başörtüsüne karşı neden savaş açtıklarını, toplumda neden kutuplaşmadan beslendiklerini -sabırla- tartışmak gerekiyor. Bu bildiri anlaşılacağı üzere, şimdiye kadar pek bir kutsal kabul edilen Türk usülü kamusal alanımızın ideolojik kurgusuyla gayet uyumlu bir ruha sahip. “Özgürlük mözgürlük dinlemem, türbanı da almam içeri” diyen, 'kozmik ilişkileri' ve 'herkesin göremediği felaketleri önceden görebilen' bu zihniyetin giderek belirginleşen bir 'dinsel' özelliği var. Bu dinselliğin taşıyıcı havarilerden biri de, hatırlanacağı üzere, YÖK bağlamında adı sıkça söz konusu edilen Profesör Celal Şengör... Uluslararası arenada başarıdan başarıya koşan bu profesör, jeoloji vasıtasıyla bilime duyduğu katışıksız 'inancı' toplumsal meselelere de taşımak konusunda oldukça başarılı bir zat. Örneğin, bir mühendis olarak depremler konusunda donanmış olduğu 'erken uyarı' sistemleri ve öngörme kabiliyeti sayesinde, yeni YÖK başkanının atanmasından sonra, “YÖK tarihinde üçüncü ve ulusumuz için ölümcül derecede tehlikeli olabilecek bir dönemin başladığını” ilan ediyordu.

O, “yüce varlık” olan bilimin havarisi yani bir üniversite hocası olarak cüppesiyle çok önemli birisi... Şu satırları okuyun ve ibret alın: “Cübbelerimize leke sürdürtmeyelim, çünkü bizim cübbelerimiz insanın aczini haykıran ruhban cübbelerine asla benzemez! Bizim cübbelerimiz insanın yüceliğini, insan aklının büyüklüğünü ve insan onurunu temsil eden haysiyet bayraklarıdır. Onları aman kimseye kirlettirmeyelim. Bilim insanlık tarihinin sürekli gelişen ve gerçekten uluslararası olan tek varlığıdır. Bizler o en yüce varlığı yaratan ve taşıyanlarız. Tüm insanlık hemen her olumlu varlığını bizlere borçludur. Bunun bilincinde olalım ve akla karşı suç işlememizi isteyebileceklere, konum ve güçleri ne olursa olsun, asla boyun eğmeyelim. Unutmayınız ki, hiçbir mevki ve hiçbir iktidar üniversite kadar haklı ve güçlü olamaz.” (Bilim Teknik, 21.12.2007)

Yani generallerle telefonda konuşurken bile “hazırol”a ve “rahat”a kolaylıkla geçen, “Ordu gayet tabii ki darbe yapabilir. Niye yapmasın? Ordunun görevi memleketi korumaktır...” diyen ve 'akıl-bilim' derken, üzerine 'cüppe örtülmüş akıl'dan bahsettiğini gayet güzel anlatan bu zat, Türk modernleşmesinin nasıl kendisini kutsallaştırdığının ve dinselleştirdiğinin 'bilimsel' cephedeki güzel bir nümunesi olarak karşımıza çıkıyor. Üniversiteleri sadece belirli kıyafetlerin giyilebileceği, başka kıyafetlerin giyilemeyeceği, 'akla karşı günahların işlenemeyeceği tapınaklar' olarak kabul eden bu zihniyetin türevlerini başka yerlerde de görmek mümkün. Örneğin başörtüsünü protesto etmek üzere, Anıt Kabir'e şikayete giden, mekanı tavaf eden gruplar arasında -televizyonlarda gördüğümüz üzere- kimi insanlar Atatürk'ün kabrine ellerini sürüp, dudaklarına götürerek dinsel ritüelleri de tamamlıyorlar.... Havariler ve müminler 'bütün' oluyorlar.

Kısaca ikinci bildiri çok sıkıcı ama bilim, çağdaşlık ve akıl adına konuşmasına rağmen, taşıdığı zihniyetin bir 'din' olarak açığa çıkmasını kolaylaştırıyor. Yani toplumun şeffaflaşması, herşeyin yerli yerine oturması için, bu dinselliğin arkasında bir sınıfsal iktidarın saklandığının anlaşılması için oldukça faydalı işaretlerden biri olarak belirginleşiyor... Köylü ya da işçi olarak kaldığı sürece sorun olmayan başörtülü insanların modern hayata dahil olarak, kentlileşerek, burjuvalaşarak, modernliğin tapınaklarına girerek sergiledikleri yükseliş karşısında, şimdilerde sol jargondan beslenerek mangalda kül bırakmayan seçkinlerin, sınıfsal tepkilerini ve tahammülsüzlüklerini 'kitlelerin afyonu haline getirdikleri bir çağdaşlık dini' içinde sakladıkları açığa çıkıyor.

Ancak öte yandan birbirleriyle benzer içeriklere sahip olan ve izleyebildiğim kadarıyla benzer kişiler tarafından imzalanan diğer iki bildiri oldukça sorunlu bir 'üçüncü yol'a referans veriyor. Bunlardan birincisi daha yumuşak bir üsluba sahip; AKP'nin yöntemini sorgulayıp, “toplumsal bir uzlaşma ve diyalog yaratacak üçüncü bir yaklaşım” taşıdığını savunuyor. Diğeri ise “Özgürlüklerimizden de laiklikten de taviz vermeyeceğiz!” başlığını taşıyor. Başlangıçta “Üniversitelerde öğrencilerin kılık kıyafetlerinden dolayı ayrımcılığa ve baskıya maruz kalmadan eğitimlerini sürdürme hakkını savunduklarını” belirttikten sonra, “Bununla beraber...” diye devam ediyor ve “bu sorunun tek başına ve hukuku zorlayan yöntemlerle gündeme getirilmesinin, ülkemizde giderek yükselmekte olan muhafazakarlaşma eğilimini ve kutuplaşmayı pekiştirmesinden kaygı duyulduğu” ifade ediliyor. Daha sonra ise, kılık kıyafet özgürlüğünün “toplumun farklı kesimlerinin özgürlük taleplerini kapsayan bir genel demokratikleşme programı içinde ele alınması” gerektiği vurgulanıyor. “Ötekilerin” talepleri yani “301. maddenin derhal kaldırılması, din derslerinin zorunlu olmaktan çıkarılması, akademik özgürlüklerin güvence altına alınması, Kürt, Alevi ve gayrimüslim yurttaşların eşit hak istemlerinin karşılanması, emekçilerin sendikal ve sosyal haklarının genişletilmesi...” gibi talepler sıralanıyor.

Ben bu bildiriyi bir-iki günlük bir “tereddütten” sonra imzaladım. Bir yandan, öncelikle “ötekilerin özgürlüklerini” sürekli savunan birisi için asla vazgeçilemeyecek ve katılmamanın mümkün olmadığı talepler içeriyordu. Ancak öte yandan, “üniversitelerde” özgürlük isteyen ilk bildirinin karşısına, bu bildirinin “tüm toplumu” kapsayan bir özgürlükler talebiyle çıkmasında bir sorun yatıyordu. Birinci bildiri çok basitti; hiçbir koşul koymuyordu ve öğretim üyeleri, kendileri için belki de en önemli yaşam alanı olan üniversitelerde sadece özgürlük ve sadece bilimsellik kıstası istiyorlardı. İmza metninin sadece üniversite içinde sınırlı kalmasının anlamı da buradaydı. Yani bu insanlar, “işyerlerinde” yani “üniversite”de bilim yapmak için asgari koşullardan birinin yerine getirilmesini istiyorlardı. Oysa “hem özgürlük hem laiklik” talebinde bulunan bildiri için üniversiteye sıkışmanın da anlamı yoktu.

Bu bildirideki diğer bir sorun ise “bir” özgürlüğün (başörtü) başka özgürlüklerin (ötekilerin talepleri) karşısında engel ya da başka özgürlüklerin (ötekilerin talepleri) “bir” özgürlük (başörtü) için koşul olarak görülmesinde yatıyordu. Bu konuyu Etyen Mahçupyan son günlerde Taraf gazetesindeki yazılarında mükemmel bir netlikte dile getirdi: “... (herhangi bir özgürlüğü ancak tüm özgürlükler verildiğinde onaylayan liberaller ve sosyalistlerin) hiçbiri 'çağdaş' bir özgürlük söz konusu edilseydi “Başörtü serbest bırakılmadan asla” demeyecekti ve nitekim geçmişte de demediler. Dolayısıyla insan onların kafasında ve belki de ruhlarında bir özgürlükler hiyerarşisinin var olduğunu düşünüyor.”

İşte bu sorunlarına rağmen, ben bu bildiriyi imzaladım ama imzaları toplayanlara şu notları da ilettim: “ 'kılık kıyafet sorununun tek başına' gündeme getirilmesinin sorun olmadığını, yani kılık kıyafet sorununun çözülmesinin diğer sorunların çözülmesinin önünde engel olmadığını ve tabii ki diğer sorunların da acilen çözüme kavuşturulması gerektiğini; 'yükselmekte olan muhafazakarlaşma eğiliminin ve kutuplaşmanın' özellikle giderek itibar kaybeden otoriter modernleşmeci zihniyet için söz konusu olduğunu; 'din derslerinin zorunlu' olmaktan çıkarılmaması, ancak 'tarihi ve felsefesiyle çoğul bir din dersi'ne dönüştürülmesi gerektiğini düşünüyorum.”

Kendi kendime karşı bile savunmakta zorlanacağımı bildiğim bu bildiriyi imzaladım çünkü o bildiride savunmadığım bir yaklaşımdan belki de daha önemlisi, bu bildiri enflasyonunda demokrasi ve özgürlükler konusunda adım atmaya çalışan insanların birbirleriyle 'konuşmalarının' ve otoriter zihniyet altında, darbelerle mağdur olmuş bu toplumun bütün bireylerinin, farklı seslerinin 'yanyana' gelmelerinin şart olduğunu düşünüyorum.

Ben kendi çapımda bir 'diyalog girişimi' olarak görerek 'başka' bir bildiriye adım attım, ancak bir çok insan benimkilerine benzer sorunlar nedeniyle -haklı olarak- bu adımı atamadı; 'üçüncü yol' bulmaya çalışan bir bildiri sadece 'üçüncü bir kamp' olarak kaldı ve başörtü yasakçılığı konusunda hamasetçi ikinci bildirinin değirmenine su taşıdı. Halbuki çok basit bir şey vardı yapılacak; AKP'nin yöntemini beğenmedikleri için yeni bir bildiriyi kaleme alanlar, (üniversitede başörtülülere karşı olmadıklarını belirttiklerine göre) başörtüsüne özgürlük sağlayacak bir yasal değişiklikten sonra, hatta sonrasını da beklemeden, “Başörtüsüne özgürlük sağlandı. Çok memnun olduk. Şimdi de hemen diğer konulara geçelim ve demokrasimizin sınırlarını, özgürlüklerimizi genişletelim” çağrısı yapan bir bildiriyi pekala hazırayabilirlerdi.

Uzun lafın kısası, başörtü bütün bu bildirilere yansıdığı gibi, toplumu baştan aşağıya ciddi bir sınavdan geçiriyor; adeta bir turnsol kağıdı gibi... Başörtü herkesi sarsıyor; herkesin demokratlığının sınırları ortaya çıkıyor... Ve herkesi demokratlık konusunda daha ileri adım atmaya zorluyor.

Son olarak şu söylenebilir: üniversitelerin başörtülü öğrencilere ihtiyacı var. Modernleşme ve çağdaşlaşma teorisyenlerinin ya da cumhuriyet seçkinlerinin yaptığı gibi, (her ne kadar bugün kopya çektikleri modernite modelini taklit etmeye devam etseler ve ondan nefret etseler de, sadece dışarıdan teorik destek almak için değil, evrensel sitenin inşasına yerel katkıda bulunmak için başörtünün altındaki 'farklı' çoğulluğa bilimin ihtiyacı var... Hadi daha da iddialı konuşayım: Başörtü Türkiye'de özgürleştiği zaman, bu toplumun kendini anlama kapasitesi yükselecek.... O zaman Türkiye'nin aydınları 'tercüme' aydını olmaktan da kurtulacaklar....

Mesela geçen haftaki yazıma yankı veren “örtülü” bir okurun aşağıda anlattıklarını, çoğulluğunu, nasıl tek bir kalıba sokulamayacağını bir parça olsun anlayabilmek, toplumun kendisine farklı bir gözle bakma ve özgürleşme yolunda çok büyük bir adım olabilir... Tabii bunun için üniversitelerin koşulsuz, 'ama'sız özgür olması gerekir herşeyden önce...

Zelda'nın mektubu…

“Son yazınızda (“Kişiyi nasıl bilirsin? Kendin gibi...”) aslında ülkedeki hani birçok noktayı yıllarca kendi malları gibi kullanıp ve bu sayede ve bunun gibi birçok nokta sayesinde herşeye karar veren, uygulamaya koyan bir topluluk vardı; onlar şimdi işte sokaklara döküldüler, 'örtü' karşıtı eylemler ya da örtünün kamusal alandaki yasak olmasının devamı gibi düşünceleri üzerine seslerini duyurmaya çalışıyorlar. Tamam buraya kadar bence normal. Neden derseniz, tamam bir şeyleri savunabilirler ve benim için burası sorun değil; onlar faşizanca yaklaşabilirler onlar yasakçı olabilirler açıkçası bu insan için zarar olsa da ben onlara onların silahıyla vuruş yapmayacağım için (maalesef) normal diyorum.

Peki ben böyle düşünürken kimse bana ne istediğimi neden varolduğumu bu ülkede onlar ne tür haklara sahipse ya da kökleri neleri paylaşmışsa aynı noktadan geldiğimizi kabul ederler mi? Bakın özgürlük falan değil sadece ve sadece bu ülkede benim de bir birey olduğumu kabul ediyorlar mı? Hayır! Neden? Tahammül sınırlarını zorluyorum; mesela benim köklerim Zaza, ailem Zazaca konuşuyor (Türkçeyle beraber)... Bu zaten genel bir rahatsızlık... Daha da fenası geliyor, ben bir de örtülüyüm; alın bir sorun daha... İki nokta yüzünden benim başım en başında ezilmeliydi ki bu çatlak sesleri çıkarmıyayım. Ama olmadı ve ben gün geçtikçe rahatsız ettim. İşin en komik yanı ise rahatsız ettiğim noktalar da komik. Üniversite noktası en en (a)normalidir belki ama...

Mesela Nişantaşı'nda ünlü ayakkabıcılardan birinde çizme denerken, aşağılayıcı bir tavır takınmak, “o zaten sizin ayağınıza olmaz” gibi konuşmak, sonra İstanbul Modern'de gezerken “çağdaş Türk kadını” imajını gururla taşıdığını sananlar tarafından aşağılanıp ağlatılmak (kardeşim yaşadı bu durumu), sonra yemek yediğimiz bir mekanda tuhaf bakışlara maruz kalmak, sonra bazı ortamlarda “siz örtülüler” diyenler yanında “siz Kürtler” gibi cümlelere maruz kalmak, sonra otobüste yaşlı bir bayana yer verdiğinizde sizin verdiğiniz yere oturmaması, sırf ben örtülüyüm diye (bu teyze şık bir bayandı)... Ve tabi (afedersiniz ama) şu an zurnanın zırt dediği yer olan üniversite meselesinde de “okuyan aydın kızlarımız olsun” diye çabalayıp, kapının önüne gelince “olmaz sen aydın değilsin bu halle, aç başını” deyip beni sınırlara hapsetmek... Aydın olmanın fikirlere dayalı olduğunu sanırdım, herhalde ben yanılıyormuşum... Ya da onlar mı acaba? Bu uzayıp gider hem de çok... Hele Nişantaşı'nda bir Pazar sabahı Saray muhallebicisinde otururken etrafın bakışlarını unutamam... Açıkçası yıllardır bıraktım bunu, umurumda değil; ben de hallerine gülüyorum ama bu hareketler yeni gelen nesilde acıtıcı oluyor... Kardeşim zorlandı, bir müddet dışlanma psikolojisi yaşadı... Ve size soruyorum bu kadar yaptıkları karşılığında ben mi bir gün birilerinin özgürlüğünü kısıtlamaya yelteneceğim yoksa onlar mı yıllardır yelteniyorlar ve uyguluyorlar?

Yıllarca kimi zaman üstünkörü kimi zaman hasıraltı edilen birçok konu gibi bu mevzu da hayatımızda yer etti ve ilginçtir ki genel olan sosyal çevrede değil de, belli bir zümre tarafından sorun oldu, bu noktada zihnim hep tıkandı ve tıkanıyor. Umarım bütün tıkanıklıklar, cevaplanmakta zorlanan sorular açılır ve cevaplanır ve yürekler ferahlar. Ütopik dursa bile ummak da güzel, ne yapalım züğürt tesellisi olsun:)

Zelda”

14 Şubat 2008, Perşembe

Google, Facebook Battle For Computer Science Grads. Salaries Soar.

2008-01-31T06:18:00.000-08:00

Google and Facebook are fighting hard to hire this years crop of computer science graduates, we’ve heard, and ground zero is Stanford. Most of the class of 2008 already have job offers even though graduation is months away.

Last year, salaries of up to $70,000 were common for the best students. This year, Facebook is said to be offering $92,000, and Google has increased some offers to $95,000 to get their share of graduates. Students with a Masters degree in Computer Science are being offered as much as $130,000 for associate product manager jobs at Google.

Apparently the popular Facebook Applications class is getting a lot of attention from other startups, too. Slide and RockYou are both recruiting hard. One source says that RockYou is approaching students and telling them they aren’t hiring them, they’re “acquiring” their “companies” and will let them continue to work on their applications after graduation. That is, of course, some serious smoke blowing - any code they’ve been working on in the class is likely to be shelved by RockYou. Still, it’s a great way to recruit by making these students feel like they’re entering into some kind of an M&A transaction.

Something tells me the Pitzer students who’ve enrolled in the Learning From YouTube class aren’t getting the same types of offers.

If you are a CS student at Stanford or another top university, tell us what’s happening with recruiting.

BRAIN DUMPS SEARCH ENGINE IS READY

2008-01-04T23:36:00.000-08:00

http://exams.googletoad.com

Just write your exam number or general phrase
(70-227,642-642,cisco,oracle etc.) and hit the search button.

Choose your dump (actualtests,pass4sure) , click detail page and
click
download button.

If you have any request just fill the form on the site..

Enjoy..

ÖZLÜ SÖZ

2008-01-03T23:20:00.000-08:00

İnsanlar başaklara benzer, içleri boşken başları havadadır, doldukça eğilirler.

Loic Le Meur’s Ten Rules For Startup Success

2007-12-05T23:43:00.000-08:00

Share ideas to the maximum

By Chris Nuttall in San Francisco

Published: December 4 2007 20:52 | Last updated: December 4 2007 20:52

Loïc Le Meur has come up with 10 rules for anyone wanting to be successful in business, after he learned to break all of the accepted ones himself.

France’s best-known blogger has at times alienated his audience, offended his countrymen and given away company secrets in pursuit of his ambition to lead a global company.

He thinks he may finally achieve that with his move from Paris to San Francisco this summer, where Seesmic.com, his new start-up, is being built as much by its users as his small staff. Seesmic allows bloggers easily to commit their thoughts to video and begin conversations with one another on topics that the website will arrange into different channels.

It is the fifth business set up by the 35-year-old since he graduated from HEC business school in France 11 years ago. As well as launching companies, the extrovert entrepreneur has also been a business angel, blogged for the World Economic Forum, founded an internet conference and become an adviser to the French president, Nicolas Sarkozy.

But despite his success on the Continent, his move to the US is based on the belief that Silicon Valley is the destination for entrepreneurs wanting to launch an internet company with worldwide influence.

His first company was B2L, a web design agency that won clients such as Chanel and Peugeot in the late 1990s before he sold it to the BBDO advertising agency in 1999. Next came Rapid Site, a web hosting company he launched in 1997 that offered to host corporate sites at a tenth of the price being charged by France Telecom.

This is where he learnt what he regards as one of his most important entrepreneurial lessons. In 1999 France Telecom ran an advertisement for its web-hosting service picturing a Scottish castle – uncannily reminiscent of an earlier Rapid ad showing a Spanish castle. The pricing plan in the France Telecom ad was also virtually identical to Rapid’s.

“My first instinct was to sue them. The other option was to get them to lunch,” he says. He chose the latter course and, 15 days later, Rapid was part of France Telecom.

“I tell business school students you should respect your competitors. I always meet them, and if I’d criticised France Telecom, I would never have sold them the company.”

In 2004 he founded Ublog, one of Europe’s first blog-hosting companies. In less than a year he had linked up with Six Apart, a leading US service, becoming its European head until he quit in January this year.

“I was still not global. I was feeling I should not be a European branch, so I decided to move to San Francisco. In Europe, it’s much more difficult to have a global goal and a global vision because you struggle at first in your own market.”

He attributes this to the fact that the region has 22 languages and geography that complicates deal-making. In contrast, San Francisco is at the epicentre of deals, he says.

“The way you do partnerships here, everyone’s a block away or 20 minutes away in Palo Alto. If I need to set up a partnership with [micro-blogging service] Twitter, I call them, we have coffee, and two hours later the deal is done. If I were in France, there’s a nine-hour time difference and it’s like you don’t matter.”

In an effort to create such an ecosystem in Europe, in 2003 he launched the LeWeb conference, a gathering of about 50 bloggers, entrepreneurs and business angels. This year’s conference, to be held in Paris next week, will host 1,300 people from 40 countries.

He upset French sensibilities by insisting the conference is held in English, with no French translation. “If you don’t speak English, the internet’s official language, then this conference is not for you,” he says.

But he managed to create a blogging firestorm in 2006 when he allowed one person to break the language rule. Nicolas Sarkozy, now French president, came to the conference, gave a 15-minute speech in French and did not take questions. “This was my mistake. I acted too much on my own and rule number one of social software is that you involve other people,” says Mr Le Meur.

His engagement in politics had been growing for some time as he became frustrated at the lack of help for entrepreneurs in France. He began to meet politicians and persuaded Mr Sarkozy to record a podcast. “I broke all the [journalistic] rules – I said ‘tu’ to him, not [the more formal] ‘vous’, I gave him the gift of an iPod to show him what podcasting was. People said: ‘How can you do this?’”

Mr Sarkozy’s policies for making employment rules more flexible led Mr Le Meur to say on his blog that he would vote for him to become president. For the bloggers, this was another faux pas, but it prompted an invitation from Mr Sarkozy to join his campaign team. Mr Le Meur helped with his internet campaign, marshalling bloggers to back him and building Sarkozy Island in the virtual world of Second Life.

“The lesson on politics is that you must get involved, [politicians] rule our world and we need to talk to them and have them understand the way we talk is different,” he says.

Mr Le Meur began his blog at loiclemeur.com four years ago. He has also extended it into video with Loïc.tv, where his professionally produced pieces reveal a consummate performer able to deliver his messages with humour.

Mr Le Meur is uploading a day-by-day video diary of Seesmic’s development, inviting viewers to contribute ideas, vote on staff hiring decisions, choose a logo for the company or even come and work for it. Early users of Seesmic, still in its testing phase, are asked to vote on what new features should be included.

He has won the support of influential bloggers such as Michael Arrington of Techcrunch and Robert Scoble by including them at an early stage. “I have applied my own rules here, which are share ideas to the maximum possible and then involve the actors like Arrington and Scoble in the conversation.

“I love the spirit here. By default, it is ‘How can I help?’ and you have the trust of a person. In Europe, by default, you have zero trust. That is the big difference.”

Loïc Le Meur has come up with 10 rules for success in business while writing his entrepreneurship blog:

● Don’t wait for a revolutionary idea. It will never happen. Just focus on a simple, exciting, empty space and execute as fast as possible

● Share your idea. The more you share, the more you get advice and the more you learn. Meet and talk to your competitors.

● Build a community. Use blogging and social software to make sure people hear about you.

● Listen to your community. Answer questions and build your product with their feedback.

● Gather a great team. Select those with very different skills from you. Look for people who are better than you.

● Be the first to recognise a problem. Everyone makes mistakes. Address the issue in public, learn about and correct it.

● Don’t spend time on market research. Launch test versions as early as possible. Keep improving the product in the open.

● Don’t obsess over spreadsheet business plans. They are not going to turn out as you predict, in any case.

● Don’t plan a big marketing effort. It’s much more important and powerful that your community loves the product.

● Don’t focus on getting rich. Focus on your users. Money is a consequence of success, not a goal.

HADİS

2007-12-05T02:48:00.000-08:00

İlim İslam'ın hayatıdır, imanın direğidir. İlim öğrenen kimsenin mükafatını, Allah tam tamına verir. Bir kimse öğrenir ve öğrendikleri ile amel ederse, Allah bilmediklerini de öğretir.

Muhtarü'l-Ehadis, 1.100: 786

CAHİLLİK

2007-11-29T08:08:00.001-08:00

* Basma cahilin izine, gitme şeytanın sözüne Ruhsati
* Bilgisiz bir kimse, savaş davuluna benzer, sesi çok, içi boştur. Sadi
* Bilgisizlik kolay ve rahat elde edildiği için çoğunluk bilgisizdir. La Bruyere
* Boş kap, dolu fıçıdan çok ses çıkarır. John Lyly
* Büyük cinayetler ancak büyük cahiller tarafından işlenmiştir. Voltaire
* Cahil ile sohbet etmek güçtür bilene, Çünkü cahil ne gelirse söyler diline. La Edri
* Cahil ile sakın latife etme. Dili zehirli olduğundan gönlünü yaralar. Hz.Ali r.a.
* Cahil insan kendi kendinin bile düşmanıdır; başkasına dost olması nasıl beklenir. Sokrates
* Cahil kimsenin yanında kitap gibi sessiz ol. Mevlana
* Cahil kral taç giydirilmiş eşektir. İngiliz Atasözü
* Cahil sual sormaz. Benjamin Disraeli
* Cehalet, dertlerimiz için tesirsiz bir ilaçtır. Seneca
* Cehalet insanın isteyerek talihsizliğe talip olmasıdır. G.İpsen
* Cehalet öyle binektir ki, üzerine binen zelil olur, arkadaşlık yapan yolunu kaybeder. Hz.Osman r.a.
* Hareket halindeki cehaletten daha korkunç hiçbir güç yoktur. Bernard Shaw
* İnsanın cahil olduğunu bilmesi, ilme atılmış ilk adımdır. Benjamin Franklin
* İnsanların en cahili, ahiretini başkasının dünyası için satandır. Hz.Ömer r.a.
* Öğrenmek pahalıdır ama cehalet ondan da pahalıdır. Henry Clausen

HADİS

2007-11-22T05:29:00.001-08:00

Essalâtu vesselâmu aleyke Yâ Rasûlallâh...
Allah Rasulü Hazret-i Muhammed (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki :
Mümin kişinin durumu ne kadar şaşırtıcıdır! Zira her işi onun için bir hayırdır. Bu durum, sadece mümine hastır, başkasına değil: Ona memnun olacağı bir şey gelse şükreder, bu ise hayırdır; bir zarar gelse sabreder, bu da hayırdır

Müslim, Zühd 64

Doç. Dr. İbrahim EROĞLU (Yeni Umit Sayi 51)

2007-11-15T13:37:00.000-08:00

İnsanın yanlışa düşmemesi için, nefsini kötü niyet, garaz, ihtiraslar gibi kötü duygulardan arındırması gerekir. Mevlânâ’ya göre, insanın hata ve günahtan korunması için temyiz hassasını her türlü garazdan temizlemesi ve (bunu yapmaya çalışırken de) dinden yardım araması lâzımdır".1
.
Yanlışlara düşmemek için nefsi eğitmek gerektiği ortadadır; nefsi eğitmenin en önemli yolu da onunla mücadele etmektir. Bu hususta Mevlânâ, şu çağrıda bulunur:
.
Bir yürüyüş edelim de kırıp dökelim; Şu kara yüzlü, şu kötü huylu nefsi, yok edelim gitsin!.3
.
Fakat bu mücâdele kolay değildir. Zira "Put kırmak kolaydır, fakat nefsi (eğitmeyi) kolay görmek cahilliktir."4 Bunun için Mevlânâ, ileride geleceği gibi, sağlam bir irade öngörür. Nefsin hevâ ve heveslerini kır, onlardan vazgeç. Vazgeç ama önceden de kendinle bir şart koş da ahdinden dönmemeye uğraş, yoksa hastalık kalakalır sende; iyileşme imkânının da yok olur gider.5
.
"Vücudumuzda binlerce kurt, binlerce domuz... Temiz, pis, güzel, çirkin binlerce sıfat var"6 diyen Mevlânâ, insanda hangi huy galipse o huyun sûretine göre haşredileceğini belirtip, sözlerine devamla, insanın eğitilebilen bir varlık olduğunu şöyle dile getirmektedir.
.
İnsanda bir an olur kurtluk zuhur eder, bir an olur ay gibi Yusuf yüzlü bir güzel hâline gelir.
.
İyiliklerle kinlerle gizli bir yolda gönüllerden gönüllere gidip durmaktadır. Hatta insandan, öküz ve eşek bile bilgi sahibi olur, akıllanır, hüner elde eder.
.
Serkeş at, rahvan bir hâle gelir, alışır. Ayı oynar, keçi de selâm verir. Köpeğe insanın huyu geçer, nihayet çoban olur, av avlar yahut sürüyü korur. Ashab-ı Kehf’in köpeğine öyle bir huy sirayet etti ki sonunda Allah’ı aramaya koyuldu.8
.
Nefse uymanın tehlikelerinden ve mücadele ederek onu eğitmenin imkân ve gerekliliğini Mevlânâ’ya göre, kısaca belirttikten sonra şimdi de nefsi eğitmenin yollarına geçebiliriz:
.
1. Nefse Uymama
Nefsi eğitmek için onun arzu ve isteklerine uymamak gerekir. Bu, nefsi eğitmenin ve onun kötülüğünden korunmanın en kestirme yoludur. Nefsi, (insanı kötülüklere karşı ayartan ve teşvik eden) şeytana benzeten Mevlânâ, yanlış yapmamak, günaha girmemek için nefse uymama üzerinde önemle durur. Ona göre, nefse uymama, heveslerden vazgeçme, her zoru açar.9
.
Nefse uymama, şehvet ve lezzetlere karşı direnmeyi gerektirir. Mevlânâ, nefsi eğitmede sağlam bir yol olan bu konuda şu tavsiyelerde bulunur: Ey karnına haris olan, böylece yücel. Bunun yolu, ancak yiyeceğini değiştirmendir.
.
Ey kalp hastası, ilâca sarıl. Bütün tedbir, mizacı değiştirmenden ibarettir.10 Nasihatımı dinle: Ten, kuvvetli bir bağdır. Yeni istiyorsan eskiden soyun! Dudağını yum, altın dolu avucunu aç. Ten nekesliğini bırak, cömertliği ele al.Cömertlik, şehvetleri, lezzetleri terk etmedir. Şehvet yüzünden düşen kalmamıştır.
.
Bu heva ve hevesi bırakma, sapasağlam bir iptir. Bu dal, canı göğe çeker...11 Hasetçi kişilerden çok çeken Mevlânâ, eserlerinde, nefsi eğitmede, iradeyi sağlamlaştırmada haset duygusunu yenmenin önemli rol oynadığını söyler.12 Yusuflar, kardeşlerinin hilesi yüzünden kuyuya düşmüşlerdir. Çünkü o kardeşler, hasetlerinden Yusuf’u kurtlara verip dururlar.
.
Hasetten Mısır Yusuf’unun başına neler geldi? Bu haset, pusuya yatmış büyük bir kurttur.
.
Hülâsa halim Yakup, Yusuf’a bir şey yapmasın diye bu kurttan daima korkar... 13
.
2. Çocukluktan Kurtulma
Bu tabirle Mevlânâ, bir oyun ve eğlence (laib ve lehv)14 den ibaret olan dünyadan kurtulmayı kasteder. O, nefsin yersiz isteklerine karşı mücadele vererek onun kötülüğünden korunmak için çocukluktan kurtulmayı önerir. Çocukluktan kurtulup baliğ olmak, aşırı istek ve arzulardan sıyrılıp Allah’a yönelmekle mümkündür. O, devamla şöyle der:
.
Allah, "Dünya kuru bir istek, faydasız bir oyuncaktan ibarettir, siz de çocuklarsınız" dedi. Allah doğru buyurur. Oyuncağı terk etmedikçe çocuksun. Ruh arınmadıkça nasıl temiz olabilirsiniz?15
.
3. Zecrî Tedbirler Alma
Nefsi eğitmede zecrî (sert, zorlayıcı) tedbirler almak ve ona her istediğini yaptırmamak önemli bir yoldur. Bu konuda Mevlânâ şöyle demektedir: Nefis, tıpkı sofistaiyye gibi kararsızdır, şüphecidir, hile ve aldatmadan yanadır.
.
Bunun için de o, hakîkati iknâ yoluyla değil de şiddet yoluyla (kötekle) anlar.16
.
4. Nefsi Öldürme
Nefsi eğitmenin önemli bir yolu, onun arzu ve isteklerini dizginlemek veya kontrol altında tutmak, tasavvuftaki deyimiyle, bu arzu ve istekleri öldürmektedir. Bu, nefsi eğitmede en kökten tedbir olarak görülmektedir. Buradaki öldürmeyi, geniş anlamıyla, "eğitme" olarak da alabiliriz. Mevlânâ, konuyla ilgili olarak şu örneği vermektedir.
.
Birisi, kızgınlıkla anasını hançerleyerek, döverek öldürdü. Biri, ona "Huyunun kötülüğü yüzünden ana hakkını gözetmedin. Çirkin herif, ananı neden öldürdün! Niye söylemiyorsun, o sana ne yaptı ki?" dedi. Adam, "Çok ayıp bir iş işledi, ben de onu öldürdüm. Ayıbını toprak örtsün" diye cevap verdi. Kınayan "Be adam, ananı öldüreceğine o kişiyi öldürseydin" deyince dedi ki: "Her gün başka birisini mi öldüreyim?
.
Onu öldürdüm, halkın kanına girmekten kurtuldum; halkın boğazını keseceğime onu boğazladım, bu daha iyi!"O kötü huylu ana, fesadı her tarafa zâhir olan nefsindir. Her an onun için bir azize kastedip duruyorsun; kendine gel, onu öldür!.17 Bu arada akla şu soru gelmektedir. Nefis neden öldürülmelidir? Bunun cevabını şu beyitlerde görmekteyiz:Onun yüzünden bu güzel dünya sana dar geliyor. Onun yüzünden Allah ile de savaşıyorsun, halkla da. Nefsini öldürürsen özür serdetmeden kurtulursun, ülkede hiçbir düşmanın olmaz.18
.
5. İradeyi Sağlamlaştırma
İnsanın, yanlışlara karşı koymasında, nefsin kötü arzularını frenlemesinde sağlam iradeye sahip olup, onu doğrudan/iyiden yana kullanması ve bu noktada kararlılık göstermesi oldukça önemlidir. Mevlânâ, insanın uyanık gönlünü bir muma benzetir ve binlerce âfeti taşıyan havaya (şiddetli rüzgâr ve tehlikelere) karşı onu eteğinin altında (sağlam bir irade ile) iyi korumasını ister.19
.
Nefsi, kişiyi yanlışlara çeker ve bazen o, doğru ile yanlış arasında kararsız da kalabilir. Bu gibi durumlarda insanın, kendisini yoldan çıkaran tabiatını dinlemeyip20 iyiden, doğrudan, haktan yana tercihlerde bulunması gerekir.
.
Ümitsizlik diyarına gitme, ümitler var. Karanlığa varma, güneşler var.
.
Gönül seni, gönül ehlinin diyarına; ten, seni su ve çamur hapsine çeker.21
.
Kişinin, doğru olanı kabul etmeye, iyiyi almaya kendisini zorlaması, yanlışlara karşı onu büyük ölçüde koruyacaktır. Kendisini bu şekilde yönlendirmeyen, iradesini bu şekilde kullanmayan ise, şu örnekte görüldüğü gibi, yanlışlar içerisinde kalmaya mahkum olacaktır. "... İçerden bir kabul ve tasdik eden olmadıkça, bin söz söylesen de faydası olmaz. Meselâ bir ağacın kökünden içten gelme bir nemlilik, canlılık olmasa, sen ona bin selin suyunu döksen, yine faydasızdır... Bütün âlemi nur kaplamış olsa, gözde bir nur olmadıkça, hiçbir zaman o nuru göremez..."22
.
6. Sabırlı Olma
Nefsin ayartıcılığına kanmamak için onu eğitirken sabırlı olma oldukça önemlidir. Mevlânâ, "...Bu yolda sabır lâzım, çekilecek mihnetlere tahammül gerek"23 demektedir. Zira sabır devâdır, genişliğin anahtarıdır ve kişiyi maksadına çabuk ulaştıran bir erdemdir.24
.
"Her zahmette, her meşakkatte kızar, kinlenirsen cilâlanmadan nasıl ayna olacaksın?"25 beytiyle Mevlânâ, doğruya, iyiye ve güzele yönelip onda karar kılmak ve olgunlaşmak için sabır göstermek gerektiğini vurgulamaktadır.
.
"Feraset sahiplerinin iştahları sabradır, onlar sabretmek isterler"26 sözüyle Mevlânâ, nefsin aceleci ve geçici taleplerine aldırmadan, ileriyi görmeye çalışanların sabırlı olduklarını ve kısa vadeli olmasa bile uzun vadede onların kazançlı çıkacaklarını belirtmektedir.
.
Nefsin isteklerine uymayarak anlayışlı, hoşgörülü ve yumuşak başlı olmak (ki bunların temelinde sabır yatmaktadır), insanı anlayışsız, katı ve dik başlı olmaktan daha çok başarıya ulaştırır.
.
İlim kılıcı, demir kılıçtan daha keskin, hatta yüzlerce ordudan daha galip, daha üstündür.27
.
Maksada sabırla erişilir, aceleyle değil. Sabret, doğrusunu Allah daha iyi bilir.28
.
Nefsin baskısından kurtularak "Sabreden göklerin üstüne yükselir"29 sözüyle Mevlânâ, sabredenin kazançlı çıkacağını ve yüceliklere ulaşacağını, bunun aksine, nefsine uyanın ise aşağıların aşağısına düşeceğini anlatmak ister.
.
7. Benlikten Kurtulma
Nefsi eğitmede bir önemli tedbir de kişinin hep kendisini ön plânda tutma sevdasından, gururunu öne çıkarma gayretinden uzak durmasıdır. Mevlânâ, insanın kendisine olduğundan fazla güvenerek Allah’ı devre dışı tutmasını;30 bilginlerin, kendilerini göstermek gâyesiyle, gereksiz ayrıntılara dalmalarını, kendilerini tanıma hususunda gayret göstermemelerini ve benlik sevdasına kapılmalarını31 yanlış görür. O, insanların kendi parmaklarını yalamalarını, çıbanlarını, kellerini yani yanlışlarını ve ayıplarını normal görüp başkalarınkini ise oldukça anormal görmelerini32 hiç hoş karşılamaz.
.
Mevlânâ, bir rubâisinde, benlikten kurtulmayı ve uygun olanı yapmayı tavsiye etmektedir. "Benlikten geçersen yüzlerce rahmet görürsün, kendine gelince de binlerce zahmet çekersin. Hep Firavun gibi sakalını tarayıp durma. Bir şey taramak istiyorsan bıyığına yaraşacak bir tarak bulmaya bak."33
.
"Kendini hiçe saymazsan hiçlikten kurtulamazsın"34 diyen Mevlânâ, kişinin nefsine uyarak benlik sevdasına kapılmamasının önemini ve bunun getireceği faydaları şöyle dile getirir:Kim benliğinden kurtulursa bütün benlikler onun olur. Kendisine dost olmadığı için herkese dost kesilir.Nakışsız bir ayna haline gelir, değer kazanır. Çünkü bütün nakışları aksettirir.35
.
8. Öz Eleştiride Bulunma
Nefsi eğiterek yanlışlara karşı korunmada belki de en önemli husus, kişinin kendisine eğilmesi, eksiklerini görmeye çalışması; aşırılığa, haksızlığa düşüp düşmediği konusunda nefsini sorgulamasıdır. Böyle davranmak yanlış şeyleri terk edip doğru, iyi ve güzel şeyleri edinmede kişiyi kazançlı çıkaracaktır. İnsanın önce kendini kendisine açması ve kendisini dinlemesi gerekmektedir.
.
Sırrını kötülerden gizlemen şaşılacak bir şey değil; şaşılacak şey kendinden de saklaman, kendinden de gizlemendir.36
.
İnsanın, başkalarının yanlışına–günahına bakıp üzülmeden önce kendi haline bakıp üzülmesi gerekmektedir.
.
Ey başkalarına ağlayan göz, gel, bir müddetçik otur da kendine ağla.37
.
Afsunlarla gönüller alalım deriz ama çukura düştüğümüzü görmeyiz.Be hey kaltaban, çukura düşmüşsün, kuyudasın sen. Başkalarını bırak, kendine bak!.38
.
Kişinin, önce kendi ayıbını veya kusurunu görerek nefsini terbiye etmesi gerekmektedir:
.
- Arkadaşın, senin hakkında, "hırsızdır, doğru adam değildir, münasebetsiz hareketlerde bulunur, ahlâksızdır, lânettir, şöyledir, böyledir demektedir. - O daima doğru söyler. Onun gibi doğru sözlü adam görmedim. Doğru söyleme, yaratılışında vardır. Ne dese, aslı yok diyemem; kusuru üstüme alırım doğrusu. Padişahım, olabilir ki o bende bazı ayıplar görmüştür de, ben onları kendimde görememişimdir. Herkes, önce kendi kusurunu görseydi, hâlini ıslah etmekten gaflet eder miydi? Halk kendisinden gafildir babam, gafil. Onun için birbirlerinin kusurunu görürler. Ben kendi yüzümü göremem de senin yüzünü görürüm; sen de benim yüzümü görürsün.Kendi yüzünü görmeye muktedir olanın nuru, halkın nurundan artıktır. O ölse bile nuru bakidir. Çünkü görüşü, Allah görüşüdür.39 Bu beyitlerde de görüldüğü gibi Mevlânâ, halkın ayıbını inceden inceye görüp, bir bir eleştirip de kendi ayıbını zerre kadar görmeyeni ve kendisini eleştirmeyeni şiddetle kınar.40 Nefsi, ten evinde nazlı nazlı beslenmede; kendi başkalarına kin güdüp elini ısırmakta!41 A hayrı, şerri bilmeyen, sen kendini sına, başkasını değil!Kendini sınadın mı, başkalarını sınamadan vazgeçersin.42 A gönül, aynada kendini eğri-büğrü gördün mü, mutlaka bu eğrilik sendedir, aynada değil; önce kendini doğrult.43 Yukarıda da değinildiği gibi, önce kişinin kendisine eğilmesi, kendi nefsini eleştirip, hata ve kusurlarından ayıklanması gerekir. Kişi kendisini doğrultunca bir çok şeyler düzelecektir. Hükümdar, başındaki tacı eliyle düzelttikçe taç eğrilmekteydi yiğidim! Tam sekiz kere doğrulttu, sekiz kere eğrildi... Dedi ki: Ey taç, bu ne bu? Eğrilme artık! Taç dedi ki: Beni yüz kere doğrultsan, yine eğrilirim. Çünkü inanılır kişi, sen eğrilmedesin!.44
.
9. Manevî Güç Kazanma
Nefsi eğitmek, onun şerrinden emin olmak, gerçekleri görmek ve Allah sırlarına ermek için Mevlânâ’nın felsefesine göre, mânâ kapısına da başvurmak gerekmektedir:
.
Allah ve Hak erlerinin inâyetleri olmazsa... Melek bile olsa defteri kapkaradır.45
.
Mevlânâ, manevî gücün ve İlâhî inâyetin bu konuda oynadığı rolü şöyle açıklar:Firavun’un aklı, padişahların aklından üstündü ama, Allah hükmü onu akılsız ve kör etmişti!
.
Bir adamın can gözünü, can kulağını Allah kapattı mı o adam Eflâtun olsa hayvanlaşır!.46
.
Kim Allah’dan tevfika mazhar olursa o âleme yol bulmuş, dünya işinden çıkmıştır.47
.
Sen istersen onu gönül vahyi farzet; gönül zaten onun nazargâhıdır. Gönül ona agâh olunca nasıl hata eder?
.
Ey mü’min, sen, Allah nuru ile bakar, görürsün; hatadan, yanılmadan eminsin.48
.
Nefse hakim olma konusunda manevî güç kazanmak için Allah’a yönelme ve O’ndan yardım dilemek gerekmektedir. Allah’a yönelen kişi, O’nun koruması altına girer, kuvvet bulur, emniyette kalır; ona güç şeyler kolay gelir. Mevlânâ, şu mektup ifadesinde gördüğümüz gibi, işin sonunda Allah’a yönelmeyi, O’na güvenmeyi ve O’ndan yardım dilemeyi talep eder. "Allah, ona da, bize de, isteklerimiz neyle gerçekleşecekse, işlerimiz neyle düzene girecekse, onu ilham etsin!"49
.
Kim Allah’tan tevfike mazhar olursa o âleme yol bulmuş, dünya işinden çıkmıştır.50
.
Manevî gücü elde etmek için mânâ kapısını dövmenin gerektiğini51 belirten Mevlânâ, nefsin aldatıcılığından kurtulmak için, Allah’a şu yalvarışta bulunur:
.
Ey bize güç şeyleri kolaylaştıran Allah! Bizi abes ve boş şeylerden kurtar. Biz rızık diye gördük, halbuki imtihanmış. Bize her şeyi, olduğu gibi göster.52
.
Sonuç
Mevlânâ’nın, nefsi eğitme üzerinde önemle durması, ağırlıkla, onun sûfî karakterli bir düşünür oluşuna bağlanabilir.
.
İnsan bir çok yanlışlıklarla yüz yüzedir. Genelde o, nerelerde ve neden dolayı ve ne tip yanlışlar yaptığını kaba taslak kestirir. Fakat asıl önemli olan, bu yanlışlarını terk etmesidir. Bunları terk etmede nefse hakim olmak oldukça önemlidir. Bunu başarmak için de yapılacak ilk iş, nefsi tanımaya çalışarak, onu eğitmektir. Nefsi eğitmenin en kestirme yolu, şehvet ve lezzetlere karşı direnerek nefsin zebunu olmamadır. Onu eğitmek için, çok sevdiği oyun ve eğlence (dünya) ye de fazla dalmamak gerekmektedir. Nefsin şerri karşısında alınacak olan en köklü tedbir, onu ‘öldürmek’ olacaktır.
.
Nefsi eğitmede başarılı olmak için iradeyi sağlamlaştırma en etkili ve kapsamlı bir iştir. Hatta sabırlı olma, nefsi öldürmede, çocukluktan kurtulma, özeleştiride bulunma, benlikten sıyrılma, temelde, iradeyi sağlamlaştırmanın tabiî sonuçları olarak görülebilir.

Buhari

2007-11-14T08:09:00.001-08:00

Essalâtu vesselâmu aleyke Yâ Rasûlallâh...
Allah Rasulü Hazret-i Muhammed (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) buyurdular ki :

Kuvvetli kimse, (güreşte hasmını yenen) pehlivan değildir. Hakiki kuvvetli, öfkelendiği zaman nefsini yenen kimsedir.

Buhari

Ortak düşman kim?(Alıntı : Can Dündar)

2007-11-05T23:36:00.001-08:00

Ortak düşman kim?

ABD Başkanı Bush, Erdoğan görüşmesinin ardından, hayal kırıklığı yaratan açıklamasında gönül almak için, tıpkı Dışişleri Bakanı Rice gibi, Türkiye'ye "PKK ortak düşmanımız" dedi.
Rice'ın açıklamasından iki gün sonra da ABD, tam da Erdoğan Washington'a uçarken "ortak düşman"a baskı yapıp esir askerlerin bırakılmasını sağlamıştı.
Böylece, "Düşman"a söz geçirebildiğini de kanıtlamış oldu.
Sonda diyeceğimi başta yazayım:
Türklerle Amerikalıların düşmanı ortak mı bilmem; ...ama Türklerle Kürtlerin düşmanı ortaktır.
* * *
Eski dosyaları karıştıralım:
21 Ocak 2002 günü PKK Başkanlık Konseyi'ni temsilen Mustafa Karasu, ABD Dışişleri'ne bir yazı gönderdi.
İki sayfalık bu yazıda, o ay, bir Ortadoğu ülkesinde, PKK ile Amerikalı yetkililer arasındaki görüşmede sağlanan mutabakattan söz ediliyordu.
"Görüşme memnun edici geçti. Görüşlerimiz örtüşüyor" deniliyor ve şu vaatte bulunuluyordu:
"PKK, ABD ile her alanda işbirliği yapacaktır."
* * *
Belgede, işbirliği için yapılacaklar 9 maddede sıralanıyordu:
1. PKK, ABD'nin Irak'a müdahalesine tam destek verecek.
2. PKK, bölgede demokrasinin gelişmesi için işbirliği yapacak.
3. Kürtlerin merkezi ve yerel iktidara katılması, Irak'ta Kürtlere federal bir statü tanınması, Kürt sorununun 4 parçada birbiriyle ilişki içinde çözüme kavuşturulması, işleri kolaylaştıracak.
4. Kürtler arası birlik için PKK, isim değişikliği dahil yeni adımlar atacak.
5. Kürtler arası ittifak için ABD çaba harcayacak.
6. PKK'nın uluslararası çalışmalarına kısıtlamalar kaldırılacak.
7. Öcalan'ın koşulları düzeltilecek. İdam cezası kalkacak.
8. ABD, HADEP'in baskı görmemesi için girişimde bulunacak.
9. ABD ile görüşmeler Kuzey Irak'ta heyetlerle devam edecek.
* * *
Çok önemli bir belgeydi bu...
Milliyet'ten Namık Durukan, Kuzey Irak'ta ele geçirmişti.
Ben de 18 ve 19 Ocak 2003 tarihinde bu köşede yazmıştım.
Hatta son maddede heyetler halinde sürdürülmesi istenen görüşmelerden bir fotoğraf da yine bu köşede yayımlanmıştı.
Dönemin Amerikan Büyükelçisi Robert Pearson, elinde o fotoğrafın olduğu Milliyet'le ekrana çıkmış ve "İğrenç yalanlar bunlar" diye bağırmıştı.
O günden bugüne yaklaşık 5 yıl geçti.
Şimdi yukarıdaki 9 maddeye bakın; hükmünüzü verin:
PKK, Irak'ın işgalinde ABD'ye tam destek verdi.
İsmini değiştirdi.
Uluslararası çalışmalarında rahata erdi.
Barzani ile çatışmaya son verdi; ABD'nin arabuluculuğuyla Kürt örgütler arası işbirliği gerçekleştirildi.
ABD ile müzakerelere Kuzey Irak'ta devam edildi.
Bu arada Türkiye'de idam cezası kaldırıldı.
Kürtlerin yerel yönetimlerde ve Meclis'te temsil imkânları genişletildi.
* * *
Yani "Ocak 2002 mutabakatı"ndaki çoğu madde 5 yıl içinde gerçekleştirildi.
ABD'nin, bunca yakınlaştığı PKK'yı şimdi "düşman" ilan etmesinin inandırıcı bir yanı var mı?
Türkiye dün, Ortadoğu'nun baş antrenörüne bir takım oyuncusunu şikâyet etti. O da, oyuncusunun biraz kulağını büküp tansiyonu düşürmeye, Türkiye'yi sakinleştirmeye çalışıyor.
Ama yarın oyun bozulursa "Büyük Ağabey"in işine yaramayan oyuncuyu satmakta hiç tereddüt etmeyeceğini tarihten biliyoruz.
O yüzden dedim ya; Türklerle Amerikalıların ortak düşmanı belli değil ...ama, Türklerle Kürtlerinki belli...

Önce işini iyi yap, sonra bayrak as! (Can Dündar)

2007-10-27T14:14:00.000-07:00

Önceki gün arkadaşımın bürosunun kapısı çalınmış. Açmış, komşusu:
"Siz niye bayrak asmadınız?" diye sormuş, çatık kaşlar ve sert bir tonlamayla...
"Hay Allah... unutulmuş... asarız" diye bir şeyler mırıldanmış arkadaşım...
İçerden "Mecburiyet mi var?" diye diklenen biri hemen susturulmuş.
Bir bayrak buluşturup asılmış cama, acele ve endişeyle...
"Mahalle baskısı" mı demiştiniz?
Alın, bu da bayraklısı!..
***
Kışlaların tel örgüleri ardından yükselen tabelalarda şu cümle yazılıdır:
"Ülkesini en çok seven, işini en iyi yapandır."
Milliyetçilik yarışının hızlandığı günümüzde hatırlanması gereken, sade, ama anlamlı bir kıstas bu...
Ülkenin her yanında al bayraklar havalanıyor, "Kahrolsun"lar ve "Yaşasın"lar haykırılıyor.
Kim daha büyük bir bayrağı daha yükseğe çekerse, kim daha üst perdeden lanet yağdırabilirse, vatanı sevme yarışında ipi onun göğüslediği varsayılıyor.
Milli Takım futbolcuları maç öncesi esas duruşta göğüslerini kabartıp İstiklal Marşı okurken kararlı bakışlarla asker selamı çakıyorlar.
Sonra grubun en zayıf takımıyla maça çıkıp çok kötü oynuyor ve berabere kalıyorlar.
Bir sonraki maça Mehter Marşı eşliğinde ve yine bayrakla çıkıyor millilerimiz...
Sonuç?
1-0 yeniğiz...
***
Oysa bayrak, zafiyetleri kamufle etme amacıyla kullanılmamalı...
Aczimiz, hamasetimizin gürültüsünde boğulmamalı...
Dayanışma jestleri önemli; ama vatanseverliğin kıstası, önce işini iyi yapmak olmalı...
NATO'nun en büyük ikinci ordusu, çeyrek asırdır sürdürdüğü savaşta hâlâ bu kadar çok şehit veriyor ve askerleri kaçırılabiliyorsa, burada bayrak sallayarak örtbas edemeyeceğimiz kadar ciddi bir sorun var demektir.
Ama bunu tartışamıyoruz.
Sorunu soğukkanlılıkla masaya yatırması gereken basın, bunu yapamamanın acısını savaş boyaları sürünerek çıkarıyor.
Askerlerimizin neden kaybolduğunu, nerede olduğunu sorgulamamız yasak; onu yapamamanın boşluğunu "Haydi savaşa" başlıklarıyla dolduruyoruz.
"Dünyanın en iyi 300 üniversitesi" arasına giremeyen üniversitelerimiz çok gurur verici açıklamalar ve etkili yürüyüşler yapıyor.
İyi oynayıp maçı kazanamıyoruz ama, beceriksizliğimizi, şehitlere yardım kampanyasına önderlik ederek unutturuyoruz.
Sıkıştığımızda Amerika'ya sert çıkıp kafa tutuyoruz ve böylece, bunca zaman sorunu "Dur bakalım Amerika ne diyecek?" diye geçiştirdiğimiz unutulur sanıyoruz.
O yüzden, terör bahsinde de, maçta olduğu gibi, tribünde kükrüyor, ama sahada dökülüyoruz.
***
İlke şu olmalı:
Üniversite öncelikle iyi araştıracak, basın enine boyuna soruşturacak, asker ülkesini mükemmelen savunacak, hükümet doğru dürüst politika oluşturup uygulayacak, futbolcu sahada güzel oynayacak, maç kazanacak.
Bunu başardıkları zaman zaten vatanlarını çok sevdiklerini kanıtlamış olacaklar.
Ve görevini yapmış insanların huzuru içinde bayrak asıp, slogan atarak tepkilerini, dayanışmalarını gösterecekler.
Bayrağımızı, işini yapamayanların zaafını kapatan bir örtü olmaktan kurtarmalıyız.

MEVLANADAN

2007-10-26T01:31:00.001-07:00

Kör cehalet çirkefleştirir insanları !

Suskunluğum asaletimdendir. ..

Her lafa verecek bir cevabım var...

Lakin bir lafa bakarım laf mı diye,

bir de söyleyene bakarım adam mı diye...

Mevlana

SABAH GAZETESİ YILMAZ ÖZDİL

2007-10-21T09:15:00.001-07:00

44 (kırkdört) yıldır sorulmayan soru
Aslında dün yazacaktık...
Araya deprem girdi, bugüne kaldı.
Demiştik ki, bayramdan önce...
'AB için referandum yapılsın.'
Madem millet için AB'ye girmek istiyorsunuz. .. Yetti artık, emrivaki...
Millete sorun.
İstiyor mu, istemiyor mu?

Çünkü benim bildiğim, AB'nin bir numaralı kriteri, millet ne istiyorsa,
onu yapmak...
Aksini değil.
Bu nedenle onlar kendi milletlerine sordu... İsteyen girdi, istemeyen
girmedi.
Mesela, Norveç...
Seçilmiş bir hükümet vardı iktidarda.
Yani milletten 'yetki' almıştı.
Ama buna rağmen, referandum yaptı.
'Hayır' dedi millet... Girmediler.
Bir zarar gördüklerini de, görmedim.

Peki ya biz?
İlk başvuru, 1959'da.
Menderes... Rahmetli...
Kimseye başvurdu mu, 'başvuralım mı, başvurmayalım mı' diye?
Başvurmadı.
Başvurmadan başvurdu...
Sonra?
Hatırlayın...
Demirel, Ecevit, Özal, Yılmaz, Çiller...
Hepsi birer defa girdi AB'ye...
Hepsi, ayrı ayrı kutlama yaptı AB'ye girdiğimiz için.
E baktı ki millet, bir yere girdiğimiz falan yok... 'N'oluyor' demeye
kalmadı...
Tayyip Erdoğan iki defa daha girdi.

Patlattığımız havai fişeğin haddi hesabı yok, AB'ye girdiğimiz için.
En fazla defa biz girdik!
Ama hâlâ dışardayız.
Hatta, dışarda bi tek biz varız.

Bu arada bize giren girene...

Ve işte bugünkü soru...
Siyasilere değil, size.
Herkes kendine soracak.
Herkes kendine verecek cevabı...

1963 Ankara Anlaşması'nı milat kabul edersek... Dile kolay, 43 yıldır...
Ekonomiden hukuka, tarladan gökyüzüne, aklınıza gelen gelmeyen her
konuda 'AB'ye uyum için' yasa çıkardık.
Hayatınızda olumlu yönde ne değişti?
Size ne faydası oldu?

Çünkü şöyle bir manzara var.
Çıkarılan AB'ye uyum yasaları...
Bölücüye yaradı.
Apo'ya yaradı.
Fehriye'ye yaradı.
Köktendinciye yaradı.
Takıyyeciye yaradı.
Diasporaya yaradı.
Rum'a yaradı.
Cari açığa yaradı.
Kapkaççıya yaradı.
Katile, ite, uğursuza yaradı.

Peki...
Aynı AB'ye uyum yasalarının...
Vergisini ödeyen, karıncayı incitmeden hayatını sürdürmeye çalışan,
yargıya güvenen, devletini seven, bayrağına saygı gösteren, namuslu,
yurtsever vatandaşa nasıl bir faydası oldu?

Açalım biraz... Yarın.
Bu nasıl ortak?
Sınıflar sardalya kasası gibi...
60'şar 70'şer kişi sığışıyor çocuklarımız.
Öğretmenlerimiz, ameleden az kazanıyor.
Bu şartlarda AB'ye girmemiz mümkün mü?
Değil.
Peki siz hiç, bugüne kadar Avrupa Birliği'nin bir defa olsun, 'bu
sorunu çöz, çözmezsen olmaz' dediğini duydunuz mu?
Ben duymadım.
Ama eğitimle ilgili ne duyuyoruz hep?
'Ruhban Okulu'nu aç.'

Sabahın 4'ünde giriyoruz hastane kuyruğuna... Kalp ameliyatına bile 6
ay sonraya gün veriliyor...
Temel insan hakkımız yok yani!
'Al şu fonları, hastane aç' diyor mu?
Demiyor... Ne diyor?
'Limanları aç.'

Bayramda 104 kişi daha öldü. Her yıl küçük bir Avrupa kenti kadar
insanımız yollarda heba oluyor.
'Yollarını düzelt' demesi gerekmez mi?
Gerekir... Ama o ne diyor?
'Ermenistan'a yol aç.'

Resmi olarak 2.5 milyon, gayriresmi olarak 10 milyon işsiz var Türkiye'de.

Fas'ın Tunus'un Cezayir'in işsizini alıyor.
Bize duvar.
Bi tek kimi alıyor bizden?
PKK'lıyı.
İşçi suçlu. Terörist mağdur.

Bölücü posteri taşıyana 'dokunma' diyor.
Atatürk posteri asana 'indir onu' diyor.

AB üyesi İngiltere, kendi genelkurmay başkanına göre bile, 'elalemin
ülkesinde işgalci.'
Çıt çıkmıyor.
Bizim asker, 'kendi toprakları üzerinde' uçak uçuruyor... Şiddetli itiraz.

Kınama.

El ele verip, Çanakkale'den Antep'e, İzmir'den Urfa'ya, katlettikleri
Türk'ün haddi hesabı yok.
'Soykırımcısın' diyor.
'Değilim' demek yasak üstelik.

Kendi ülkesinin şartlarına göre kanun çıkarmakla yükümlü olan Meclis,
'tercüme bürosu'na döndü... Trafik suçu bile işlenmeyen ülkelerin
kanunları bire bir Türkçe'ye çevriliyor.
Sonra ne oluyor?
İt, uğursuz kol geziyor.
Namuslu vatandaş korku içinde.

Farz edelim, Akmerkez'e gittiniz.
Üstünüz aranıyor mu?
Aranıyor... Çocukların bile aranıyor.
Ama polis, şüphelendiği bir kişinin üstünü arayabiliyor mu?
Arayamıyor.
Neden?
Çünkü artık, hakim kararı gerekiyor.
Akmerkez'deki güvenlik görevlisinin hakim kararına ihtiyacı yok...
Devletin polisinin hakim kararına ihtiyacı var.
Buna 'AB'ye uyum' deniyor.

Tatile gideceksiniz. ..
Mesela, Belçika'ya.
Vize vermek için, tapu istiyor, banka cüzdanı istiyor, gidiş-dönüş uçak
bileti istiyor, kalacağın otelin rezervasyonunu istiyor, şimdi yeni
moda çıktı, kulaklarını gösteren fotoğraf istiyor.
Ama Fehriye orada.

Hâlâ bir terslik yok mu burada?

Cumhuriyet 8 4 yaşında...
AB kaç yaşında?
'AB için referandum yapalım' dedik...
Ali Kemaller çok kızdı.
Devam o zaman...

Temel sorun şu aslında...
Yıllardır diyorsun ki, 'AB, AB...'
E görüyorsun ki, iş boka sarıyor.
Şimdi çıkıp, nasıl diyeceksin.. .
'Bu iş yanlışmış.'
Nasıl diyeceksin?

İnsanın, yanıldığını kendisine bile itiraf etmesi zordur.

Ama yanıldıkları nokta, AB değil.
'Türkiye'yi adam edecek' bütün güzelliklerin, ancak ve sadece,
'dışardan gelebileceğini' sanıyorlar.
'Bizi kurtarsa kurtarsa, yabancılar kurtarır' zannediyorlar.
Yanıldıkları nokta bu.

Zihniyetlerinin dedeleri de, İngiliz Muhipleri Cemiyeti'ydi. .. Amerikan
mandacılarıydı.

Hatta, başka versiyonlarını da yaşadık, yakın geçmişte...
Hatırlayın...
Sovyet'e sarılmıştı çoğu.
Kendi devrimine dudak büküp, elalemin devrimini alkışlıyorlardı.
Gorbaçov çıktı, pardon dedi...
Harç bitti, yapı paydos, herkes yoluna...
Ayazda kalakaldılar!
Savruldular.
Kimi 'eşitlik meşitlik' falan derken, en vahşi patrondan daha
kapitalist oldu...
Kimi daha düne kadar Allah'a bile inanmazken, takke taktı kafasına.

Nereyi tuttularsa, kurudu!
'Yabancıların' becerebileceğ ine inandılar...
Mustafa Kemal'in 'kalıcı' olabileceğine inanamadılar bir türlü.
Bakar kör çünkü bunlar. Görmüyorlar.
Ama dünya görüyor...
Geçen yüzyıldan bu yüzyıla 'ayakta geçmeyi başaran tek ideoloji' o ufak
tefek, sarışın adamın devrimi oldu.
İlelebet payidar.

Ben de şunu görüyorum naçizane...
Ve gurur duyuyorum...
Bunlar nereye sarıldıysa, kurudu.
Ama özellikle lise ve üniversite gençliğimizin yüreğinde yeşeriyor
Kemalizm hergün... Her genç, yeni bir fidan... Kökleri Asya'da, dalları
Avrupa'da, yaprakları ABD'de Avustralya'da.

Bu gençlerden cesaret alarak, soruyorum...
Cumhuriyet 84 yaşında.
AB kaç yaşında?
Milletlerin ömrüne bakacaksak eğer...
Bizim devletimiz varken, bunlar mağarada yaşıyordu, mağarada.
Sen kime akıl öğretiyorsun?
Hıyarağası!

Asabım bozulduğu için ağzımı bozdum, kusura bakmayın.
Cümleten iyi bayramlar.
sabah gazetesi yılmaz özdil

MEVLANA'DAN

2007-10-04T00:11:00.000-07:00

" Her gün bir yerden göçmek ne iyi,
Her gün bir yere konmak ne güzel
Bulanmadan, donmadan akmak ne hoş,
Dünle beraber gitti cancağızım;
Ne kadar söz varsa düne ait,
Şimdi yeni şeyler söylemek lazım "

PRAMİTLER ÇALINMIŞ (biliyorsan konus ibret alsinlar bilmiyorsan sus adam sansinlar)

2007-09-19T03:04:00.000-07:00

BAKSANA

2007-09-19T01:31:00.001-07:00

Öyle sabah uyanır uyanmaz
yataktan fırlama
Yarım saat erkene kurulsun saatin
Kedi gibi gerin, ohh ne güzel yine uyandım diye sevin..
Penceri aç, yağmur da olsa, fırtına da olsa nefes al derin derin
Yüzüne su çarpma, adamakıllı yıka yüzünü serin serin
Geceden hazır olsun, yarın ne giyeceğin
Ona harcayacağın vakitte bir dilim ekmek kızart
Çek kızarmış ekmek kokusunu içine
Bak güzelim kahvaltının keyfine..
Ayakkabıların boyalı olsun, kokun mis, önce sana güzel gelsin
aynadaki
siluetin
Çık evinden neşeyle, karşına ilk çıkana gülümse, aydınlık bir
gün dile
Sonra koş git işine, dünden, önceki günden, hatta daha da
eskiden yarım
ne
kadar işin varsa hepsini tamamla, ohhh şöyle bir hafifle
Bir güzel kahve ısmarla kendine, seni mutlu eden sesi duymak
için alo de
Hiç işin olmasada öğle üzeri dışarı çık
Yağmur varsa ıslan, güneş varsa ısın, hatta üşü hava soğuksa
Yürü, yürürken sağa sola bak, öylesine değil, görerek bak
Çiçek görürsen kokla, köpek görürsen okşa, çocuk görürsen
yanağından makas
al..
Sonra, şöyle bir düşün, kimler sana yol açtı, sen çok darda iken
kimler
seni ferahlattı,
hani kapını kimsenin çalmadığı günlerde kimler kapını tıklattı?
Ne kadar uzun zamandır aramadın onları değil mi?
Hadi hemen uğrayabilirsen uğra, arayabilirsen ara
Hatırlarını sor, öyle laf olsun diye değil, kucaklar gibi sor..
Bu sadece onların değil, senin de yüreğini ısıtacak, yüzünde
güller
açtıracak..
Günün güzeldi değil mi? Akşamın da güzel olsun..
Yemeğin ne olursa olsun, masanda illaki kumaş örtü olsun..
Saklama tabakları, bardakları misafire
Sizden ala misafir
mi var bu dünyada
Ailecek kurulun sofraya, öyle acele acele değil, vazife yapar
gibi hiç
değil, şöyle keyife keyif katar gibi, lezzete lezzet katar gibi,
eksik
bıraktıklarını tamamlar gibi tadına var akşamının..
Gece evinde, dostların olsun
Sohbet mezen, kahkahan içkin olsun..

Arkadaşım, hayat bu daha ne olsun?
ama en önce ve illaki sağlık olsun.

Alıntıdır...

ŞEYH EDEBALİ'NİN OSMAN BEY'E VASİYETİ

2007-09-03T02:07:00.001-07:00

ŞEYH EDEBALİ'NİN OSMAN BEY'E VASİYETİ

Ey oğul;

İnsanlar vardır , şafak vaktinde doğar

Akşam ezanında ölürler.

Avun oğlum avun.

Güçlüsün , kuvvetlisin , akıllısın kelamlısın ama;

Bunları nerede , nasıl kullanacağını bilmezsen

Sabah rüzgarında savrulur gidersin

Öfken ve nefesin bir olup aklını yener

Daima sabırlı ve sebat iradene sahip olmalısın

Dünya senin gözlerinin gördüğü gibi büyük değildir.

Bütün fethedilmiş gizemler , bilinmeyenler ,

Görülmeyenler , ancak ; senin fazilet ve erdemlerinle

Gün ışığına çıkacaktır.

Ananı , atanı say, hareket büyüklerle beraberdir.

Bu dünyada inancını kaybedersen ;

Yeşilken çorak olur , çöllere dönersin.

Açık sözlü ol, her sözü üstüne alma,gördün söyleme,

Bildin , bilme.

Sevildiğin yere sık sık gidip gelme, kalkar itibarın

Muhabbet olmaz.

Üç kişiye acı;

Cahiller arasındaki alime,

Zenginlikten fakir düşene,

Hatırlı iken itibar kaybedene,

Unutma ki ! yüksekte yer tutanlar,

Aşağıdakiler kadar emniyetli değildir .

Haklı olduğun mücadeleden korkma.

Bilesin ki ! Atın iyisine doğru , yiğidin iyisine deli derler...

Ey oğul, beysin;

Bundan sonra;

Öfke bize,uysallık sana.

Güceniklik bize , Gönül almak sana .

Suçlamak bize , katlanmak sana

Geçimsizlikler , çatışmalar , uyumsuzluklar ,

Anlaşmazlıklar bize , adalet sana.

Kötü göz , som ağız ,haksız yorum bize ,

Bağışlar sana.

Ey oğul;

Bundan sonra bölmek bize, bütünlemek sana ,

Üşengeçlik bize , uyarmak ,gayretlendirmek ,

Şekillendirmek sana

Ey oğul;

Sabretmesini bil, vaktinden önce çiçek açmaz

Şunu unutma

İnsanı yaşat ki ; Devlet yaşasın.

Ey oğul;

İşin ağır , işin çetin, gücün kıla bağlı.

ALLAH YARDIMCIN OLSUN...

Bilgisayar Mühendislerinin Maaşı Ne kadardır?(Alıntıdır)

2007-09-02T10:52:00.000-07:00

Bilgisayar Mühendislerinin Maaşı Ne kadardır?
Özellikle yeni iş hayatına atılan genç bilgisayar mühendislerinden çokça email geliyor. Kaç para almalıyız, piyasanın ortalaması nedir diye soruyorlar.

Öncelikle söylemeliyim ki öğrenciliğiniz sırasında çalışan yeni mezunlar genelde bu sorunun cevabını bilirler. Bu yüzden öğrenci olan bilgisayar mühendisi adayları ücret konusunu düşünmeden iş arayışına girmelidirler. Yani sadece yol parası ve yemek parasına işe girmeye çalışın. Böylece işe girdiğiniz yerdeki kişilerle arkadaş olduğunuzda ücretlerin neler oldugunu yavaş yavaş öğrenirsiniz. Öğrenciyken çalışmanın birçok avantajından sadece birisidir bu söylediğim. Hatta yemek ve yol parasına iş bulamıyorsanız tamamen ücretsiz iş bulmaya çalışın. Ama çok dikkatli olun yani ücretsiz çalışıyorsunuz diye işe savsaklamayın. Ücretsiz çalışsanız bile normal çalışan bir bilgisayar mühendisinden daha çok çalışmaya gayret edin. İş yerinden son çıkan siz olun. Cumartesileri full gün işe gitmeye çalışın. Pazar günleri de evinizde yada okul yurdunda bilgisayar çalışın. Ayrıca işyerlerinde başka bilgisayar mühendisleri varsa onlarla kaynaşın çok şey öğrenirsiniz. Ayrıca Bilgisayar piyasası çok küçük olduğundan bugun yanında staj yaptığınız birisiyle yarın başka bir işte beraber çalışabilirsiniz. Ayrıca ilerde profesyonel hayatta 20 yıl yüksek maaş almak için öğrenciyken 2 yıl ücretsiz çalışmak hiç de mantıksız değildir. Bu arada iyi bir cv hazırmaya gayret edin.

Herneyse geleleim asıl meselemize. Konumuzu iki aşamalı düşünelim.

1. Yeni Mezun Bilgisayar Mühendisi Kaç para istemelidir?
2. Tecrübeli bilgisayar mühendisi kaç para istemelidir?

Yeni Mezun Bilgisayar Mühendislerinin Maaşları
Yeni mezun bilgisayar mühendisi hiçbirşey bilmese bile minimum 1000$ maaş almalıdır. Ancak bu ücreti artırmak sizin elinizdedir. Eğer iyi derecede java yada oracle biliyorsanız bu maaşı minimum 1400$ istemelisiniz. Eğer bu rakamların altında ücret isterseniz sizi kesinlikle işe almazlar. Yani düşük fiyat istemek işi garanti yapmaz tersine işi kaybbetmenize yol açar. Ancak çok fazla da istemeyin. Yeni mezunsanız ne kadar iyi olursanız olun kesinlikle max 2000$ isteyin. işe girin 1-2 yıl çaqlışın sonra istediğiniz rakamı isteyin. Eğer C# bilen bilgisayar mühendisi iseniz 1250$ başlangıç maaşı isteyebilirsiniz. Delphi ile çalışacaksanız da 1250 dolar isteyebilirsiniz. asp.net ile çalışıyorsanız 1200 dolardan yukarıya doğru yeteneklerinize göre ücret talep edin.

Eğer embedded işlerle uğraşacak yeni bir bilgisayar mühendisliği mezunu iseniz 1300 dolar isteyin. Özellikle C++ ile program yazacaksanız 1500 dolar minumum ucret isteyebilirsiniz.

Eğer network-sistem yönetimi gibi bir işe başvuran bir bilgisayar mühendisi iseniz 1000$ isteyin. daha fazla istemeyin. Network-Sistem yönetimi konusunda çok eleman var ve maaşlar bu alanda biraz düşük. işi garantilemek istiyorsanız 1000$ teklif edin. Ancak yazılım yapabilen bir sistem yöneticisi olacaksanız 1500$ isteyebilirsiniz. Yani Software+SistemYönetimi minimum 1500 dolar eder. 2500 dolarak kadar isteyebilirsiniz.

Aynı şekilde hem database yönetiminden anlıyorsanız hem yazılım yapıyorsanız min. isteyeceğiniz para artar. Normalde yeni mezunlara database adminliği zor yaptırırlar ancak eğer böyle bir sorumluluğun altına giriyorsanız ve ayrıca program yazacaksanız bunun bir bedeli var. Minimum 1750$ 'dır bu bedel.

Yeni mezunsanız bu söylediklerime göre kendiniz ve kariyer hedefleriniz doğrultusunda ücret sitemeyi unutmayın. Yani hangi bilgisayar mühendisliğini bitirseniz bitirirn 1000$'dan aşağıda çalışmayın.

Tecrübeli Bilgisayar Mühendislerinin Maaşları
Tecrübeli bilgisayar mühendilerinin maaşları çalıştığı alanlara ve yıl sayısına göre çok büyük farklılık göstermektedir.

Oracle 'da 3 yıllık database adminliği tecrübeniz varsa minimum 3000$ alabilirsiniz.. Önemli olan database adminliği konudundaki tecrübenizdir. Eğer 5 yıllık bir oracle tecrübeniz varsa 4500$ rahatlıkla alabilirsiniz. Bu tecrübe olarak söylediğim şeyler gerçekten de oracle ile ugraştığınız yılları ifade etmektedir. yani 10 yıl önce mezun olduysanız 10 yıllık oracle tecrübesinden bahsetmek yanlış olur. Gercekten de oracle db admin tecrübe yılı önemlidir. Ayrıca Oracle konusundaki tecrübeniz demek sadece bakım yapmak yedek almak upgrade etmek demek degildir. Zaten bu yüzden türkiyede Oracle konusundaki uzman sayısı bir hayli azdır ve onlar da iyi paralar kazanmaktadırlar..

Java konusunda 3 yıllık bir tecrübeye sahipseniz 2500$ alabilirsiniz. 3 yıllık java tecrübesi içerisinde yaptığınız çalışan projeler çok önemlidir. Eğer 5 yıllık bir java tecrübesine sahipseniz 3500 dolar rahatlıkla alabilirsiniz. Hatta yaptığız projeler güzelse, çatır çutur kod yazabiliyorsanız bir sonraki işinize geçerken 4500$ isteyebilirsiniz.

Asp.net, C Sharp, VB, Delphi, Power Builder konusunda 3 yıllık tecrübeniz varsa 2000 dolar kesinlikle alıyor olmanız gerekir. 5 yıllık bir tecrübeye sahipseniz en az 3000 dolar civarında paralar alabilirsiniz.

Network - Sistem mühendisliği yapanlar genelde iş tecrübeleri fazla bile olsa 2600 dolar maaşı geçemezler. Bu tip bilgisayar mühendislerine tavsiyem bir an önce müdür, direktör yardımcısı vs. olmaya çalışsınlar.

Şunu da belirtmeliyim ki söylediğim rakamlar genelde meseleğinde aktif alışan kişiler içindir. Yani müdür olduysanız kod yazmıyorsanız yada admin görevi yapmıyorsanız yukarıdaki fiyatlar geçersiz olru. Müdür, direktör vs. olduğunuzda başka kriterler devreye girecektir. Çalıştığınız firmanın büyüklüğüne göre Direktör olduğunuzda aylık 20.000$ maaş bile alabilirsiniz. Ayrıca 10 yıllık tecrübelere sahipseniz genellikle şirketler size çok yüksek maaşlar yerine hisse yada kar payı önermeye başlayacaklardır. Yada siz kendi işinizi kurmayı düşünmeye başlayacaksınız.

Ayrıca tecrübeli mühendislerin maaşlarını etkileyen şeylerden en önemlisi birkaç alanda iyi olmaktan geçiyor. Yani sadece oracle uzmanı olunca iyi para kazanabilirsiniz. ancak hem java hem oracle manage edebilirseniz kazanacağınız paralar yükselecektir. Aynı şekilde hem database admin konusunda çok iyi hem network hem güvenlik hem de yazılım konusunda çok iyi olursanız (!) en iyi parayı siz alabilirsiniz. ama tümünde çok iyi olan kimseyi görmedim şimdilik. genelde gördüklerim 2 alanda çok iyi oluyorlar...

Son söz olarak belirmeliyim ki Türkiye yazılım konusunda sanıldığının çok ilerinde. Çok iyi bilgisayar mühendislerine sahibiz. Bilgisayar mühendislerinin en büyük sorunları rehavet ve motivasyon.

Genelde iyi paralar kazanmaya başlayan bilgisayar mühendisleri rutin bir hayata giriyorlar ve kendislerini geliştirmeyi bırakıyorlar. akşam 6 olunca işten çıkıp evlerine gidiyorlar ve bilgisayar oyunlarına çok takılıyorlar. Bilgisayar mühendisinin çalışma özgürlüğü mutlaka olmalı. Gözü saatte olmamalı. Ancak işe de her gün saat 11'de gelmemeli. Bir oto kontrol olmalı. Ayrıca bir işe giren kişi dışarıda neler oluyor, diğer bilgisayar mühendisleri neler biliyor, neler yapıyor pek takip edemiyor. Ayrıca şirkette herkes bowling, gokart, vs.. aktiviteler yapınca süper kalitede bilgisayar mühendsilerimiz de kendilerini bu tür gezme tozmaya çok kaptırıyorlar. Motivasyonları düşüyor ve üretkenlik yerlerde geziyor. Motivasyonu düşüren etkenlerden en önemlisi de bilgisayar mühendislerinin başındaki müdürlerdir. Genellikle yazılımdan anlamayan kişiler iyi bilgisayar mühendislerinin motivasyonunu düşürüyorlar ve verimli çalışmamamları için ellerinden ne geliyorsa yapıyorlar. İyi bir müdür iyi bir bilgisayar mühendisinin verimini 5 katına çıkarabilir.

Son söz olarak şu söylemeliyim. iyi bilgisayar mühendisi her zaman iyi paralar alır. Çalışmaya devam

__________________
Bilkent Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği
MCP - MCAD
www.mertozkaya.com

SORU (ÖZDEMİR ASAF)

2007-08-30T02:40:00.000-07:00

Bir evin iki kapisindan
biri acik, biri kapali olsa
biri girse,acarak kapalisindan
oburu,acigini kapayip ciksa
ne anlam cikarirdin bundan ?

How many H-1B workers? Counts vary... Things good to know...

2007-07-16T23:42:00.000-07:00

Source: San Jose Mercury News
Date: 7/16/2007

Turns out there's one thing folks on all sides of the often heated
debate over H-1B visas can agree:

There's a startling lack of publicly available data about the
program, which makes it almost impossible to know which companies are
getting the controversial visas and why. And much of the data that
does exist is disputed by one side or another.

A list of the top 200 employers of H-1B visa holders for 2006
compiled by the U.S. Department of Homeland Security and obtained by
the Mercury News illustrates the problem. Of the dozen or so Silicon
Valley companies on the list, Oracle ranked highest at No. 9. Cisco
Systems was 13 and Intel was 14.

According to the list, Oracle was issued 1,022 H-1B visas in calendar
year 2006, a figure that includes renewals of previously issued
visas. But Robert Hoffman, an Oracle spokesman, said his company
could only confirm that it made 170 new H-1B hires in the federal
government's fiscal year 2007, which runs from October to September.

However, according to data from the U.S. Department of Labor, Oracle
applied for 737 visas in 2006, up from 264 in 2005 but down from
1,627 in 2004. Hoffman, however, called those numbers "highly
inaccurate."

"There's no good data," said Lynn Shotwell, executive director of the
American Council on International Personnel, an industry trade
group. "We know demand well exceeds supply, but we don't really know
what the demand is."

The confusion over the numbers highlights the incredibly complex
nature of the H-1B program, which involves three federal agencies.
And the lack of real, fundamental data about who is using these
controversial visas and for which jobs has frustrated folks on all
sides of the debate.

"I think that's pretty indicative of the oversight of this program,"
said Sonia Ramirez, legislative representative for the AFL-
CIO. "There are a number of agencies with responsibility. And in some
cases, they don't know how many visas they've issued. And in the end,
that weakens the enforcement of the program and protection for
workers."

High-tech companies have been lobbying for years to raise the cap on
the 65,000 H-1B visas issued every year. Critics who oppose an
expansion argue that the visas take high-paying jobs from Americans
and give them to lower-paid immigrants.

The comprehensive immigration bill that was recently defeated in
Congress would have almost doubled the number of H-1B visas to
115,000 a year, exempting 40,000 people with higher degrees from any
restrictions. It also would have accelerated the employer-based green-
card system for workers already here, a provision that tech companies
favor because it allows them to move current, temporary workers to
permanent status and free up H-1B visas for other workers.

How steep is the demand for those additional visas? Here is what is
known:

The federal government awarded 124,096 H-1B visas in the fiscal year
ending October 2005, the most recent annual totals available. That
includes renewed visas, which don't count against the annual cap. It
doesn't include the 20,312 applications the government turned down.

Companies filed 119,193 applications for the 65,000 visas that will
be awarded for the fiscal year starting in October 2007.

There were so many applications that, after two days in April, the
government cut them off. It continued to take applications for the
20,000 visa exemptions for people with master's degrees until April
30.

Reaching the cap so quickly only further antagonized tech companies.

"I think one of the frustrations we have about the government running
out of H-1Bs in April is that you have an entire graduation class
that's not even eligible," Hoffman said.

Despite the demand, it's hard to know who gets the visas and how they
are used.

Complicated process

In part, that's because of the byzantine process for applying and
granting the visas. A company that wants H-1B visas files an
application with the U.S. Department of Labor. The Labor Department
screens the applications, then passes them to the Department of
Homeland Security, which includes the office of U.S. Citizenship and
Immigration Services. Applications approved by the immigration
service are then forwarded to the U.S. Department of State, which
actually issues the visas.

So who wants these visas? And how badly? To answer that question, the
Mercury News first examined a series of databases on the Labor
Department's Web site.

Looking at one company, Cisco Systems of San Jose, the data showed
the number of H-1B applications filed by Cisco rose from 481 in 2004
to 1,027 in 2005 to 2,283 in 2006. When asked about those numbers,
company spokeswoman Robyn Jenkins would neither confirm or deny them.

"There is currently a shortage of technically skilled workers in the
U.S., and as Cisco hiring overall has increased in recent years, so
has our use of H-1Bs to fill certain highly specialized positions,"
Jenkins wrote in an e-mail.

But Shotwell, the tech-industry lobbyist, said such tallies are
misleading because companies often file multiple applications for a
single person or large blanket applications for a number of positions
they might not ultimately need because they want as many as possible
before the cap is reached.

Still, the applications do show the types of jobs companies hope to
fill. At the low end, Cisco wanted a visa for a customer support
engineer position that would pay at least $46,900 annually. At the
high end, Cisco wanted a visa for a director of manufacturing that
would pay from $166,566 to $212,300.

Visa lottery

To get a clearer picture of the H-1B numbers, a Labor Department
spokesman recommended contacting the Homeland Security Department,
where the immigration service conducts a lottery to award the visas.

Initially, a Homeland Security spokeswoman said the department
doesn't release figures on the number of visas awarded to individual
companies.

"I don't believe we compile that information," said spokeswoman
Sharon Rummery. "And it may be that we don't have any operational use
for that."

A short time later, Rummery found a list of the top 20 employers
receiving H-1B visas in 2006. The list is dominated by India-based
outsourcing companies, such as Wipro and Infosys, which at No. 1 and
No. 2 respectively received 3,143 and 3,125 new visas. The only
Silicon Valley company on the list was Intel, ranked No. 13 with 613.
Microsoft was fifth with 1,297.

But another list circulating on Capitol Hill told a somewhat
different story. That list was also from the Homeland Security
Department and included the number of new visas as well as the number
of renewal visas.

According to that list, Oracle outranked Intel, receiving 1,022 visas
in 2006. Intel received 828, as did Cisco; Yahoo received 347; and
Hewlett-Packard received 333.

HP spokeswoman Pamela Bonney couldn't offer any guidance on the
accuracy of the numbers.

"HP does not track visa applications filed on an annual basis," she
wrote in an e-mail. "I can confirm that the employees that have H-1B
visas are less than 2 percent of HP's total U.S. employee population."

Last stop: the State Department. A spokeswoman said the department
doesn't disclose detailed numbers regarding H-1B visas.

İlginç Seçim Vaatleri

2007-07-02T23:04:00.000-07:00

Herkes Proce Adami :)

Denizlili.Net

vestel second life'ta | bildirgec.org

2007-06-15T01:45:00.000-07:00

vestel second life'ta | bildirgec.org

GOOGLE DAN YOL MANZARALARI :)

2007-06-06T02:27:00.001-07:00

TIKLA

www.isbuluyorum.com

2007-06-02T01:50:00.000-07:00

www.isbuluyorum.com yeniden yayında.

Turkiye'nin ilk ve tek is arama motorudur. Site uzerinden Turkiye'de faaliyet gosteren tum kariyer sitelerindeki ilanlari tek cati altinda gorebilirsiniz.

ZEKA SORUSU : BOŞLUK DOLDURMACA

2007-05-18T12:15:00.000-07:00

bu cümlede
... tane 0,
... tane 1,
... tane 2,
... tane 3,
... tane 4,
... tane 5,
... tane 6,
... tane 7,
... tane 8,
... tane 9 vardır.

self-referential bilmece. boşluklara sayı (rakam da olabilir) koyarak aşağıdaki cümleyi
doğrulayınız:

cvp aşağıda

bu benim çözümüm

bu cümlede
1 tane 0,
7 tane 1,
3 tane 2,
2 tane 3,
1 tane 4,
1 tane 5,
1 tane 6,
2 tane 7,
1 tane 8,
1 tane 9 vardır.

buda diğer bir çözüm ama bunu ben düşünemedim. 1den 9 a kadar sınırlanmışım gibi düşündüğümden..

bu cümlede
1 tane 0,
11 tane 1,
2 tane 2,
1 tane 3,
1 tane 4,
1 tane 5,
1 tane 6,
1 tane 7,
1 tane 8,
1 tane 9 vardır.

Programlama dilleri popülerlik endeksi Nisan-2007

2007-04-30T23:43:00.000-07:00

Tiobe yazılım firmasının nisan 2007'de yayınlamış olduğu şu araştırmada 2001 yılından bu güne kadar programlama dillerinin popülerliklerinin nasıl değiştikleri grafiklerle gösterilmiş. Bu ayın verilerine göre en popüler ilk 3 dil java, c ve c++ olarak görünüyor. Sıralamanın en ilginç iki sonucu ise şüphesiz c#'ın geçen yıla göre %0.4 düşerek python'un gerisinde kalması ve ruby'nin %2,8'lik bir yükselişle ilk 10'a girmesi.

Kaynak : http://www.tiobe.com/tpci.htm

KÜP DİZMECE

2007-04-18T07:41:00.000-07:00

http://www.mathsnet.net/geometry/solid/houses.html

soldaki figuur1-10 arası şekillerin üç görünüşü veriliyor üstte (top:üstten,
front:önden, right:sağdan)
bu görünüşe sahip şekli sağdaki zemine küp dizerek gerçekleştiriyorsunuz
yapmak:build, silmek:break down

oku front olarak referans almalısınız..!!!

FLASH MEDIA SERVER VİDEOLU CHAT UYGULAMASI

2007-04-18T07:17:00.000-07:00

Yapılacak uygulama flash üzerinden kamera + ses + chat imkanı sağlamaktadır. Bunun için flash media server a ihtiyacımız var.
İstemci tarafındaki swf dosyaları media server ile iletişime geçerek görüntü ve yazışmayı diğer kullanıcılara sunmaktadır.

Öncelikle bilgisayarınızda flash media server ve flash 8.0 kurulu olmalı.

Bilgisayarım ->Program files-->MAcromedia-->Flash Media Server 2-->Start Flash Media Server 2

Tıklayarak servisi başlatmalısınız.

Daha sonra

C:\Program Files\Macromedia\Flash Media Server 2\applications

dizini içerisine

firstapp adlı bir dizin oluşturun.

Bu dizin içerisinde main.asc adlı bir dosya oluşturun . İçerisine

load( "components.asc" );

kodunu yazın ve dosyayı kaydedip kapatın. Bu kod media server a gereken kod kütüphanesini yüklemesi için kullanılmaktadır.

Sunucu tarafında yapılacak iş bununla sınırlıdır.

Daha sonra gerekli bileşenleri macromedia nın sitesinden indirmeliyiz.

http://www.adobe.com/products/flashcom/download/components/components.html

linkinden CommunicationComponents.zip dosyasını indirmeliyiz. Bu zip i açtıktan sonra

C:\Program Files\Macromedia\Flash 8\en\Configuration\Components içerisine Communication Components.fla ve scriptlib

klasörlerini koplayamalıyız. Bu bize flash 8 içerisinde communication component lerini kullanmamız için gereklidir.

Window menüsünden components i seçerek componentleri ekranda görünür kılalım.

Daha sonra bu listeden

1- SimpleConnect bileşenini sayfamıza ekleyelim.
2- SetBandwidth bileşenini ekleyip instance name bw_mc yazalım.
3- ConnectionLight bileşenini ekleyip instance name light_mc yazalım.
4- PeopleList bileşenini ekleyip instance name people_mc yazalım.
5- Chat bileşenini ekleyip instance name chat_mc yazalım.
6- AVPresence bileşenini ekleyip instance name av1_mc yazalım.
7- Bir tane daha AVPresence bileşenini ekleyip instance name av2_mc yazalım.

Simple Connect bileşenini tıklayıp parameters kısmından application directory kısmını rtmp:/firstapp olarak değiştirelim.

communication components... yazan kısıma tıklayıp + ya basarak 0 dan 5 e kadar aşağıdaki sırayla isimleri ekleyelim.

0 bw_mc
1 light_mc
2 people_mc
3 chat_mc
4 av1_mc
5 av2_mc

daha sonra uygulamamızı

C:\Program Files\Macromedia\Flash Media Server 2\applications\firstapp

içerisine kaydedip swf olarak yayınlarsak uygulamamız hazırdır demektir.

eğer uzaktaki bir makinede ise media serverımız simpleconnect nesnesine rtmp://192.168.2.2/firstapp

gibi bir ip yazmalıyız ki swf bulunan makine belirtilen ip deki media servera bağlansın ve uygulamayı çalıştırsın.

Media server 1935 numaralı portu kullandığından uzaktaki makinede bu port açık olmalı ve firewall tarafından engellenmemelidir.

yardıma ihtiyacınız olursa sates52@hotmail.com a mail atıp destek isteyebilirsiniz

OKUMAK ÜZERİNE

2007-04-11T05:55:00.000-07:00

KİTAP OKURU BİR TOPLUM MUYUZ-2?

Prof. Dr. İbrahim ORTAŞ, Çukurova Üniversitesi. iortas@cu.edu.tr

Orhan Pamuk "Yeni Hayat" kitabında der ki " bir kitap okudum hayatım
değişti". Aslında çok anlamlı bir ifade. Özellikle kitap kurdu
insanlar bilirler ki okudukça yaşamları anlam kazanır. Yaşamı daha iyi
algılar, karşılaştıkları sorunu daha kolay çözebilmektedirler. İnsanın
yaşama anlamlı başlaması, kendisine erken yaşlarda bir yol haritası
çizmesi geleceğinde birlikte olduğu insanları daha iyi, daha doğru
daha güzel görmesinin yollarını aramasını sağlayacak düşünme gücü
katacaktır. Kitapların, kendini, ortamını, ülkeni, öteki ülkeleri, yer
altı yer üstü zenginlikleri gökyüzünü size tanıtacaktır. Kitap insan
kişiliğini, karakterini ve doğrularını tanıtacak, geleceğe yeni
ufukların açılmasını sağlayacaktır.

Bilginin insana verdiği mutluluk ne para ne de servet ile sağlanabilir
özdeyişinin önemini ancak bunu yaşayanlar bilir. E. Gibban " okumayı
hiçbir servetime değişemem" ifadesi ile yaşamdan aldığı tadı
vurgulamaktadır. İbn-i Sina gibi dünyaca ünlü bilgin " gecelerim hep
okumakla geçerdi" diyor. Katip Çelebi " mumlar tükenir, güneş, doğar
ve ben hala okurdum" diyerek okuma alışkanlığını ortaya koymaktadır.
Montesquie ise " okuma ile üzüntülerimi gideriyorum" diyor. Ünlü kimya
bilimcisi Madam Curie " bütün yoksulluğuna karşın geceleri sokak
lambaları altında ders çalışarak eğitimini tamamladığını belirtiyor,
yaşam öyküsünde.

Yaşamın farkına varmak, olayları sentezlemek veya analiz etmek için
belirli bir bilincin oluşması yaşamdan zevk almak için okumak ve
mutlaka okumak gerekir. Aksi taktirde Uğur Mumcu'nun meşhur sözü olan
"bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olunur". Maalesef bir çok kişinin
TV ekranlarında veya birilerinden duydukları bir iki ifadeyi
kullanarak uluorta konuştukları görülmektedir.

Gelişmiş Ülkelerde Okuma Alışkanlığı Bir Yaşam Biçimine Dönüşmüştür.

Sık sık batı ülkelerini ziyaret eden öğrenciler ve yetkililerin hayran
kaldıkları bir olgu, bindikleri toplu taşıma araçlarında gördükleri
okuyucu kitlesinin çokluğudur. Otobüs veya trene bindiğinizde bizler
hariç herkesin elinde bir kitap iki durak arasını bile
değerlendirmesidir. Parkta bahçede, tatilde, deniz kenarında,
yemekhanede boş anda kitaplar açılıyor ve bir sayfada olsa okunuyor.

Özellikle Doğu Avrupa ülkelerinde halen kitapçıların önünde sepetleri
ile kitap satın almak için kuyrukta bekleyen insanlara sıkça
rastlamaktayız. Temmuz 2005'in başında Portekiz'de Lizbon
üniversitesinde düzenlenen bir kursa eğitmen olarak bulunduğum dönemde
ilgimi çeken en önemli olgu insanların her fırsatta kitap okuması
olmuştu. Kursun yapıldığı mekan ile konakladığımız yer arasında hatırı
sayılır nitelikte bir mesafeyi her gün bir tren, bir metro ve otobüs
ile sağlamaktaydık. Tren istasyonuna girer girmez insanların işine
yetişmek için acelesi yanında her köşede insanların ellerine bedava
gazete tutuşturmaya çalışan kişilerin çabası hayatımda okumaya verilen
önemin en büyük işareti olmuştu. Metroda yine aynı heyecan. İçimden
keşke benim ülkemde de belediyeler böylesi bir etkinlik düzenleseler.
Lizbon biraz da İstanbul'a benzemesi nedeniyle keşke bizde de herkese
sabahları okunacak birkaç sayfalık bir gazete verilse belki bir kaç
insanımız boş zamanının değerlendirir diye düşündüm. Merak ettim
Portekizce bilmememe rağmen genel içerik ve hedefledikleri anlayışı
öğrenmek için yerel arkadaşlara sordum. Dağıtılan 15 sayfalık tabloid
türü gazete, yerel yönetimin faaliyetleri, genel haberler, sağlık,
reklamlar, hava durumu vs. her şeyden önce insanların trende ve
metroda bir durakta olsa otururken genel bir bilgi sahibi yapmaktır.
Hep yurt dışına çıkanlarımız sık sık belediye otobüslerinde kitap
okuyan insanların davranışlarını gıpta ile izlediklerini söylerler.
Nedense hep söyleriz ancak kendimiz okumayız. Bu konuda biraz kötü bir
örnek olduğumuzu söyleyebilirim. Sanırım biraz "mış" gibi yaşıyoruz.
Prof. Dr. Doğan Cüceloğlu "Mış Gibi Yaşamak" adlı kitabında dünyadaki
gelişimlerin tersine bizde okumuşların olayların farkına
varılabilirlik konusunda sıradan insandan daha geri olduğunu ve güven
vermediğini belirtiyor.

Zamanını Okuyarak Geçiren Bir Toplum Değiliz

Son yıllarda sıkça şikayet konusu olan zamansızlık nedeniyle kitap
okunamamasının gerekçesinin arkasındaki en güçlü etki çoğumuzun
farkına varmadan zamanımızın önemli kısmında TV izlemesi yatmaktadır.
İnsanların mesai sonrası saat 17 00 ile yatsıya kadar olan 22 00
kadarki programların büyük çoğunluğu tele vole, şiddet ve ideolojik
ağırlıklı görüntüler. Türk toplumunun yine sayın Temizel'in ifadesi
ile dünya birinciliği ile ortalama TV izleme alışkanlığı 4-5 saat
arasındadır. Günde Internet ve TV ile geçirdiğimiz zamanı düşünürsek
okumaya ne kadar zaman kalır merak etmeye başladım. Doğal olarak
Internet ve TV'den de bilgi alınabilir ancak uzmanlar okumanın daha
etkili olduğunu belirtiyorlar.

Belgesel, kültürel, sinema, sanat, tartışma, reklamsız haber neredeyse
yok denecek kadar az.

Bugün artık insanların yokluk ve diğer nedenlerden dolayı neredeyse
tek eğlence kanalı ve zaman geçirebildiği tek objesi olan TV ekranları
neredeyse insanları karşısına kilitlemektedir. Büyük çoğunluğu genç
olan nüfusun bu kültür ile yetiştirilmesinin gelecekte yaratacağı
etkileri şimdiden düşünmek zorundayız.

Türkiye Okuyan İnsanı Sevemedi

Bizde maalesef bu alışkanlık yok ve kitap okuma da başta devlet
tarafından kötü ve zararlı olarak gösterilmiştir. 12 Eylül sonrası
kitap okumak sanki ideolojik guruplara özgü bir davranış gibi
gösterilerek yakalanan şahıslar ile birlikte okuduğu kitaplar, ders
kitapları dahi ayırt edilmeden kamuoyuna zararlı diye tanıtıldı. Kim
gerçekten suçlu ve zararlı tespiti yapılmadan, özellikle de okuyan ve
düşünen kişiler bu süreçte hep mağdur duruma düşürüldü. Maalesef
ülkemizde gelişen dinamik gençliğin eleştiri yapma şansı elinden
alınarak sistemi eleştirmeyen ve kabullenen bir gençlik yaratıldı. Çok
genç yaşta evden başlayarak sürekli dövülen, sus sen bilmezsin, aklın
ermez, büyüğüne saygı, otoriteye saygı kişinin kişiliğini önemli
ölçüde zedelemiştir. Kitap okuma alışkanlığı kazandırılamamış toplum
ne yapacağını bilemeyecektir. Devlet kitap okuyanı ve okutanı hain ve
düşman ilan etmiştir. Kitapların bir taraftan yasaklanması, diğer
taraftan yayıncıların yasaklanması yanında pahalı olması kitap
okunmasının önündeki en büyük engeller olarak görülüyor.

Sanırım geçmişte kitabın yanlış tanıtılması ve okuyucunun mağdur
duruma düşürülmesinin okuma alışkanlığının azalması üzerinde büyük bir
etkisi oldu. Ancak hepsinden önemlisi okuma alışkanlığı kültürü
toplumumuza yerleşmedi.

Türk toplumu ne yazık ki batı toplumu ile karşılaştırıldığında okuma
alışkanlığı yeterince gelişmiş değildir. Cumhuriyet kurulduğunda
toplumun %90'nı okuma yazmadan yoksun olduğu şeklindedir. Bugünde
halen Cumhuriyet kurulduğundan bu yana okuma yazma tam olarak
sağlanamadı. Türkiye de OKUR YAZAR olmayanların ORANI bugün Türkiye
genelinde 8.5; Güneydoğuda ise bu oran 22.8. Kadınların %30'una yakını
okuma yazmadan yoksun. Ne yazık ki okuryazar olmak da yetmiyor.

Bu durum bile okuma yazmanın önemini yeniden düşünmemizi
sağlamaktadır. Bilgi çağında halen okuma yazma bilmeyen ve var
olanların da oranının 4 olması ile Türkiye'nin insani gelişmişlik
düzeyi arasında ciddi bir ilişki olduğunun göstergesidir.

Ancak son yıllarda en çok üzüldüğüm bir olgu da, gençliğin gerek
eğitmenler ve gerekse de aileler tarafından kitap okuma yerine sürekli
sınava hazırlanma telkinin yapılmasıdır. Sürekli sınava hazırlanan ve
kitap okutulmayan milyonlarca genç eli kolu bağlı durumdadır. Bu
anlayış maalesef bugün insanımızı duygu, düşünce ve iç zenginlik
yönünden köreltmiş, tir. Kişinin öğrenme becerilerinin tamamlandığı 20
yaşı sonrası çok sayıda insan iş yapamaz konuma gelmektedir.

Okuma Alışkanlığı Kazandıralım

Yapılan bütün araştırmalar, erken dönemde okuma alışkanlığı kazanan
çocukların kelime hazinesi ve düşünme yeteneği artmakta buna bağlı
olarak yaratıcı zeka, dinleme konuşma yeteneğinin geliştiği
belirtilmektedir. Benim de kendi gözlemim okuma alışkanlığı olmayan
kişinin istediği kadar derece alsın, makam ve mevkie gelsin,
alternatif düşünme, yaratma ve farklılık yaratma konusunda yetersiz
olduğu görülmektedir. Kitap insanın kişiliğini, karakterini ve
doğrularını tanıtmak, geçeği yeni ufukların açılamasını sağlaması
bakımından önemli. Kitap ve bilgi yaşamı gönül gözü ile görülmesini
sağlayarak iç zenginlik yaratması bakımından önemlidir.

Gallius, "kitaplar sessiz öğretmenlerdir" diyor. Bazen
toplum eğitimi için bazı teknikler geliştirerek okuma alışkanlığı
kazandırabiliriz. Basından öğrendiğimizi kadarı ile, 21 Ekim tarihli
Hürriyet Gazetesi Kahramanmaraş ili Türkoğlu ilçesinde lise
öğrencilerini taciz eden bir gence okullar için önerilen 100 temel
eserden üç tanesini polis gözetiminde zorunlu okuma cezası
getirmiştir. Çok anlamlı ve yapılması önerilen bir ceza. Ne yazık ki
ceza alan genç bir süre sonra kitap okumak yerine cezaevinde kalmayı
tercih etmiş. Savcının bu anlamlı teklifini maalesef gencimiz sanırım
bilincinin yetersizliği nedeniyle doğru değerlendirememiştir. Genç
birkaç gün sonra okumaktan vaz geçmiş ve cezaevinde olta atmayı
benimsemiştir. Yine de savcıyı kutluyorum. Benzer bir davranış Doğuda
bir ilimizde gerçekleşmiştir. Şanlıurfa'da bir okul müdürü okumayı
yaygınlaştırmak için muz ve meyve suyu promosyonu yaratmış. Söylenti o
ki bazı öğrencileri bu sayede ilk defa muz'un tadına bakmışlardır.

Eğitilmiş İnsanlara Toplumu Aydınlatma Görevi Düşüyor

Batıda gördüğümüz gibi başta aydınlarımız, öğretim üyeleri,
öğretmenler, mühendisler, doktorlar, okuma zevkini topluma benimsetmek
isteyen tüm kişilerin örgütlenmesi ve topluma örnek olmasının yolları
aranmalıdır. Herkesin yanında kitap bulundurması ve bir dakika bile
zamanı olsa kitap okumaları örnek bir davranış olacaktır. Özellikle
batıda trende ve otobüslerde insanların oturur oturmaz kitabını açma
alışkanlığını ülkemize benimsetmek için örnek oluşturalım. Özellikle
gençler için okumanın öneminin beyin gelişimi ve düşünme
sistematiğinin kazanılması açısından önemlidir. Gençliğin erken
dönemlerde okuması ve dağarcığını doldurması ve edindiği bilgi ile
geleceğinin yol haritasını çizmesi sağlıklı bir Türkiye için önem arz
etmektedir.

Evde mutlaka her akşam çocuklarımızın yanında kitap okuyarak örnek
olmamız gerekir. Gerekirse biraz da TV ekranlarını çok önemli
programların olduğu saatlerde izleyelim, yoksa her saatte TV izlemenin
gerekli olamadığını gösterelim. Bizleri zenginleştirecek kitap okuma
kursları düzenleyelim, çevremizdekileri sürece teşvik edelim, kitap
üzerine sohbetler yapalım. Bir şekilde kitap sevgisini birbirimize
sevdirmeye çalışalım.

Bize bu şekilde yaşamak yakışır.

IQ TESTI

2007-03-29T10:09:00.000-07:00

Aşağıdaki linkten iq testi yapabilirsiniz. Faydalı bir link..

http://www.tolunay.com/iqtest/

136 aldım ben bu arada :)

Great minds discuss ideas; Average minds discuss events; Small minds discuss people.

Hadis

Güzel Söz

Hadis

Hadis

Dilek Türkan - Sensiz

Hadis

Ataol Behramoğlu'ndan

Özlü Söz

FMS BOOK

Bir Hayalin Var mi?

İş Görüşmesinde Sorulabilecek 100 Soru

A tribute to Cicek Abbas

Niceleri geldi,neler istediler...

Hadis

ezginin günlüğü-sarhoş balık ile topal martı

Anadolu Kaplanı nasıl Anadolu Eşeği oldu?

Ey Bilişim İnsanı !

Ezanla namaz arası - - Asım yıldırım

Can Dündar - yalnızlığa alışmalı

Mesnevi'den

Türk Olmak - Asım Yıldırım

Hayalleriniz İçin Ne Kadar İleri Gidebilirsiniz?

Güzel Söz

MEVLANA

Peşlerinden gidecek cesaretiniz varsa, bütün rüyalar gerçek olabilir. Unutmayın her şey bir fare ile başladı.

PROBLEMLERE ODAKLANMAK ile ÇÖZÜMLERE ODAKLANMAK arasındaki fark

Bir Anı

Ömer Hayyam dan

{ listen to my HEART }

Flickr

Rubailer (205)

Erken kalkmak

Rıfat Ilgaz - Uçurtma

Özlü Söz

Affan dededen kalan... (CAN DÜNDAR'DAN ALINTI)

iŞLERİ KÜÇÜMSEMEYELİM, TEMBELLİK ETMEYELİM.

Devrim Otomobil öyküsü (Devrim Arabaları)

Tasarım Kalıpları Makale

Şiir (Cemal Süreyya)

Bayram öncesi (Hakkı Yalçın - Alıntıdır)

How To Demo Your Startup

Top 10 Concepts That Every Software Engineer Should Know

Hakkari'de bu mevsim (Hakkı Yalçın)

[Yorum - Yard.Doç.Dr. Ahmet T. Kuru] İslam, Hıristiyanlık ve laiklik

[Laiklik ve Yanlış Anlamalar / 1] Birey laik olur mu? *YARD. DOÇ. DR. AHMET T. KURU - COLUMBIA ÜNİVERSİTESİ ÖĞRETİM ÜYESİ*

Darbeciler bölse bile biz birleştiririz... (Ferhat Kentel den Alıntıdır)

Hz. Ali'den

22 yıl sonra, Eureka!..

Extraordinary Way To Solve Math Problem.

You are fired!

Şiir (Hakkı Yalçın)

Uyku (Can Dündar - Alıntıdır.)

Cennet mektupları (62) (Hakkı Yalçın'dan alıntıdır)

PR Secrets for Startups

Hadis

Mevlana'dan arkadaşlık üzerine

Google Backers Back Aster Data Systems. It’s All About The Clusters.

Yıkın Heykellerimi - Gazi Üniversitesi Akademi Kültür ve Şiir Klübü

Hakkı Yalçın (Cennet mektupları (61) 09-05-2008 Alıntıdır.)

Hadis

Hadis

Psikolojik harbin yarattığı psikolojik vakalar - Ferhat Kentel (gazetem.net alıntıdır.)

ilginc degil mi?

Mülakat İçin Gerilla Rehberi

Ferhat Kentel (10.04.2008) - Gazetem.net ten alıntıdır.

Hadis

Global Or Die: Is There A Future For Local Startups?

Çinli Filozof Chang Ying Yue'dan

How to save money running a startup (17 really good tips)

How to save money running a startup (17 really good tips)

Recent Posts

Reader Comments

Başörtüsü ve özgürlük ya da topluma bakmak... (Ferhat Kentel - Kaynak:gazetem.net)

Google, Facebook Battle For Computer Science Grads. Salaries Soar.

BRAIN DUMPS SEARCH ENGINE IS READY

ÖZLÜ SÖZ

Loic Le Meur’s Ten Rules For Startup Success

HADİS

CAHİLLİK

[Laiklik ve Yanlış Anlamalar / 1] Birey laik olur mu? YARD. DOÇ. DR. AHMET T. KURU - COLUMBIA ÜNİVERSİTESİ ÖĞRETİM ÜYESİ